Ασκήσεις ισορροπίας εργοδοτών – εργαζομένων

«Το Σάββατο έλα 12.00-20.00 αλλά μην ξεχάσεις να χτυπήσεις την κάρτα στις 16.00…». «Αν χτυπάτε την κάρτα τις πραγματικές ώρες εργασίας, τότε δεν θα πληρωθείτε ξανά υπερωρίες…». Οι μαρτυρίες των εργαζομένων που μιλούν στα «ΝΕΑ» για τις πρώτες ημέρες εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε σουπερμάρκετ και τράπεζες είναι ενδεικτικές: Οι καταγγελίες που είδαν προχθές το φως της δημοσιότητας από τον Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων της Αθήνας είναι ένα απειροελάχιστο δείγμα της αυθαιρεσίας που επικρατεί στους χώρους δουλειάς.

«Τα ωράρια και οι υπερωρίες για εμάς είναι ούτως ή άλλως μεγάλο θέμα. Τα πάντα είναι ρευστά. Πολλές φορές μαθαίνεις το πρόγραμμά σου τελευταία στιγμή, ενώ μπορεί να σε πάρουν ακόμη και το πρωί και να σου πουν “μην έρθεις σήμερα γιατί δεν έχει πολλή δουλειά, όταν έχει θα καθίσεις παραπάνω”. Από αυτήν την άποψη  δεν πέσαμε από τα σύννεφα, είμαστε σίγουροι ότι έτσι θα συνέβαινε», λέει η Ν., υπάλληλος μεγάλης αλυσίδας σουπερμάρκετ. «Αρχικά μας μάζεψαν στο κατάστημα και μας έκαναν ενημέρωση για το πώς θα λειτουργεί η ψηφιακή κάρτα, μας είπαν “θα κατεβάσετε την εφαρμογή και θα τη σκανάρετε με αυτόν τον τρόπο”. Στη συνέχεια, από πλευράς διεύθυνσης, μας είπαν ότι αν χρειαστεί να έρθετε νωρίτερα γιατί δεν βγαίνει η δουλειά, δεν θα τη χτυπήσετε την ώρα που μπαίνετε και αντίστοιχα αν χρειαστεί να μείνετε περισσότερες ώρες στο τέλος της βάρδιας δεν θα τη σκανάρετε όταν φεύγετε αλλά όταν θα έπρεπε να είχατε φύγει. Το ίδιο θα γίνει αν σας φωνάξουμε για δουλειά σε ρεπό», περιγράφει και συνεχίζει: «Υπάρχει πολλή αγανάκτηση στους εργαζόμενους, απλώς και οι εκβιασμοί είναι πολλοί. Οταν βάλαμε το θέμα ότι εμείς θέλουμε να χτυπάμε την κάρτα τις πραγματικές ώρες δουλειάς, τότε μας είπαν πως σε αυτήν την περίπτωση δεν θα πληρωνόμαστε καθόλου υπερωρίες και καταλαβαίνετε ότι για κάποιον με μισθό 600 ευρώ έστω και αυτές οι μειωμένες υπερωρίες είναι κάτι σημαντικό. Μας είπαν ότι θα κάνουμε μια άτυπη συνεννόηση για να βρεθεί μια μέση λύση, δηλαδή χαμένοι θα είμαστε πάλι εμείς…».

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. Οι καταγγελίες είναι πολλές. Κάποιοι υποχρεώνονται να χτυπούν την κάρτα στις 21.00, να βγάζουν τη στολή και να δουλεύουν μέχρι αργά ενώ σε άλλους απαγορεύεται να δηλώνουν την αληθινή ώρα άφιξής τους ώστε να αποκρύπτεται η νυχτερινή εργασία τους.

«Η αλήθεια είναι ότι το προηγούμενο διάστημα πολλοί συνάδελφοι είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι η ψηφιακή κάρτα μπορεί να λύσει αυτά τα προβλήματα. Γιατί οι εργαζόμενοι είμαστε εκεί πολλές ώρες πριν από την έναρξη και πολύ μετά τη λήξη του ωραρίου. Ειδικά στα δύσκολα πόστα, όπως το κρεοπωλείο ή το ιχθυοπωλείο, το να δουλεύεις πολλές ώρες εκτός βάρδιας συνηθίζεται γιατί είναι υποστελεχωμένα τμήματα. Προχθές στο μαγαζί που δουλεύω, ο συνάδελφος ήρθε στις 6 το πρωί, δηλαδή μία ώρα νωρίτερα, για να προλάβει να ετοιμάσει τον πάγκο του, όμως, χτύπησε την κάρτα του στις 7, την ώρα δηλαδή που τυπικά ξεκινούσε το ωράριό του. Οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν δωρεάν επειδή τους περισσεύουν ώρες, αλλά πιέζονται να το κάνουν. Γι’ αυτό αυτές τις ώρες, που η πίεση είναι μεγάλη, συμβαίνουν και τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα. Προχθές μπροστά μου ο προϊστάμενος είπε σε συνάδελφο με τετράωρη σύμβαση “το Σάββατο έλα 12.00-20.00 αλλά μην ξεχάσεις να χτυπήσεις την κάρτα στις 16.00”, αυτό τα λέει όλα», σημειώνει από την πλευρά του ο Μιλτιάδης Κρητικός, εργαζόμενος σε σουπερμάρκετ και μέλος της διοίκησης του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας.

«Αν εγώ έχω κάνει 15 ώρες υπερωρίας και δεν τις πληρωθώ, η κάρτα από μόνη της δεν δουλεύει. Ψάξτε τις επιθεωρήσεις εργασίας στην Αττική, πόσους επιθεωρητές απασχολούν και σε πόσες χιλιάδες επιχειρήσεις αντιστοιχεί ο καθένας. Τους καλούμε να έρθουν και μας λένε “δεν έχω μέσο για να έρθω”. Επίσης, για να γίνει η καταγγελία θα πρέπει ο εργαζόμενος να βγει μπροστά. Και οι περισσότεροι συνάδελφοι φοβούνται. Εκεί έρχεται ο ρόλος του σωματείου, το οποίο παρεμβαίνει οργανωμένα και χωρίς να φωτογραφίσει τον υπάλληλο. Γι’ αυτό λέμε οι εργαζόμενοι να οργανωθούν στα σωματεία τους – με την ψηφιακή κάρτα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο που φέρνει νέα δεινά», καταλήγει ο ίδιος.