Η μεγάλη μονομαχία {LF}για την Εθνοσυνέλευση

Οι προεκλογικές εκστρατείες σπανίως διεξάγονται σε κλίμα αβροφροσύνης, το μεσοδιάστημα πρώτου και δεύτερου κοινοβουλευτικού γύρου στη Γαλλία, όμως, σημαδεύτηκε από ασυνήθιστα υψηλούς τόνους και αλληλοκατηγορίες – ενδεικτικό του διακυβεύματος στις κάλπες που στήνονται αύριο στη χώρα, για δεύτερη φορά μέσα σε μία εβδομάδα. Αντιμέτωπο καθώς είναι με το φάσμα μιας σχετικής πλειοψηφίας στην επόμενη Εθνοσυνέλευση, ή και (λιγότερο πιθανό αυτό, αλλά όχι απίθανο) μιας αναγκαστικής πολιτικής συγκατοίκησης με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, τον επικεφαλής της Nupes, ως πρωθυπουργό, το προεδρικό στρατόπεδο προειδοποιούσε για «αναρχία», «χάος», «μια τρέλα». Η Nupes «θέλει να μας βγάλει από την Ευρώπη», η Nupes «θα διώξει τους ξένους επενδυτές», η Nupes εκπροσωπεί έναν «ζωτικό κίνδυνο» για τη χώρα, επέμεναν οι «μακρονιστές». «Το χάος, είναι αυτός!» αντέτεινε ο Μελανσόν, επιστρέφοντας στον Εμανουέλ Μακρόν τον χαρακτηρισμό του «αρχιψεύτη» που του επεφύλαξε η πρωθυπουργός, Ελιζαμπέτ Μπορν.

Δεν είναι τυχαία η δραματική έκκληση που απηύθυνε ο ίδιος ο Μακρόν στους ψηφοφόρους να δώσουν «μία ισχυρή πλειοψηφία στη χώρα» και να μην προσθέσουν «ένα γαλλικό χάος στο παγκόσμιο χάος», από το αεροδρόμιο του Ορλί, πριν αναχωρήσει για μία περιοδεία στη Ρουμανία και τη Μολδαβία που τον οδήγησε, τελικά, και στο Κίεβο. Ούτε η χλεύη με την οποία του απάντησε ο Μελανσόν, περί «σκετς α λα Τραμπ», και προέδρου που, «όταν βυθίζεται το πλοίο του, παίρνει το αεροπλάνο». Ουσιαστικά, οι δυο τους μονομαχούν αύριο στις κάλπες, κι ας επανεξελέγη μόλις πρόσφατα ο Μακρόν στο Ελιζέ, κι ας μην είναι καν υποψήφιος βουλευτής αυτή τη φορά ο Μελανσόν. Ο Ανυπότακτος Γάλλος που κατόρθωσε να αποσπάσει 22% των ψήφων στον πρώτο προεδρικό γύρο, και κατάφερε να ενώσει τα κόμματα της Αριστεράς (Ανυπότακτη Γαλλία, Οικολόγοι, Σοσιαλιστές, Κομμουνιστές) σε μία συμμαχία παρά τις σημαίνουσες διαφορές τους, ονειρεύεται ακόμα τον εαυτό του στο Ματινιόν – κι ας δείχνουν ακόμα και οι πιο αισιόδοξες για αυτόν δημοσκοπήσεις πως του λείπουν τουλάχιστον 80 έδρες για να το καταφέρει.

Οι προβλέψεις για τις γαλλικές κοινοβουλευτικές εκλογές, το επισημαίνουμε για μία ακόμα φορά, είναι διαβόητα δύσκολες – πόσω μάλλον με την αποχή να σπάει ρεκόρ στον πρώτο γύρο, στο 52,49%. Σε κάθε περίπτωση, η «δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων» που δημοσιεύει το Politico θέλει το προεδρικό στρατόπεδο να αποσπά αύριο 257-296 έδρες (με την απόλυτη πλειοψηφία στις 289 έδρες), έναντι 157-206 εδρών για τη Nupes (που ισοψήφησε λίγο-πολύ με το προεδρικό «Μαζί!» στον πρώτο εκλογικό γύρο, με 25,7%), 48-70 εδρών για τους Ρεπουμπλικανούς (που απέσπασαν 10,42% την περασμένη Κυριακή) και 23-45 εδρών για την Εθνική Συσπείρωση – που πήρε ένα 18,68% στον πρώτο γύρο, το καλύτερο ποσοστό της μέχρι σήμερα σε κοινοβουλευτικές εκλογές και θα καταφέρει να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα στην Εθνοσυνέλευση για πρώτη φορά από το 1986.

Με αυτά τα δεδομένα, το σενάριο μιας απόλυτης πλειοψηφίας για τον Μακρόν παραμένει πιθανό, αυτή τη φορά ωστόσο θα εξαρτάται, για αυτήν, από τους δύο μικρότερους εταίρους του, το MoDem του Φρανσουά Μπαϊρού και το Horizons του πρώην πρωθυπουργού, Εντουάρ Φιλίπ. Σαφώς πιο πιθανό, πάντως, είναι το σενάριο μιας σχετικής πλειοψηφίας. Δεν είναι κάτι καινοφανές, υπήρξαν δύο περιπτώσεις σχετικής πλειοψηφίας στο παρελθόν στη Γαλλία, μία υπό τον στρατηγό Ντε Γκωλ, την περίοδο 1958-1962, και μία υπό τον Φρανσουά Μιτεράν, με τον Μισέλ Ροκάρ ως πρωθυπουργό, το 1988-1991. Εκείνοι που τα θυμούνται καλύτερα, επισημαίνουν πως όχι μόνο δεν είχε παραλύσει, τότε, η κυβερνητική δράση αλλά αντιθέτως, «είχε αποκατασταθεί η κουλτούρα του συμβιβασμού». Οι εποχές είναι όμως διαφορετικές, το προεδρικό στρατόπεδο φοβάται τώρα και τη δύναμη που θα αποκτήσουν σε μια τέτοια περίπτωση οι Ρεπουμπλικανοί, και το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν μέλη της Nupes σε θέσεις-κλειδιά όπως η προεδρία της επιτροπής οικονομικών ή οι αντιπροεδρίες της Εθνοσυνέλευσης, και το «μόνιμο μιντιακό σκάνδαλο» που θα συνεγείρουν πιθανότατα οι πλέον ριζοσπάστες της Nupes – οι Ανυπότακτοι Γάλλοι. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν βέβαια αδιέξοδα, ο δρόμος εμπρός για τον γάλλο πρόεδρο, ωστόσο, προαναγγέλλεται κακοτράχαλος.