Ο μικρός «γιος» τού Μπιέλσα και η «gen X» των πάγκων

Η αινιγματική ιδιοφυΐα του Μαρσέλο Μπιέλσα τράκαρε πάντα πάνω στον εκρηκτικό του χαρακτήρα. Σε εκείνο το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο που – ακόμη και τώρα στα 67 του – τον κάνει να μοιάζει αρμονικά «παράταιρος» με τις επιταγές modern football. Κάπως έτσι συμβιβάστηκε με την ιδέα πως η ιστορία του ποδοσφαίρου δεν θα τον καταγράψει ποτέ ως τον κορυφαίο μιας ολόκληρης εποχής, όπως ίσως του άξιζε. Θα αρκεστεί μάλλον σε εκείνο που κάποτε έγραψε ο Οσκαρ Γουάιλντ: «Φτάνει μια στιγμή για να ερωτευτείς. Μια ώρα για να συμπαθήσεις. Και μια μέρα για να αγαπήσεις». Ο Αργεντινός θα είναι για πάντα ο «καθηγητής Μυστήριος». Ο αγαπημένος «τρελός» του κοινού. Και βέβαια ο πιο διάσημος «μπαμπάς» του 21ου αιώνα.

Διότι δικό του «παιδί» είναι ο Πεπ Γκουαρντιόλα που κάποτε, κατόπιν προτροπής του Γιόχαν Κρόιφ, σκαρφάλωσε ως την Παταγονία για να ασπασθεί «την αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» πριν καθίσει στον πάγκο της Μπαρτσελόνα στα 37 του (2008). Δικό του «παιδί» ο Ντιέγκο «Τσόλο» Σιμεόνε που στα 41 του ανέλαβε την ευθύνη της Ατλέτικο Μαδρίτης (2011). Δικές του οι ιδέες, η φιλοσοφία του ποδοσφαίρου με το απαιτητικό build up που έχει κυριαρχήσει σχεδόν ολοκληρωτικά στην Ευρώπη την τελευταία 15ετία. Ενας «προφέσορας» που πλέον η επιρροή του ίσως πλησιάζει και το λιμάνι του Πειραιά καθώς στην κούρσα διαδοχής με θέα στον πάγκο του Ολυμπιακού, την poll position την κρατά ο μικρός του «γιος»: ο 39χρονος Κάρλος Κορμπεράν. Ο τελευταίος πιστός «μαθητής» του. Από χθες γύρω από το όνομά του ο θόρυβος είναι αν μη τι άλλο «ενδεικτικός».

Ο εκλεκτός

Ναι, φαίνεται πως έστω σιωπηλά, ο κύβος ερρίφθη. Πως μετρά αντίστροφα και μάλλον κλείνει ο απόλυτα επιτυχημένος τετραετής κύκλος του Πέδρο Μαρτίνς. Και πως ανοίγει ο επόμενος με ένα ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρον project αν επιβεβαιωθούν τα «προγνωστικά». Ποιος είναι ο προηγούμενος που σε ηλικία 39 ετών ανάλαβε την ευθύνη στον Ολυμπιακό; Ο Λεονάρντο Ζαρντίμ. Ποιος – ενδεχομένως – θα γίνει ο επόμενος; Ο άνθρωπος που κάθισε για πρώτη φορά στην καριέρα του σε πάγκο σε ηλικία 23 ετών. Που επί μία τριετία ήταν το δεξί χέρι του Μαρσέλο Μπιέλσα στη Λιντς. Και που πριν από λίγους μήνες με ένα από τα μικρότερα μπάτζετ της Championship έφτασε τη Χάντερσφιλντ μία Κυριακή μακριά από την Premier League! Κανονικό wonder-boy. Σαν εκείνα που πλέον κάνουν θραύση στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Με τα νιάτα, την επιστημονική κατάρτιση, τη φιλοδοξία.

Generation X

Κανονικό κίνημα τα τελευταία χρόνια: Ο Γιουλιάν Νάγκελσμαν που στα 35 του είναι το αφεντικό της Μπάγερν Μονάχου έχοντας ανέβει από το… ασανσέρ τον ουρανοξύστη της Bundesliga. Ο 41χρονος Σιμόνε Ινζάγκι που εδώ και έναν χρόνο είναι πια το αφεντικό της Ιντερ. Ο Ντομένικο Ταντέσκο που πήρε το Κύπελλο Γερμανίας στα 36 του με τη Λειψία. Ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο που ανέλαβε τη Ρίβερ Πλέιτ στα 38 και σε μία οκταετία κατάφερε να θεωρείται σήμερα ίσως ο πιο πετυχημένος προπονητής της Λατινικής Αμερικής. Ο Ρούμπεν Αμορίμ που στα 37 του έχει προλάβει ήδη να κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Πορτογαλία (Σπόρτινγκ Λισαβόνας) και τρεις φορές το Λιγκ Καπ (η πρώτη του κατάκτηση με την Μπράγκα). Το μέλλον δεν έρχεται. Είναι ήδη εδώ. Και ο Ολυμπιακός – που από την περασμένη Τετάρτη δεν σχολιάζει το παραμικρό για όσα ακούγονται – μοιάζει απόλυτα εναρμονισμένος με τις επιταγές του.