Τρεις γυναίκες που θέλουν να γράψουν Ιστορία

Τρεις γυναίκες διαδραματίζουν αυτή την περίοδο – η καθεμία με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο – πρωταγωνιστικό ρόλο στα εσωτερικά και διεθνή πολιτικά δρώμενα. Από αυτά που θα κάνουν, όπως και από όσα δεν κάνουν, αναμένεται να κριθούν πολλά, τόσο στις χώρες στις οποίες γεννήθηκαν, αναδείχθηκαν και δραστηριοποιούνται πολιτικά όσο και εκτός αυτών, μιας και αποτελούν σημαντικές δυνάμεις που μπορούν να επηρεάσουν τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Οσο για το αποτύπωμα που θα αφήσουν τελικώς, ας μη βιαστούν πολλοί να πουν ότι θα είναι έτσι κι αλλιώς θετικό, απλώς και μόνο επειδή πρόκειται για γυναίκες…

Ποιες είναι, όμως, οι τρεις κυρίες οι οποίες ετοιμάζονται να γράψουν Ιστορία; Η μία είναι, αναμφίβολα, η Τζόρτζια Μελόνι, η οποία διεκδικεί να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας – και, ταυτόχρονα, η πρώτη ακροδεξιά ηγέτις της μετά τον Μπενίτο Μουσολίνι.

Η δεύτερη είναι η Λιζ Τρας, η οποία διεκδικεί την ψήφο των μελών του Συντηρητικού Κόμματος ώστε να διαδεχθεί τον Μπόρις Τζόνσον στην ηγεσία του και στην πρωθυπουργία. Οσο για την τρίτη, ακούει στο όνομα Νάνσι Πελόζι – η επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η οποία έχει ανάψει φωτιές στον Λευκό Οίκο εξαιτίας της πρόθεσής της να επισκεφθεί την Ταϊβάν.

ΤΖΟΡΤΖΙΑ ΜΕΛΟΝΙ

«Δεν πρέπει να με φοβάστε»

«Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάστε» με μια δική μου κυβέρνηση ή μια κυβέρνηση στην οποία θα συμμετέχω. Αυτό ήταν το μήνυμα που επιχείρησε να στείλει το Σάββατο προς τους Ιταλούς, μέσω της εφημερίδας «La Stampa», η Τζόρτζια Μελόνι, επικεφαλής τού – όχι απλώς ακροδεξιού, αλλά νεοφασιστικού, σύμφωνα με πολλούς – κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας, η οποία φέρεται να προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Χρησιμοποίησε δε ως παράδειγμα τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου η ίδια έχει ταχθεί χωρίς περιστροφές στο πλευρό του Κιέβου και κατά της Μόσχας – σε αντίθεση με τους πιθανούς εταίρους της, τον Ματέο Σαλβίνι και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που της εμπιστεύθηκε υπουργική θέση.

Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι οι πρόωρες εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου απέχουν δύο μήνες, διάστημα πολύ μεγάλο στην πολιτική, που δίνει τη δυνατότητα για σημαντικές ανατροπές. Πολύ περισσότερο καθώς το προβάδισμα της Μελόνι έναντι των Δημοκρατικών του Ενρίκο Λέτα κινείται στα όρια του στατιστικού σφάλματος (23%-24% έναντι 22%-23%). Παρ’ όλα αυτά, η ίδια μοιάζει ικανή όχι απλώς να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά και να αναδειχθεί τελικώς νικήτρια, προκαλώντας ένα σοκ σε Ιταλία και Ευρώπη.

Οι ικανότητές της και η δημοφιλία της, άλλωστε, αποτελούν τα σημαντικά της ατού – μαζί με το γεγονός ότι η Ιταλία μοιάζει να διψά για μια «γνήσια αλλαγή». Φαίνεται δε πως όσοι υποτιμήσουν αυτά της τα χαρακτηριστικά θα το πληρώσουν ακριβά. Είναι κάτι που θα μπορούσαν, πιθανότατα, να επιβεβαιώσουν και οι δύο γνωστοί DJ οι οποίοι, πριν από τρία χρόνια, εμπνεύστηκαν από τον τρόπο που περιέγραψε τον εαυτό της – «είμαι μια γυναίκα, μια μητέρα, μια Ιταλίδα και μια χριστιανή» – και προσπάθησαν να τη διακωμωδήσουν. Μόνο που το τραγούδι που έστησαν με βάση τους παραπάνω στίχους έγινε γρήγορα από τα πλέον δημοφιλή και συνέβαλε καθοριστικά στην εκτίναξη της δημοτικότητας της Μελόνι και του κόμματός της, το οποίο στις εκλογές του 2018 είχε λάβει μόλις 4%.

«Αυτό που επρόκειτο να γίνει ένα όπλο εναντίον των ιδεών μου, παραδόξως μετατράπηκε σε ένα ισχυρό μέσο για να τις ενισχύσω και να τις διαδώσω», σχολιάζει η ίδια. Κάπως έτσι, δε, ετοιμάζεται να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά και εκλογικά την επιλογή της να μείνει εκτός της κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, στις αρχές του 2021 – και μαζί, μακριά από τους πολιτικούς καβγάδες ανάμεσα στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, που οδήγησαν στην κατάρρευσή της, την προηγούμενη εβδομάδα. Δίνοντάς της τη δυνατότητα να «πουλάει» το προφίλ της δύναμης ευθύνης, η οποία είναι έτοιμη να κάνει «ό,τι χρειαστεί» για το καλό της Ιταλίας.

ΛΙΖ ΤΡΑΣ

«Επαναστάτρια» α λα Θάτσερ

Σε αντίθεση με τον αντίπαλό της στις εσωκομματικές εκλογές και τέως υπουργό Οικονομικών Ρίσι Σούνακ, η επικεφαλής της διπλωματίας του Ηνωμένου Βασιλείου – και «γεράκι» από τα λίγα στην περίπτωση του πολέμου στην Ουκρανία – δεν δηλώνει ακραιφνής θατσερική ούτε συνεχίστρια της παράδοσης της Σιδηράς Κυρίας. Παρ’ όλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται δημοσίως παραπέμπει ευθέως στη Μάργκαρετ Θάτσερ. «Είναι δύσκολο να μην κάνει κανείς αυτόν τον παραλληλισμό, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο μιλά και στέκεται, του γεγονότος ότι αμφισβητεί την καθεστηκυία τάξη και προτείνει μια ριζική αλλαγή η οποία θα φέρει τα πάνω κάτω. Ο ενδυματολογικός της κώδικας κατά την πρώτη τηλεμαχία των υποψηφίων – ένα μαύρο σακάκι και μια λευκή μπλούζα, με έναν μεγάλο φιόγκο μπροστά – ήταν μια ακριβής ρεπλίκα της τηλεοπτικής εκστρατείας της Θάτσερ το 1979», σημειώνει χαρακτηριστικά σχετικό ρεπορτάζ στην ισπανική εφημερίδα «Εl Pais».

Αρκούν, άραγε, όλα αυτά για να της διασφαλίσουν την πλειοψηφία των 160.000 περίπου μελών των Τόρις (οι δημοσκοπήσεις τής δίνουν προβάδισμα), τα οποία θα κληθούν ως τις 5 Σεπτεμβρίου να εκλέξουν τον ή τη διάδοχο του Μπόρις Τζόνσον; Θα πειστεί το εκλογικό σώμα – κατά 70% άνδρες, με μέση ηλικία άνω των 50 ετών και διόλου αντιπροσωπευτικό της πολιτιστικής και θρησκευτικής Βαβέλ με την οποία μοιάζει η βρετανική κοινωνία – ότι η Τρας είναι αυτή που αντιπροσωπεύει καλύτερα τις ιστορικές αξίες και παραδόσεις του κόμματος; Μήπως βρεθούν αρκετοί να την κατηγορήσουν για πολιτικό καιροσκοπισμό, καθώς την περίοδο του δημοψηφίσματος για το Brexit είχε ταχθεί δημοσίως υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, όμως σήμερα έχει στο πλευρό της ορισμένους από τους πιο σκληρούς οπαδούς της εξόδου από αυτήν, όπως τον Τζέικομπ Ρις-Μογκ;

Για την ώρα, πάντως, φαίνεται πως οι αντίπαλοί της επιλέγουν να τη χτυπήσουν στα θέματα της οικονομίας. Στέκονται δε κυρίως στη δέσμευσή της ότι, εφόσον εκλεγεί, θα προχωρήσει από την πρώτη κιόλας ημέρα σε μείωση της φορολογίας συνολικού ύψους 35 δισ. στερλινών. Για του λόγου το αληθές, ιστορικά στελέχη των Συντηρητικών που ήταν μέλη της τελευταίας κυβέρνησης Θάτσερ – όπως οι Κρις Πάτεν, Νόρμαν Λάμοντ και Μάλκολμ Ρόφκιντ – διαμηνύουν ότι η τότε πρωθυπουργός δεν θα ενέκρινε σε καμία περίπτωση μια τέτοια μείωση φόρων τη στιγμή που η οικονομία είναι σε τόσο κακή κατάσταση. Αλλοι, πάλι, την κατηγορούν ως… κρυφοσοσιαλίστρια, ενώ ο αντίπαλός της κάνει λόγο για «ανήθικα σχέδια».

ΝΑΝΣΙ ΠΕΛΟΖΙ

Μια «μπουρλοτιέρισσα» στην Ταϊβάν

Μένεα πνέει το Πεκίνο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, εξαιτίας της πρόθεσης που έχει εκφράσει η Νάνσι Πελόζι, η 82χρονη επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή και πρόεδρος του Σώματος, να επισκεφθεί την Ταϊβάν τον Αύγουστο. «Είμαστε σοβαρά προετοιμασμένοι. Εάν η πλευρά των ΗΠΑ επιλέξει να προχωρήσει στον δικό της δρόμο, τότε η Κίνα θα λάβει ισχυρά μέτρα για να απαντήσει και να αντιδράσει αποφασιστικά. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνες για κάθε σοβαρή συνέπεια», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών – ενώ οι φήμες κάνουν λόγο ακόμη και για επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων.

Η αντίδραση των Κινέζων υπήρξε, μάλιστα, τόσο έντονη – ασυνήθιστα έντονη σε σύγκριση με άλλες ενέργειες των ΗΠΑ που αφορούν την Ταϊβάν, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλέστηκε ρεπορτάζ των «Financial Times» – ώστε ακόμη και ο Τζο Μπάιντεν αναγκάστηκε να πάρει αποστάσεις από την Πελόζι, στέλνοντάς της «σήμα» ότι μάλλον θα ήταν προτιμότερο να μην επιβιβαστεί στο (στρατιωτικό, όπως συνηθίζεται για τα μέλη του Κογκρέσου) αεροπλάνο αυτή την περίοδο. «Νομίζω ότι οι ένοπλες δυνάμεις εκτιμούν ότι (η επίσκεψη) δεν αποτελεί καλή ιδέα αυτή τη στιγμή, όμως δεν γνωρίζω το καθεστώς υπό το οποίο γίνεται», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των ΗΠΑ, μιλώντας σε δημοσιογράφους, έτσι ώστε να είναι βέβαιο ότι το μήνυμα θα φτάσει άμεσα στον σωστό αποδέκτη.

«Νομίζω ότι αυτό που ήθελε να πει ο πρόεδρος είναι ότι ενδεχομένως οι στρατιωτικοί φοβούνται μήπως το αεροπλάνο μου καταρριφθεί ή κάτι τέτοιο. Δεν γνωρίζω ακριβώς», ήταν το σχόλιο που έκανε στη συνέχεια η Πελόζι – κάνοντας, προφανώς, τα πράγματα ακόμη χειρότερα και εντείνοντας τις ανησυχίες για την πιθανή αντίδραση του Πεκίνου. Η οποία, με τη σειρά της, θα υποχρεώσει την Ουάσιγκτον να απαντήσει αναλόγως (και στρατιωτικά), ειδικά στην περίπτωση που απειληθεί ένας τόσο υψηλόβαθμος κρατικός αξιωματούχος.

Η ουσία είναι ότι με τη στάση της – αν και για την ώρα το ταξίδι δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε έχουν ανακοινωθεί ημερομηνίες – η Πελόζι μοιάζει να διεκδικεί λίγη από τη δόξα της άσκησης εξωτερικής πολιτικής, παρακάμπτοντας τόσο τον Μπάιντεν όσο και τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό Αντονι Μπλίνκεν. Οι ρωγμές, μάλιστα, που προκαλεί στην κυβερνητική παράταξη γίνονται πιο έντονες εξαιτίας της σπουδής πολλών Ρεπουμπλικανών να ταχθούν στο πλευρό της. «Δεν συμφωνώ πάντα μαζί της, αλλά σε αυτό το θέμα τη χειροκροτώ», δήλωσε ο Μάικλ Μακόλ από το Τέξας. Οσο για τον Μάικ Πομπέο, υπουργό Εξωτερικών επί κυβέρνησης Τραμπ, έστειλε στην Πελόζι το εξής μήνυμα μέσω Twitter: «Νάνσι, θα έρθω μαζί σου. Δεν μου επιτρέπεται η είσοδος στην Κίνα, όχι όμως και στην Ταϊβάν που αγαπά τόσο την ελευθερία. Θα σε δω εκεί!».