Τρεις εναλλακτικές στην πρόταση Μπάιντεν για τα καύσιμα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πρότεινε την αναστολή για τρεις μήνες του ομοσπονδιακού φόρου των 18,4 σεντς ανά γαλόνι (3,74 λίτρα) στη βενζίνη. Η κίνηση – η οποία θα απαιτούσε έγκριση από το Κογκρέσο – έχει σκοπό να προσφέρει ανακούφιση στις αμερικανικές οικογένειες που αγωνίζονται με την αύξηση της τιμής της βενζίνης κατά 60% από περίπου $3 ανά γαλόνι πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία σε σχεδόν $5 ανά γαλόνι τώρα. Αλλά υπάρχουν καλύτερες επιλογές πολιτικής.
Υπάρχουν τρεις καλύτερες εναλλακτικές από την προσωρινή αναστολή της επιβολής του φόρου. Η πρώτη είναι να μεταφερθούν μετρητά απευθείας σε οικογένειες χαμηλού και χαμηλότερου μεσαίου εισοδήματος χρησιμοποιώντας το ίδιο ποσό των κρατικών εσόδων που θα χάνονταν ως αποτέλεσμα της απαλλαγής από τον φόρο βενζίνης – περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε έξι μήνες, σύμφωνα με την εκτίμηση της κυβέρνησης Μπάιντεν.
Επειδή όλες οι κρατικές δαπάνες στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος θα πήγαιναν σε οικογένειες που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, χωρίς να επιδοτούν ήδη κερδοφόρες πετρελαϊκές εταιρείες, θα ήταν πολύ καλύτερα στοχευμένες από την πρόταση του Μπάιντεν. Οι οικογένειες που λαμβάνουν τη μεταφορά μπορούν αντ’ αυτού να επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν τα κεφάλαια για την κάλυψη άλλων απαραίτητων δαπανών.
Μια δεύτερη εναλλακτική είναι να επιτραπεί στις αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου και διυλιστήρια να εξάγουν μόνο ένα μέρος της πρόσθετης παραγωγής. Αυτή η πολιτική θα αύξανε την ποσότητα του πετρελαίου που πωλείται στις ΗΠΑ και ως εκ τούτου θα ωθήσει τις εγχώριες τιμές ενέργειας κάτω από το επίπεδό τους στις 24 Φεβρουαρίου.
Αυτό θα επιτρέψει στους απλούς Αμερικανούς να επωφεληθούν έμμεσα από τις υψηλές διεθνείς τιμές του πετρελαίου.
Μια τρίτη επιλογή θα ήταν ο Μπάιντεν να συνδυάσει μια αναστολή φόρου βενζίνης με έναν νέο φόρο στις εταιρείες πετρελαίου. Αυτό θα διασφάλιζε ότι το δημόσιο χρήμα δεν θα χρησιμοποιηθεί για την επιδότηση υψηλά κερδοφόρων πετρελαϊκών εταιρειών και θα αποφευχθεί η εξάντληση του Ταμείου Αυτοκινητοδρόμων.
Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση θα είχε επιπλέον χρήματα για να μεταβιβάσει στις αμερικανικές οικογένειες, ενώ τα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου θα παραμείνουν πάνω από το προπολεμικό τους επίπεδο.
Από τις τρεις παραπάνω εναλλακτικές λύσεις, η δεύτερη επιλογή στρεβλώνει την παραγωγή στο ελάχιστο και δεν αυξάνει το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Οι άλλες δύο επιλογές μπορούν να στοχεύουν πιο αποτελεσματικά τη βοήθεια σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Αλλά οποιοδήποτε από αυτά, ή κάποιος συνδυασμός τους, θα ήταν καλύτερο από την τρέχουσα πρόταση του Μπάιντεν τόσο από άποψη οικονομικής αποτελεσματικότητας όσο και δικαιοσύνης.
Ο Σανγκ Γιν Ουέι είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Ασίας. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Columbia Business School.














