Ελληνες… αναζητούνται!

Ουδεμία αντίρρηση, ο Ταρίκ Μπλακ είναι ό,τι πρέπει για τη front line του Ολυμπιακού, με δεδομένο πως θα αποδειχθεί συνεπής και θα επανέλθει στα πολύ καλά του. Ασφαλώς το ανωτέρω ισχύει για όλους τους παίκτες που εντάσσονται σε μια ομάδα, ανεξάρτητα με το επίπεδο αυτής.

Ο Μπλακ καταφθάνει στο Λιμάνι με την ετικέτα «έβδομος ξένος» του Ολυμπιακού, ωστόσο μην το δέσετε κόμπο πως δεν θα ανέβει τα σκαλιά της ιεραρχίας και θα είναι (μόνο) για ρόλο συμπληρωματικό. Το πώς κατέληξαν στον σέντερ οι υπεύθυνοι των Ερυθρολεύκων, όμως, είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει τους πάντες στο μπασκετικό στερέωμα. Γιατί νωρίτερα κοίταξαν εξονυχιστικά την περίπτωση του Κώστα Αντετοκούνμπο, με απώτερο στόχο να προκύψει ένας έλληνας αθλητής και να έχουμε την αναλογία «έξι με έξι». Δεν προχώρησε το φλερτ – οι λόγοι δεν έχουν σημασία και δεν είναι της παρούσης. Αν εξέτασαν άλλον παίκτη οι αρμόδιοι του πρωταθλητή; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Το βέβαιο είναι πως δεν βρήκαν κάτι αξιοσημείωτο, κάτι που να τους κεντρίζει το ενδιαφέρον. Πολύ απλά διότι έλληνες παίκτες δεν υπάρχουν στον ορίζοντα! Ο δε Τανούλης, αναμφίβολα ένας ταλαντούχος ψηλός που αγωνίζεται στον Προμηθέα Πάτρας και έχει συμμετοχές και καλή παρουσία στις μικρές εθνικές ομάδες, επί του παρόντος κρίνεται ως άγουρος για υψηλό επίπεδο και άλλωστε καλύτερο είναι οι νεαροί να «ψήνονται» σε ομάδες που θα έχουν ρόλο και θα αποκτούν παραστάσεις παίρνοντας πολλά λεπτά συμμετοχής.

Η ένδεια στους έλληνες παίκτες που έχουν τα φόντα να σταθούν στα υψηλά πατώματα του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ, πρέπει να προβληματίζει. Τουλάχιστον αυτό αξίζει να συμβαίνει, να δημιουργεί… πονοκεφάλους σε όλο το οικοδόμημα. Στην ομοσπονδία, τους προπονητές σε όλους. Η πάλαι ποτέ εξαιρετική παραγωγική διαδικασία, κάπου χωλαίνει. Κάτι πρέπει να γίνει ώστε να μην ψάχνουμε με το κιάλι λύσεις στην εγχώρια αγορά. Ακούει, μήπως, κανείς;