Οι εκλογές στην Κένυα, υπό το βλέμμα των ΗΠΑ

Το πρόγραμμα του Αντονι Μπλίνκεν στην Αφρική, που αποτελεί την απάντηση των ΗΠΑ στην πρόσφατη περιοδεία που πραγματοποίησε στην ήπειρο ο Σεργκέι Λαβρόφ, περιλαμβάνει τρεις χώρες – Νότια Αφρική, Ουγκάντα και Ρουάντα. Οχι, όμως, την Κένυα, έστω κι αν αποτελεί πολύτιμο σύμμαχο των Αμερικανών και αναπόσπαστο τμήμα του στρατηγικού σχεδιασμού τους για την Αφρική των 1,4 δισ. κατοίκων, όπου κυριαρχεί το χάος σε πολλές χώρες, ενώ ο ανταγωνισμός με Ρωσία και Κίνα εντείνεται διαρκώς.

Αυτό συνέβη, προφανώς, εξαιτίας των εκλογών που διεξήχθησαν προχθές στην Κένυα και της αγωνίας που επικρατεί για τα αποτελέσματά τους, σε μια προσπάθεια να μην υπάρξουν «παρεξηγήσεις» για ευθεία ανάμειξη των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια, αυτό που κυρίως απασχολεί δεν είναι ποιος θα επικρατήσει τελικώς από τους δύο που επιδιώκουν να διαδεχθούν τον Ουχούρου Κενιάτα – άλλωστε, τόσο ο Γουίλιαμ Ρούτο όσο και ο Ράιλα Οντίνγκα επισκέφθηκαν τις προηγούμενες εβδομάδες την Ουάσιγκτον προκειμένου να παραδώσουν τα… διαπιστευτήριά τους -, αλλά κάτι άλλο: το ενδεχόμενο η δημοσιοποίηση των επίσημων αποτελεσμάτων να δώσει το έναυσμα για έναν ακόμη γύρο βίαιων και πολύνεκρων συγκρούσεων ανάμεσα στα αντίπαλα στρατόπεδα, όπως συνέβη το 2007 και το 2017, όταν οι νεκροί έφτασαν τους 1.400 και τους 100 αντιστοίχως.

Το στοίχημα της ηρεμίας

Αυτό, όπως σημειώνουν τα σχετικά ρεπορτάζ, είναι το πρώτο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί προτού η Κένυα αρχίσει να συζητά για την επόμενη ημέρα της. Πολύ περισσότερο καθώς τα προκαταρκτικά αποτελέσματα – για τα τελικά υπάρχει επίσημο περιθώριο μίας εβδομάδας ώσπου να γίνουν γνωστά – δείχνουν ότι πρόκειται για ντέρμπι ανάμεσα στον πρώην αντιπρόεδρο (τον 55χρονο Ρούτο) και τον άνθρωπο (τον 77χρονο Οντίνγκα) ο οποίος θεωρούνταν ο μεγάλος αντίπαλος του Κενιάτα μέχρις ότου ο απερχόμενος πρόεδρος αποφασίσει να τον υιοθετήσει. Δεν είναι τυχαίο ότι από χθες οι οπαδοί και των δύο έχουν αρχίσει να πανηγυρίζουν, θεωρώντας ότι ο εκλεκτός τους είναι αυτός που επικράτησε, κάτι που σημαίνει ότι δύσκολα θα αναγνωρίσουν την ήττα τους στην περίπτωση που η διαφορά είναι μικρή.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι η συμμετοχή σε αυτή τη διαδικασία – που, εκτός από πρόεδρο, αφορούσε την εκλογή του νέου κοινοβουλίου και των τοπικών Αρχών – ήταν κατά πολύ χαμηλότερη σε σύγκριση με τις προηγούμενες. Για του λόγου το αληθές, τα επίσημα στοιχεία έκαναν λόγο για 60%, όταν το 2017 είχε προσέλθει στις κάλπες το 80% των Κενυατών. Ενδειξη, όπως τονίζουν οι αναλυτές, της «κούρασης» μεγάλου μέρους των 21,5 εκατ. πολιτών της μεγαλύτερης οικονομίας της Ανατολικής Αφρικής από τη διαφθορά και τη φτώχεια, την αύξηση των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων, καθώς και την ανεπάρκεια των πολιτικών να αντιμετωπίσουν αυτά τα φαινόμενα.

Ρόλο έπαιξε, επίσης, το γεγονός ότι 4 εκατ. άνθρωποι έφτασαν να βασίζονται στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια για να επιβιώσουν, εξαιτίας της μεγάλης ξηρασίας στο βόρειο τμήμα της χώρας.