Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Προσπαθώ να απωθήσω τις – προσωπικές, όχι τις συλλογικές – μνήμες από εκείνη την εβδομάδα που προηγήθηκε του γελοιωδέστατου δημοψηφίσματος και κάθε χρόνο είναι και πιο δύσκολο. Ισως διότι, με τον καιρό, παγιώνονται ως ένα είδος σωματικής ανάμνησης. Το σφίξιμο στο στομάχι, το μυρμήγκιασμα, οι αϋπνίες τα βράδια, τα εξανθήματα. (Μη νομίζει, δηλαδή, ο κύριος Τσίπρας ότι μόνο εκείνος έβγαλε, τότε, έρπη, απλώς ο δικός του ήταν ο πιο διαφημισμένος αφού τον χρησιμοποίησε έως και για επικοινωνιακό άλλοθι). Αλλά, στο κάτω κάτω, και γιατί να τις απωθήσω; Εδώ δεν τις απωθούν οι αρχιτέκτονες και οι κλακαδόροι της «μεγαλύτερης παρωδίας της μεταπολίτευσης» όπως έχει χαρακτηρίσει το δημοψήφισμα ο καλός συνάδελφος Ανδρέας Παπαδόπουλος.
- Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν σαρώνει στο box office – Οι εισπράξεις έφθασαν τα 640 εκατ. δολάρια
- Μαθήματα αγάπης από την 77χρονη Δήμητρα: Προτίμησε να μείνει στον δρόμο παρά να εγκαταλείψει τα τετράποδα «παιδιά» της (βίντεο, φωτογραφίες)
- Ολυμπιακός: Πέρασε από ιατρικές εξετάσεις ο Τζολάκης – Στην τελική ευθεία η μεταγραφή του στη Χαλ
