Η αρχή μιας αληθινής φιλίας

Πριν καλά καλά εισπράξει τα μπράβο της οικουμένης για την κατάκτηση του Γουίμπλεντον, ο Νόβακ Τζόκοβιτς φρόντισε να θυμίσει σε όλους τις γνωστές του θέσεις εναντίον του εμβολιασμού. Δήλωσε πως δεν θα εμβολιαστεί και κατά συνέπεια δεν θα αγωνιστεί στο US Open – αν και δεν έκρυψε ότι θα ήθελε οι αμερικάνοι διοργανωτές να κάνουν μια εξαίρεση στο πρωτόκολλο για χάρη του. Με δεδομένο ότι δεν θα αγωνιστεί, όπως όλα δείχνουν και στην Αυστραλία (η περσινή του τιμωρία, αν κάτι δεν αλλάξει είναι τριετούς διάρκειας), τότε μπορεί να τον ξαναδούμε σε Γκραν Σλαμ τουρνουά του χρόνου τον Ιούνιο στο Παρίσι. Κρίμα.

Εικόνα

Γιατί ο Τζόκοβιτς επιμένει να μην εμβολιάζεται και να το διακηρύσσει είναι νομίζω κατανοητό: όπως συμβαίνει συχνά με τους δημοφιλείς αθλητές είναι κι αυτός σκλάβος πλέον της δημόσιας εικόνας του. Πιστεύει ότι η άρνησή του να εμβολιαστεί τον καθιστά κάτι σαν «λαϊκό είδωλο» – πλην, όμως, πρόκειται για απόφαση αυτοκαταστροφική. Ο Τζόκοβιτς βαδίζει προς τα 36, δεν θα έχει πολλές ευκαιρίες ακόμα να κατακτήσει τα δυο Γκραν Σλαμ που ψάχνει για να προσπεράσει τον Ναδάλ. Δεν θα έπρεπε να αφήνει τα μεγάλα τουρνουά για κάτι που σίγουρα είναι καπρίτσιο. Αλλά ιδιοφυία και τρέλα συγγενεύουν.

Αρχή

Με βάση όλα αυτά δεν μου κάνει εντύπωση πως στο τέλος του τελικού του Γουίμπλεντον ο Τζόκοβιτς αγκάλιασε τον Κύργιο και του είπε πως «η αναμέτρησή τους είναι η αρχή μιας αληθινής φιλίας». Είναι να απορείς πώς οι δύο άργησαν τόσο πολύ να γίνουν φίλοι! Οσο για την άρνηση του Τζόκοβιτς να εμβολιαστεί, δεν νομίζω ότι χρειάζεται η προβολή της. Θα ήταν μάλλον καλύτερο να προβάλουμε τις χθεσινές δηλώσεις του παίκτη της Τσέλσι Χάνσομ Οντόι που δήλωσε πως όταν επέστρεψε στα γήπεδα μετά την ταλαιπωρία του από τον κορωνοϊό δυσκολευόταν να τρέξει δέκα μέτρα, ένιωθε το στήθος του βαρύ και τα πόδια τους με δυσκολία τον σήκωναν. «Εχασα τουλάχιστον τρεις μήνες προσπαθώντας να συνέλθω» είπε καλώντας τους πάντες να προσέχουν και να εμβολιάζονται.  Αλλά ο Οντόι δεν είναι νούμερο ένα του κόσμου, δεν αγκαλιάζει δέντρα για να πάρει από αυτά ενέργεια και πολύ αμφιβάλω αν θα γινόταν ποτέ φίλος με τον Κύργιο…

Θετικοί

Μιλώντας για τον κορωνοϊό να πω ότι πέρασε στα ψιλά η είδηση ότι δύο παίκτες της ΑΕΚ έχασαν τις πρώτες μέρες της προετοιμασίας γιατί βρέθηκαν θετικοί. Γενικώς οι ΠΑΕ προσπαθούν κομμάτι να υποβαθμίσουν ένα πρόβλημα που είναι υπαρκτό. Κρούσμα υπήρξε και στο ξεκίνημα της προετοιμασίας του ΠΑΟΚ – επίσης στο γεγονός δεν υπήρξε προβολή. Δεν λέω ότι χρειάζεται προβολή. Λέω ότι καλό είναι οι ομάδες να προσέχουν. Ειδικά όσες έχουν μπροστά τους ευρωπαϊκά ματς…

Απόφαση

Μιλώντας για γεγονότα που δεν τυγχάνουν μεγάλης προβολής πρέπει να πω ότι ένα τέτοιο είναι και η ιστορία της αθώωσης του Σεπ Μπλάτερ και του Μισέλ Πλατινί από την ελβετική δικαιοσύνη. Η σχετική απόφαση εκδόθηκε την περασμένη Παρασκευή – οι δυο παράγοντες δήλωσαν ευτυχείς για την εξέλιξη. Ο εισαγγελέας είχε ζητήσει την καταδίκη τους – το δικαστήριο δεν πείστηκε. Αλλά παρά την αθώωσή τους, οι δυο έχουν χάσει τα πάντα.

Πρόεδροι

Θυμίζω εν τάχει τι έχει συμβεί. Το 2015 ο Μπλάτερ ήταν πρόεδρος της FIFA και ο Πλατινί της UEFA. Μια έρευνα στο πόθεν έσχες του δεύτερου είχε αποκαλύψει πως σε έναν τραπεζικό λογαριασμό του υπήρχε μια κατάθεση 2 εκατ. ευρώ που έμοιαζε αδικαιολόγητη. Την κατάθεση την είχε κάνει ο Μπλάτερ. Η φημολογία της εποχής ήθελε αυτά τα χρήματα να είναι η αμοιβή του Πλατινί για να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Κατάρ για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου (ή έστω να μη φέρει αντιρρήσεις). Ο Πλατινί αρνήθηκε τις κατηγορίες και υποστήριξε πως το ποσό δεν ήταν παρά η καθυστερημένη αμοιβή του για μια συνεργασία του με τη FIFA πριν γίνει πρόεδρος της UEFA.

Τέλος

O Γάλλος χλευάστηκε, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο. Τον Δεκέμβριο του 2015 η αρμόδια Επιτροπή Δεοντολογίας της UEFA αποφάνθηκε ότι είναι ένοχος κι αποφάσισε την καθαίρεσή του. Λίγο αργότερα έφυγε από την προεδρία της FIFA κι ο Μπλάτερ. Ο Πλατινί ισχυριζόταν πάντα ότι όλο αυτό ήταν μια καλοσχεδιασμένη ιστορία δημιουργίας υποψιών και ότι ο σκοπός όποιου τη σχεδίασε ήταν να αποτρέψει την κάθοδό του (και την πιθανή νίκη του) στις εκλογές της FIFA του 2016. Δεν τον άκουγε κανείς.

Κάποτε

Εχει συμβεί να τον γνωρίσω τον Μισέλ Πλατινί. Εχουμε περάσει ένα πρωινό στο φουαγιέ ενός ξενοδοχείου της Νιόν. Μου έλεγε ότι αγαπάει την Ελλάδα και ότι έχει περάσει στην Αθήνα (κι όχι μόνο…) εξαιρετικά. Θυμάμαι τότε δεν ήθελα να τον ρωτήσω τίποτα για τις δικαστικές του διαμάχες – δεν του έπαιρνα συνέντευξη, δεν ήξερε τι δουλειά κάνω, ήμασταν απλά δυο ένοικοι δωματίων σε ένα ξενοδοχείο που περιμέναμε κάποιον στο φουαγιέ του. Παρόλο που δεν τον ρώτησα το παραμικρό ο Μισέλ άρχισε να μου μιλά για τα όσα περνούσε, αλλά και να μου εξηγεί γιατί νιώθει βέβαιος για την αθώωσή του. «Δεν είναι και λίγα 2 εκατ. ευρώ για συμβουλές όμως» ήταν το μόνο που είπα. «Είμαι ο Πλατινί» μου είπε. «Και τα χρήματα αντιπροσωπεύουν πέντε χρόνια συνεργασίας με τον μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό οργανισμό του κόσμου» μου απάντησε.

Δίκη

Από τότε περίμενα να δω τι θα αποφάσιζε το δικαστήριο της Μπελινζόνα, αν ποτέ η δίκη αυτή έφτανε στο τέλος της. Κανείς από τους κατηγορούμενους δεν είχε αρνηθεί τη συνεργασία. Τα χρήματα που βρέθηκαν δεν ήταν κρυμμένα – ήταν σε ένα λογαριασμό μιας τράπεζας της Γενεύης, που ήταν η πόλη στην οποία ο Πλατινί ζούσε για χρόνια. Στο τέλος της υπόθεσης αυτής οι δικαστές θα έπρεπε να κρίνουν αν η αμοιβή ήταν λογική – τίποτα άλλο. Αποφάνθηκαν ότι είναι. Νομίζω για έναν απλό λόγο: γιατί τα χρήματα που κυκλοφορούν στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι πάρα πολλά. Απίστευτα πολλά.

Εχασαν

Στο μεταξύ όμως ο Μπλάτερ κι ο Πλατινί έχασαν τις θέσεις τους. Εκδιώχθηκαν, δεν είχαν δικαίωμα να κατέβουν σε εκλογές και η ποδοσφαιρική επιτροπή που τους δίκασε δεν τους έδωσε καλά καλά το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η παραπομπή έφερε την καταδίκη τους. Κάποιοι το θεωρούν λογικό, διότι ισχύει το αξίωμα που λέει ότι η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει απλά να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται. Αλλά δεν μιλάμε για τη γυναίκα του Καίσαρα: μιλάμε για τον Πλατινί που Καίσαρας αισθανόταν πάντα. Και που ως τέτοιος θα αναζητά πάντα τον Βρούτο που τον έστησε…