Τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ μας αφορούν όλους

Οι αυριανές εκδηλώσεις του Athens Pride και η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ να φέρει στη Βουλή μια σχετική πρόταση νόμου θα ξαναφέρουν στην επικαιρότητα τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα. Η συγκυρία είναι αρκετά ευνοϊκή σε σχέση με το παρελθόν. Η αλλαγή κλίματος έχει αρχίσει δε να καταγράφεται και ερευνητικά, με αυξημένα ποσοστά κοινωνικής αποδοχής της επέκτασης δικαιωμάτων σε ΛΟΑΤΚΙ συμπολίτες μας, ιδίως από τους νέους. Θα μπορούσε να μετατραπεί, λοιπόν, η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ευκαιρία για το δημοκρατικό τόξο να συνταχθεί με την καλή πλευρά της Ιστορίας. Προκειμένου να εξηγήσουν, βέβαια, τα κόμματα στους πολίτες γιατί μια τέτοια απόφαση είναι ευνοϊκή για όλους, θα πρέπει πρώτα να το καταλάβουν οι ίδιοι οι εκπρόσωποί τους. Γιατί τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα, όπως και τα δικαιώματα κάθε μειοψηφίας ή κοινωνικής ομάδας, δεν είναι ποτέ μόνο «δικά της», δεν είναι θέμα «του κρεβατιού τους» ούτε αφορά μόνο «άλλους ανθρώπους». Αυτά όλα είναι κοινές παρανοήσεις. Τα δικαιώματα αποτελούν ιστορικές κατακτήσεις και υπάρχουν πλείστα παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι κανείς μας δεν μπορεί να είναι βέβαιος πως η ζωή δεν θα τα φέρει έτσι ώστε να βρεθεί κάποτε κι ο ίδιος καταπιεσμένος, περιθωριοποιημένος και θύμα διακρίσεων. Ενας κόσμος όμως που είναι συμπεριληπτικός και ελεύθερος είναι έτσι για όλους. Αν κι αυτό ακόμη δεν πείθει, η Ιστορία έχει επίσης αποδείξει πως, όσο κι αν φωνάζουν κάποιοι (και πάντα κάποιοι θα φωνάζουν) η ζωή θα προχωρά αμείλικτη. Αξίζει, για παράδειγμα, να αναζητήσει κανείς τα πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων στις συζητήσεις για τη νομιμοποίηση της άμβλωσης ή και του πολιτικού γάμου, για να διαπιστώσει πως, με την ασφάλεια της απόστασης του χρόνου, ορισμένα «επιχειρήματα» που ακούστηκαν τότε από υπεύθυνα χείλη σήμερα προκαλούν γέλια αμηχανίας.

Εκτοτε οι μορφές της οικογενείας έχουν αλλάξει ριζικά από τη μεταπολεμική θεώρηση της κλασικής πυρηνικής, ενώ υπάρχουν πλέον πλούσια ερευνητικά δεδομένα που καταρρίπτουν μύθους και τερατολογίες για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε οικογένειες «διαφορετικές» αλλά και για το πόσο ευεργετικό για την υγεία και την παραγωγικότητα είναι το να μπορούν οι άνθρωποι να αναπτύσσουν ελεύθερα τις προσωπικότητές τους. Ολα αυτά μπορεί σε κάποιους να ακούγονται ωφελιμιστικά. Και είναι. Αλλά και ο ωφελιμισμός δεν βλάπτει αν είναι να παράγει αλληλεγγύη.