Υποπτο παιχνίδι

Υποπτο παιχνίδι

Η σοβαρή καταγγελία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, ότι έγινε προσπάθεια να παρακολουθηθεί με παράνομο λογισμικό το τηλέφωνό του, ήδη από τον Σεπτέμβριο του ’21, όταν είχαν ξεκινήσει οι εσωκομματικές διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ, ξαναφέρνει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ποιότητα της δημοκρατίας μας.

Εδώ είναι προφανές ότι κάποιοι παίζουν στις πλάτες του πολιτικού και του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας ένα ύποπτο παιχνίδι, το οποίο στόχο έχει να υπονομεύσει κάθε έννοια ελευθερίας του λόγου και ανεμπόδιστης λειτουργίας των ατομικών δικαιωμάτων.

Είναι θετικό που η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να διερευνήσει τη σοβαρότατη καταγγελία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για την απόπειρα παραβίασης του τηλεφωνικού απορρήτου του, όμως το ίδιο δεν είχε κάνει και προ μηνών με την περίπτωση του δημοσιογράφου κυρίου Κουκάκη; Και πάλι είχε δεσμευτεί, και πάλι είχε καταγγείλει, και πάλι είχε ζητήσει από τις αρμόδιες Αρχές να διερευνήσουν τις καταγγελίες του δημοσιογράφου. Το αποτέλεσμα ήταν μηδέν. Παραλίγο να τον βγάλω τρελό τον Κουκάκη. Φαντάζομαι ότι δεν σκέφτονται ότι μπορεί η τεκμηριωμένη κιόλας από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπόθεση του Νίκου Ανδρουλάκη να πάει κι αυτή στον κουβά. Σωστά;

Χρειάζονται απαντήσεις, και από όλους τους φορείς. Πρωτίστως όμως από την ΕΥΠ. Διαθέτει το σύστημα predator που «χρεώνεται» την παρακολούθηση; Ναι ή όχι; Ούτε ίσως, ούτε ότι ξέρετε μπορεί, ούτε δεν είναι ακριβώς έτσι όπως ακούγεται αλλά πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Απαντήσεις, τώρα!

Δικομματική πόλωση

Την παραίτηση του Θάνου Πλεύρη από υπουργού Υγείας ζητούσε χθες ολημερίς ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν κατάλαβα γιατί. Ο Πλεύρης είπε συνεντευξιαζόμενος στο Οpen μια αλήθεια, μια πραγματικότητα. Αυτό που όλοι είδαμε στη δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου την Κυριακή που μας πέρασε. Οτι ο «Λεγάμενος», παρότι είχε νοσήσει προ ημερών, δεν φορούσε μάσκα καθ΄ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Δεν τήρησε δηλαδή τα μέτρα ασφαλείας που αφορούν άτομα τα οποία έχουν νοσήσει. Οπως ο ίδιος είχε ομολογήσει, βρέθηκε θετικός στις 20 Ιουλίου. Την Κυριακή που ήρθε στη δεξίωση, ούτε καν το πενθήμερο δεν είχε συμπληρωθεί. Είχε βεβαίως, κατά δήλωσή του πάντα, αρνητικό τεστ από το Σάββατο. Πολύ ωραία. Αλλά, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, θα έπρεπε να παραμείνει πέντε ημέρες σε απομόνωση (δηλαδή μέχρι και τις 25 του μηνός – η δεξίωση πραγματοποιήθηκε στις 24, ως γνωστόν…) και να κυκλοφορεί με μάσκα για τις επόμενες πέντε ημέρες. Το έκανε; Δεν το έκανε. Βεβαίως, πρέπει να ομολογήσω, ευθαρσώς δε, ότι από τα περίπου 1.000 άτομα που παρευρίσκονταν στη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, ζήτημα είναι αν φορούσαν 20-30 μάσκα. Οι υπόλοιποι όλοι (ήμασταν) άνετοι. Και αγκαλιές, και φιλιά, και χειραψίες, όλα τα κάναμε.

Τώρα γιατί ο Πλεύρης είπε να κάνει τον ντόρο με τη στάση του «Λεγάμενου», κι αυτό ευεξήγητο είναι – αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Η δικομματική πόλωση να συντηρείται, κι όλα καλά…

Λάδι στη φωτιά

Το επισημαίνω αυτό, περί της δικομματικής πόλωσης, διότι την επίθεση Πλεύρη στον «Λεγάμενο» ακολούθησε αντεπίθεση από τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος, αφού λέει πολλά και διάφορα για τον Πλεύρη (ως και «τελειωμένο ακροδεξιό τρολ» τον αποκάλεσε – τι κόσμιο πολιτικό ύφος), μπήκε ακόμη πιο βαθιά. Υποστήριξε ότι «(ο Πλεύρης) ξεπέρασε κάθε όριο χυδαιότητας και ακροδεξιάς προπαγάνδας βγαλμένης από τις πιο σκοτεινές σελίδες των φασιστικών εγχειριδίων με τα οποία μεγάλωσε» (η θεωρία περί «συλλογικής ευθύνης» στην πράξη – είναι φασίστας ο πατέρας σου, άρα και εσύ φασίστας, διότι, αν και δεν το ξέρουμε μετά βεβαιότητος, σίγουρα θα διάβαζες φασιστικά εγχειρίδια, που είχε στο γραφείο του ο πατέρας σου!!). Κι ύστερα πήρε αγκαλιά τον ντενεκέ με το λάδι κι άρχισε να ρίχνει στη φωτιά του διπόλου της πόλωσης για να φουντώσει όσο γίνεται περισσότερο: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πίσω από αυτή τη χυδαία επίθεση Πλεύρη βρίσκεται ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος όσο αποκηρύσσει την τοξικότητα τόσο ρίχνει στον βούρκο και στη λάσπη την πολιτική αντιπαράθεση. Οσο καταρρέει τόσο πιο άθλιος, χυδαίος και επικίνδυνος θα γίνεται».

Αμφιβάλλει κανείς ότι μέχρι τις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν, έχουν να δουν πολλά ακόμη τα μάτια μας – και φυσικά να ακούσουν τα αφτιά μας…

Δολιοφθορές στην Αίγινα

Απίστευτο είναι αυτό που αποκαλύπτει ρεπορτάζ της συναδέλφου μου κυρίας Σαλτού στα χθεσινά «ΝΕΑ» – ότι δηλαδή έχει γίνει τρεις φορές απόπειρα να διακοπεί η παροχή νερού της Αίγινας, η οποία πλέον υδροδοτείται με αγωγό από την Αττική. Επί δεκαετίες το νησί υπέφερε από λειψυδρία και ο αγωγός, που τον ξεκίνησε η περιφερειακή διακυβέρνηση Δούρου και ολοκληρώθηκε επί διακυβέρνησης Πατούλη, έλυσε οριστικά πλέον το πρόβλημά του, καθώς ειδικά το καλοκαίρι στους μόνιμους κατοίκους προστίθενται δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες, κυρίως τα Σαββατοκύριακα.

Και τι καταγγέλλει ο δήμαρχος Αίγινας στη συνάδελφό μου; Οτι έγιναν τρεις απόπειρες δολιοφθοράς κατά του αγωγού, με προφανή στόχο να διακοπεί η υδροδότηση. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι πίσω από αυτό, αλλά, όποιος κι αν είναι, έχουν χρέος οι Αρχές να τον εντοπίσουν.

Υπενθυμίζω απλώς ότι η Αίγινα μέχρι τώρα έπαιρνε νερό από πλοία – υδροφόρες, ενώ μερικές ανάγκες καλύπτονταν από γεωτρήσεις. Οσο για πόσιμο, ούτε συζήτηση – μόνο εμφιαλωμένο. Τουτέστιν, και αποφεύγοντας συνειδητά να διατυπώσω τίποτε θεωρίες συνωμοσίας, είναι προφανές ότι τα λεφτά είναι πολλά.

Υπενθυμίζω επίσης ότι στην Αίγινα έχουν εξοχικά μερικά επιφανή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (ο «Λεγάμενος» επίσης έκανε διακοπές εκεί κατά καιρούς – πριν υποκύψει στην ανέμελη χλιδή των κότερων), ο Βαρουφάκης, καλλιτέχνες, ηθοποιοί κ.ά. Και επιπλέον είναι και ωραία.

Κατά συνέπεια, όποιος είναι υπεύθυνος για τις δολιοφθορές πρέπει να βρεθεί, να οδηγηθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης, τουλάχιστον για να μην το επαναλάβει…

Ο μορφωμένος αρχηγός

Λατρεύω, όπως έχω κατ΄ επανάληψιν σημειώσει, τον «διάλογο» με τους αναγνώστες. Αυτούς τους επιμελείς αναγνώστες που μπορούν να συνεισφέρουν κάτι από τη γνώση και την εμπειρία σε ό,τι κατά καιρούς γράφεται σε αυτή εδώ τη στήλη. Από ημερών, και με αφορμή μια καταγγελτική ανάρτηση στο Twitter του «Λεγάμενου», έχει ανοίξει μια συζήτηση για τον επιθετικό προσδιορισμό «πάνδηλος». Αντέδρασαν διάφοροι, χθες είχα μία ακόμη παρέμβαση επ΄ αυτού: ο ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αζαρίας Καραμανλίδης, που πέρασε και αυτός μια εποχή από το Πανεπιστήμιο Ιρβάιν (και γνώριζε τα περί του Θησαυρού της Ελληνικής Γλώσσας), ανέτρεξε μετά τα δημοσιεύματα της στήλης στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος – Λαρούς – Μπριτάνικα», η οποία στο τέλος κάθε τόμου δημοσιεύει λεξικό της ελληνικής γλώσσας. Στον τόμο 48, μου έγραψε, στη σελίδα 397, υπάρχει η λέξη «πάνδηλος» με ερμηνεία και ετυμολογία. Ευχαριστώ δημοσίως τον καθηγητή κ. Καραμανλίδη, κυρίως διότι συνεισφέρει στην εικόνα ενός… μορφωμένου (πολύ μορφωμένου, για την ακρίβεια…) αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τι; Οχι; Κρύο ανέκδοτο; Ελάτε τώρα, υπερβολές…