Το κοτόπουλο {LF}στη διατροφή μας: {LF}οφέλη και παγίδες

Γύρω στα 2000 π.Χ. οι άνθρωποι στην Ινδία άρχισαν να εξημερώνουν και να καταναλώνουν κόκκινα πτηνά από τη ζούγκλα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σήμερα ο απόγονός τους, το κοτόπουλο, κυριαρχεί στα πιάτα σε όλο τον κόσμο. Τρώμε κοτόπουλο περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πρωτεΐνη, συγκεκριμένα 98 κιλά το άτομο κάθε χρόνο κατά μέσο όρο.

Μια μερίδα κοτόπουλου παρέχει τόση πρωτεΐνη όσο το βοδινό και το χοιρινό κρέας, με λιγότερα όμως λιπαρά και ελαττωμένες θερμίδες. Μια κλασική μερίδα στήθους, που θεωρείται το πιο θρεπτικό κομμάτι, παρέχει 268 θερμίδες και 33 γραμμάρια πρωτεΐνης. Περιέχει επίσης σχεδόν 10% του μαγνησίου που χρειαζόμαστε καθημερινά, καθώς και αρκετό σίδηρο, που είναι σημαντικός για τη μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρά μας. Επιπλέον, το κοτόπουλο δίδει στον οργανισμό σε υψηλά επίπεδα τρυπτοφάνη, ένα απαραίτητο αμινοξύ για τη σύνθεση της σεροτονίνης που σχετίζεται με την καλή ψυχολογική διάθεση. Επίσης, το κοτόπουλο είναι καλύτερο σχετικά με τα επίπεδα χοληστερόλης, αρκεί να μαγειρεύεται με υγιεινό τρόπο και να καταναλώνεται σε σωστή ποσότητα. Ιδανική μερίδα θεωρείται αυτή στο μέγεθος της τράπουλας.

Υπάρχουν και κάποια στοιχεία όμως με τα οποία θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Για δεκαετίες οι παραγωγοί πουλερικών προσέθεταν στις ζωοτροφές μια ουσία που έχει βάση το αρσενικό. Αυτή έκανε τα κοτόπουλα να μεγαλώνουν γρηγορότερα και έδινε στο ωμό κρέας τους ένα ελκυστικό ροζ χρώμα. Από το 2011 και μετά αυτή η τακτική σταμάτησε επίσημα, αλλά κάποιες παρόμοιες ουσίες εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ζωοτροφής σε ορισμένες περιοχές. Ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα, τέτοιες ουσίες μπορεί να  αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο, σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα. Είναι λοιπόν σημαντικό να επιλέγονται πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα. Επίσης, είναι καλό να παρατηρούμε τις ετικέτες, που μας δίνουν αρκετές πληροφορίες σχετικά με το αν έχει ελεγχθεί υγειονομικά.

Το κοτόπουλο θα πρέπει να είναι καλά ψημένο, καθώς τα βακτήρια «λατρεύουν» το ωμό. Τα πιο κοινά είναι το campylobacter, η σαλμονέλα και το Clostridium perfringens. Περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι αρρωσταίνουν κάθε χρόνο μετά την κατανάλωση πουλερικών με ένα ή περισσότερα από αυτά τα βακτήρια. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το νερό δεν μπορεί να τα ξεπλύνει, αλλά η υψηλή θερμοκρασία μαγειρέματος είναι δραστική σε αυτό.

Ο Θάνος Δημόπουλος είναι καθηγητής Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας, πρύτανης του ΕΚΠΑ