Μοτίβο

Το μοτίβο πειράχτηκε ελάχιστα. Οπως σε κάθε μεγάλη κυβερνητική κρίση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απευθύνθηκε στο κοινό χωρίς τα φίλτρα των συνεργατών του ή της επίσημης φωνής της κυβέρνησης. Οπως σε κάθε μεγάλη κυβερνητική κρίση, παραδέχτηκε «αστοχίες» και «ολισθήματα» – ενώ οι προκάτοχοί του απέφευγαν να συνδέσουν την εικόνα τους με τον ήχο των συγκεκριμένων λέξεων σε ένα βίντεο που μένει σαν τα γραπτά. Οπως σε κάθε μεγάλη κρίση, υποσχέθηκε πως το «λάθος» θα γίνει αφορμή για να διδαχθεί η κυβέρνηση και να γίνει καλύτερη. Οπως σε κάθε μεγάλη κυβερνητική κρίση, δήλωσε ανοιχτός σε οποιαδήποτε «δημιουργική ιδέα» για την ενίσχυση της διαφάνειας στη λειτουργία των μυστικών υπηρεσιών. Η μητσοτακική διαχείριση της παρούσας μεγάλης κυβερνητικής κρίσης, βέβαια, παρέκκλινε κάπως απ’ το μητσοτακικό μοντέλο damage-control που έχει καθιερωθεί. Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε να απαντά σε κάτι για το οποίο ποτέ δεν εξέφρασαν ενστάσεις οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος των 6 λεπτών και 43 δευτερολέπτων της μαγνητοσκοπημένης του δήλωσης για να υπερασπιστεί την «εθνική συμβολή» της ΕΥΠ.

Εστίαση

{ARXMEG}Πρώτα ζήτησε η διερεύνηση της υπόθεσης της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη να μη μετατραπεί σε «κατασκοπευτικό σίριαλ προς κομματική κατανάλωση» ή σε αιτία υπονόμευσης της εθνικής ασφάλειας. Κι έπειτα, προειδοποίησε ότι «υπάρχουν πολλοί εχθροί της πατρίδας που καραδοκούν και θα ήθελαν μία αδύναμη Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών». Μόνο που ούτε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν επικεντρώσει την κριτική τους στον ρόλο της ΕΥΠ per se. Η αντιπολίτευση, ανεξαρτήτως του ύφους που υιοθετεί, διατυπώνει μομφές για τον πολιτικό έλεγχο του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η υπηρεσία πληροφοριών, μιλά για κενά σ’ αυτόν. Κι αναρωτιέται ποιοι είναι οι περιλάλητοι λόγοι εθνικής ασφάλειας που δικαιολόγησαν την «επισύνδεση» στο τηλέφωνο του κεντροαριστερού αρχηγού. Κανένας δεν εμφανίστηκε να θέλει να πλήξει την ΕΥΠ ή το κατά υπουργικά τιτιβιζόμενα «χρήσιμο έργο» της. Να παράγεται εκείνο χωρίς εκπτώσεις στις δικλίδες που είθισται να τοποθετούν τα δημοκρατικά πολιτεύματα στους κατασκόπους τους, ζητούν. Γι’ αυτό μάλλον οι πιο πονηρεμένοι αντιπολιτεύομενοι είδαν στις αναφορές περί σκοτεινών δυνάμεων και σχεδίων αποσταθεροποίησης της χώρας μια όχι και τόσο επιτυχημένη απόπειρα αλλαγής εστίασης του δημόσιου διαλόγου{ARXMEG}.