Κοινωνική ατζέντα με φόντο και τις κάλπες

Τα δύο «μην» του Μαξίμου προς τους υπουργούς, αφενός να μην κρατούν εκκρεμότητες στα χαρτοφυλάκιά τους (κάτι που για πολλούς αφήνει χαραμάδες εκλογικού αιφνιδιασμού), αφετέρου να μην αποπροσανατολίζονται από τον κεντρικό προγραμματισμό που φτάνει και στο 2023 (κάτι που ερμηνεύεται ως φρένο στη σεναριολογία), αποτυπώθηκαν στη χθεσινή συνεδρίαση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν υπήρξαν πάντως περαιτέρω πρωθυπουργικές προειδοποιήσεις, όπως την προηγούμενη φορά προς στελέχη που αγωνιούν για την εκστρατεία στις εκλογικές περιφέρειές τους, ούτε παρασκηνιακή συζήτηση για τη συνεχιζόμενη εκλογολογία. Ηταν ωστόσο μετά το Υπουργικό όταν η εκλογολογία όχι απλώς άνοιξε αλλά μετατράπηκε και σε πεδίο σύγκρουσης μεταξύ της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εμφανίζεται βέβαιος πως σχεδιάζονται πρόωρες εκλογές.

Μετά τη φράση του Μητσοτάκη για τον χρόνο των εκλογών, «θέλω να πάω στο τέλος της τετραετίας, αλλά κάνω και μία έκκληση προς όλους να μην οξύνουν τα πράγματα…» (capital.gr), ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε να οριστεί ημερομηνία εκλογών τον Σεπτέμβριο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου τον κατηγόρησε για «πολιτικό παραλογισμό».

Το Υπουργικό. Αν και στο τραπέζι του Υπουργικού τέθηκαν επτά νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες, το στίγμα που ο Πρωθυπουργός επιδίωξε να δώσει στη συνεδρίαση ήταν πρωτίστως κοινωνικού χαρακτήρα. Οχι μόνο γιατί ο ίδιος έδωσε το περίγραμμα των νέων μέτρων στήριξης για την ακρίβεια στα καύσιμα και για το αγροτικό πετρέλαιο, αλλά και γιατί επιπλέον έδωσε στους υπουργούς την εντολή «προβάλλετε περισσότερο» την κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης, ζητώντας με άλλα λόγια να εκπέμπονται θετικά σινιάλα προς τη μεσαία τάξη, τους οικονομικά πιο αδύναμους, τους αγρότες, τον παραγωγικό ιστό, τον κόσμο του εμπορίου.

Είναι ενδεικτικό ότι η πιο μακροσκελής εισήγηση (σχεδόν μισάωρη) ήταν εκείνη του υπουργού Κωστή Χατζηδάκη για όσα έχουν γίνει και όσα έπονται στην εργασία, στην κοινωνική ασφάλιση και στην κοινωνική προστασία κατά την έναρξη της συνεδρίασης, η οποία ολοκληρώθηκε με τον υπουργό Επικρατείας, Ακη Σκέρτσο, να επιμένει στον προγραμματισμό έργου ως το τέλος του 2022 καθώς και στην ανάγκη στοχοθεσίας για το 2023, υπενθυμίζοντας ουσιαστικά ότι είναι σε ισχύ οι υπουργικοί «μπλε φάκελοι» (στρατηγικές προτεραιότητες) που θα επικαιροποιηθούν στο Υπουργικό Συμβούλιο του Σεπτεμβρίου, ενόσω τρέχουν κρίσιμα ορόσημα και προϋποθέσεις μεταξύ άλλων για το Ταμείο Ανάκαμψης. «Οι αλλεπάλληλες κρίσεις δυσκολεύουν την πορεία μας» σχολίασε και ο Μητσοτάκης, «όμως δεν την αλλάζουν, όπως δεν αλλάζουν ούτε την προσπάθεια, ούτε τον προορισμό μας». Ανοίγοντας τη συνεδρίαση, ο Πρωθυπουργός υπογράμμισε εκ νέου «τη μάχη για τον δίδυμο στόχο μας», που είναι, όπως επεσήμανε, από τη μία οι κινήσεις ανακούφισης της κοινωνίας και από την άλλη ο μη εκτροχιασμός των δημοσιονομικών ορίων.

Στήριξη των πολιτών. Το Μαξίμου εστιάζει στην ανάγκη να ενταθεί το κλίμα στήριξης των πολιτών έναντι της ακρίβειας και ταυτόχρονα στην επίτευξη βασικών στόχων – κοινωνικής ή οικονομικής πολιτικής. Ανάμεσά τους η απόκτηση επενδυτικής βαθμίδας. «Μέσα στο 2023 θα έχει κλείσει και το ζήτημα που αφορά την πολιτική σταθερότητα» είπε ο Μητσοτάκης στην ίδια συνέντευξη μιλώντας για θέμα που «σίγουρα» θα προσμετρηθεί από τις αγορές, «κατά πόσο θα μπορούμε να συνεχίσουμε με μια κυβέρνηση – όπως εκτιμώ ότι θα γίνει τελικά – η οποία είναι αποφασισμένη, με ταχύτητα, να υλοποιήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις». Ο ίδιος επανέλαβε την «πρόθεση» να εξαντλήσει την τετραετία ως «το θεσμικά ορθό και επιβεβλημένο». Το «αλλά…» το συνέδεσε ξανά με το ενδεχόμενο μίας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου «σε μεγάλη ένταση αντιπαράθεσης». Και ειδικότερα χαρακτήρισε το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ ως «ένα μέτρο του πώς αντιλαμβάνεται η αντιπολίτευση την πολιτική αντιπαράθεση και πόσο τελικά επιδιώκει να οξύνει τα πράγματα». Οι ακρότητες στην πολιτική σύγκρουση, κατά την ερμηνεία του Πρωθυπουργού, θα απομακρύνει τους πολίτες («είναι νωπό για να το αγνοήσουμε το φαινόμενο της Γαλλίας» είπε). Επιμένοντας στο μότο «αυτοδύναμη Ελλάδα», ο Μητσοτάκης δείχνει εκ νέου στην αξιοποίηση στελεχιακού δυναμικού και εκτός των νεοδημοκρατικών τειχών και χαρακτηρίζει ζητούμενο της επόμενης αναμέτρησης «το σταθερό χέρι» στο τιμόνι της χώρας («δείτε τι γίνεται σήμερα στη Γαλλία που κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια απόλυτη παράλυση…»).