Πάτι Σμιθ: «Χρησιμοποιήστε τις φωνές σας!»

Τίτλος: «Freedom fucking freedom». Υπότιτλος: «Because the night belongs to lovers». Τελεία και παύλα. Η περιγραφή της σαββατιάτικης (25 Ιουνίου) συναυλίας της Πάτι Σμιθ θα μπορούσε να τελειώσει με το παραπάνω σύνθημα και τον στίχο της μεγαλύτερής της επιτυχίας, αλλά από την άλλη δεν θα ήταν απολύτως δίκαιο.

Πολλοί οι χαρακτηρισμοί που έχουν αποδοθεί όλα αυτά τα χρόνια στην 75χρονη πια μουσικό, τραγουδίστρια, ποιήτρια, συγγραφέα και κυρίως αντισυμβατική Αμερικανίδα, αλλά να μείνουμε στον κυριότερο και καθοριστικότερο. Ηταν, είναι και θα είναι ως το τέλος της ζωής της ροκ. Χωρίς ναι μεν αλλά ίσως. Ροκ μέχρι το μεδούλι της. Το επιβεβαίωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ψηλόλιγνη γυναικεία φιγούρα με τα ασημένια μακριά μαλλιά (από ψηλά έμοιαζε με κορίτσι), τα μαύρα ρούχα και το άσπρο Τ-shirt από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι της στη σκηνή του Ηρωδείου είχε κατακτήσει τους φίλους της στις κερκίδες. Φίλοι και φίλες κάθε ηλικίας. Ελληνες και ξένοι. Πιτσιρικάδες και συνομήλικοί της (όπως και μεγαλύτεροι) απέτισαν φόρο τιμής στην πλέον cool δημιουργό της γενιάς της.

Η Πάτι Σμιθ δεν ήταν δήθεν, δεν απογοήτευσε τους θαυμαστές της, δεν τους εξαπάτησε. Συγκινήθηκε, τραγούδησε, σπάραξε, φώναξε, μίλησε με τους θεατές (όταν κάποιος τής φώναξε «I love you» εκείνη του ζήτησε να της στείλει τη φωτογραφία του), ευχαρίστησε τον Θεό όταν στα τελευταία δύο τραγούδια («Gloria» και «People Have the Power») έπιασε ξαφνική μπόρα και κάποια στιγμή έβαλε τα γυαλιά της (λέγοντας στο κοινό «α, τώρα σας βλέπω») και απήγγειλε το «Footnote to Howl» του φίλου της μπίτνικ ποιητή Αλεν Γκίνσμπεργκ, που γράφτηκε το 1955. Κοντά 80 χρόνια μετά παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο και σαφώς πολιτικό. Το ποίημα «αφιερώθηκε» στην απόφαση για κατάργηση του δικαιώματος στην άμβλωση από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Περιττό να συμπληρώσουμε ότι καταχειροκροτήθηκε από τους θεατές, για να συμπληρώσει όλο νόημα: «Βγείτε στους δρόμους, εσείς είστε το μέλλον».

Από το πρώτο κομμάτι «Dancing Barefoot» με το οποίο ξεκίνησε έως το τελευταίο λεπτό της 90λεπτης συναυλίας η Πάτι Σμιθ ήταν μαζί με το κοινό ψυχή τε και σώματι. Οπως και εκείνο. Τραγούδια όπως τα «Redondo Beach», «Grateful», «Boy Cried Wolf», δικά της κομμάτια και κάποιες διασκευές, όπως αυτές των Μπομπ Ντίλαν και Led Zeppelin (βάζοντας τα γυαλιά της για να διαβάζει τους στίχους του «Since I’ve Been Loving You»), αποτέλεσαν τον καμβά στον οποίο έστησε το συναυλιακό της γαϊτανάκι.

Παρόντα στη βραδιά της, τα παιδιά της, Τζάκσον Σμιθ στην κιθάρα και Τζέσι Πάρις Σμιθ στα κίμπορντς, τα οποία σύστησε με τη δέουσα αγάπη. Μας αποκάλυψε επίσης ότι το «Because the Night» γράφτηκε για μια ερωτική βραδιά με τον πατέρα του Τζάκσον (ο οποίος γεννήθηκε εννέα μήνες μετά), ενώ όταν το τραγούδησε άλλαξε σε μια στροφή τον στίχο «belongs to lovers», σε «belongs to Athens».

Επιμύθιο: η βραδιά έκλεισε με την Πάτι Σμιθ να ουρλιάζει «use your voice». Οχι φυσικά για να τραγουδάμε μόνο.