Το πιο εύκολο εκατομμύριο που κέρδισαν

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι γιατί υπάρχει λίγη σύγχυση. Η εθνική μας ομάδα, χάρη στην πρωτιά της στον όμιλο του UEFA Nations League, εξασφάλισε την παρουσία της σε ένα από τα μπαράζ που θα δώσουν εισιτήρια για τα τελικά του Euro 2024. Αυτό που η Εθνική μας κέρδισε, πέρα από την άνοδό της στη δεύτερη ευρωπαϊκή κατηγορία, είναι η δυνατότητα να έχει μια δεύτερη ευκαιρία πρόκρισης, έτσι και δεν τα καταφέρει στα προκριματικά του Euro 2024 που θα γίνουν προσεχώς.

Πριν

Επειδή το UEFA Nations League είναι καινούργια διοργάνωση δεν την ξέρουμε ακόμα καλά και μπερδευόμαστε. Το παθαίνω κι εγώ. Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των UEFA Nations League που διοργανώνονται πριν από τα προκριματικά του Πανευρωπαϊκού και πριν από τα προκριματικά του Μουντιάλ. Σε αυτά που διοργανώνονται πριν από τα προκριματικά των Euro (όπως το φετινό), οι νικητές των ομίλων παίρνουν εισιτήρια για πιθανά μπαράζ ακόμα κι αν βρίσκονται στο γκρουπ της τρίτης ευρωπαϊκής ταχύτητας, όπως ήταν τώρα η Εθνική μας. Στα UEFA Nations League που διοργανώνονται πριν από τα Παγκόσμια Κύπελλα (τέτοιο θα είναι π.χ. το επόμενο), εισιτήριο για μπαράζ μπορούν να πάρουν μόνο οι ομάδες που βρίσκονται στα γκρουπ της πρώτης ή της δεύτερης ευρωπαϊκής ταχύτητας. Υπό αυτό το πρίσμα είναι θετικό ότι η Εθνική μας ανέβηκε κατηγορία. Στο επόμενο UEFA Nations League μπορεί πάλι να κερδίσει εισιτήριο για μπαράζ και να έχει πάλι μια δεύτερη ευκαιρία, αν στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2026 δεν τα καταφέρει.

Συγγνώμη

Πιστεύω σας ζάλισα και σας ζητώ συγγνώμη. Οι πιο πολλοί ποδοσφαιρόφιλοι αδυνατούν να καταλάβουν τι χρειάζονται όλες αυτές οι διοργανώσεις, η εσωτερική δομή των οποίων είναι και καμιά φορά αληθινή σπαζοκεφαλιά. Ο λόγος που αυτές δημιουργούνται είναι φυσικά τα χρήματα. Η UEFA δημιούργησε το Nations League για να μην υπάρχουν στο καλαντάρι τα πολλά φιλικά ματς των εθνικών ομάδων. Πουλάει τη νέα διοργάνωση στα τηλεοπτικά κανάλια (κυρίως στα συνδρομητικά) και βγάζει χρήματα. Και κάπως έτσι χθες η ΕΠΟ εισέπραξε δύο εκατ. ευρώ από τη συμμετοχή της Εθνικής μας στη διοργάνωση και έδωσε το ένα από αυτά στους παίκτες που πήραν την πρωτιά στον όμιλο. Για τους πιο πολλούς αυτά τα χρήματα πρέπει να είναι τα πιο εύκολα που έβγαλαν στην καριέρα τους…

Δύσκολη

Βέβαια όλα αυτά δημιουργούν και μια κατάσταση κομμάτι δύσκολη, δηλαδή μια ποδοσφαιρική σεζόν που δεν τελειώνει ποτέ. Είναι εντυπωσιακό ότι χθες ξεκίνησε την προετοιμασία του για τη νέα σεζόν ο Ολυμπιακός, πριν περάσει καλά καλά ένας μήνας από την Κυριακή που πανηγύρισε το πρωτάθλημα! Βέβαια το ότι ξεκίνησε η ομάδα την προετοιμασία της δεν σημαίνει πως ο προπονητής έχει και τους παίκτες στη διάθεσή του: συνολικά 13 έλειψαν με τις εθνικές ομάδες και αυτοί στον Ολυμπιακό θα ενσωματωθούν είκοσι μέρες αργότερα.

Σύνθετη

Μιλάμε πολύ για προπονητές ενώ ολοένα και λιγότερο καταλαβαίνουμε πόσο σύνθετη έχει γίνει η δουλειά τους. Ο Μαρτίνς π.χ. θα δουλέψει αρχικά με τους παίκτες που είχε χθες στον Ρέντη. Σε είκοσι μέρες σε αυτούς θα προστεθούν οι διεθνείς. Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου καμιά δεκαριά από τους παίκτες που έχει σήμερα θα φύγουν και θα έρθουν στη θέση τους άλλοι. Και παρ’ όλο που αυτό το γεγονός (σε συνδυασμό και με τα ματς στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων) δεν επιτρέπει τίποτα το εύκολο στην προετοιμασία, όλοι θα περιμένουν στο τέλος Αυγούστου να δουν ένα Ολυμπιακό «δεμένο», με «ομοιογένεια», που «να παίζει μπαλάρα» κ.λπ. Και θα κρίνουν τον προπονητή σαν να έχει από τις 14 Ιουνίου όλους τους παίκτες στα χέρια του για να κάνει δοκιμές, να δώσει φιλικά, να τους «τρέξει στα βουνά» κ.λπ.

Πρόβλημα

Χρησιμοποίησα φυσικά το παράδειγμα του Μαρτίνς απλά γιατί ο Ολυμπιακός επέστρεψε στις προπονήσεις πρώτος. Οποια ομάδα αγωνίζεται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (και συμβαίνει να έχει και καλούς παίκτες, δηλαδή διεθνείς) έχει το ίδιο πρόβλημα. Και οι προπονητές πλέον καλοκαιριάτικα δύο πράγματα εύχονται: να μην τραυματιστεί κάποιος από τους βασικούς τους και να πάρουν τις προκρίσεις οι ομάδες βασιζόμενες κυρίως στους περσινούς βασικούς παίκτες που γνωρίζουν και πού βρίσκονται. Δεν είναι τίποτα απλό και μακάρι να ήταν.

Ρέντμεϊν

Ιστορίες όπως αυτή του τερματοφύλακα της Εθνικής Αυστραλίας Αντριου Ρέντμεϊν μας θυμίζουν ότι αυτές τις μέρες θα έπρεπε να βλέπουμε τα ματς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Κατάρ που τελικά θα ξεκινήσει τον προσεχή Νοέμβριο. Ο 33χρονος Ρέντμεϊν έδωσε στην Αυστραλία την πρόκριση για το Μουντιάλ πιάνοντας στο μπαράζ με το Περού το κρίσιμο έκτο πέναλτι του Λατινοαμερικάνου Βαλέρα. Ο Αυστραλός είχε μπει στο ματς ειδικά για τη διαδικασία των πέναλτι αντικαθιστώντας τον βασικό Mάθιου Ράιαν. Ο Ρέντμεϊν είναι σπεσιαλίστας στις αποκρούσεις πέναλτι γιατί ξέρει να αποπροσανατολίζει τον αντίπαλο κάνοντας κάτι απλό: χορεύει πάνω στη γραμμή! Οποιος δει το σχετικό βίντεο θα γελάσει με την ψυχή του και δεν μπορεί παρά να ελπίζει πως θα δει τον εν λόγω άγνωστο τερματοφύλακα επί το έργον και στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Παράξενα

Πάντοτε το Μουντιάλ άρεσε στον κόσμο για δύο λόγους: γιατί σε αυτό μπορούσε να δει τους καλύτερους παίκτες, αλλά και γιατί σε αυτό μπορούσε να δει διάφορους «παράξενους»! Παλιά παράξενοι μας φαινόντουσαν άγνωστοι Βραζιλιάνοι ακραίοι αμυντικοί με εξωτικά ονόματα (όπως Πάολο Ισιντόρο), μακρυμάλληδες Αργεντίνοι, βετεράνοι αφρικανοί τερματοφύλακες – ακόμα και παίκτες που έρχονταν από το πάλαι ποτέ «ανατολικό μπλοκ» και λίγοι γνώριζαν. Σήμερα με την υπερπληροφόρηση και τα ανοιχτά σύνορα τους γνωρίζουμε πλέον όλους. Κι όμως πάντα θα υπάρχει κάποιος μυστήριος που θα κάνει κάτι εκτός λογικής μοντέρνου ποδοσφαίρου. Το παράδοξο στην περίπτωση του μπαράζ ανάμεσα στην Αυστραλία και στο Περού είναι ότι τα περίεργα κόλπα τα έκανε ο αυστραλός κι όχι ο περουβιανός τερματοφύλακας – γεγονός που θα ήταν πιο ταιριαστό με τη φαντασία μας.

Φανέλα

Με αυτά και με αυτά δεν θα δούμε στο Μουντιάλ του Κατάρ το Περού και την υπέροχη φανέλα του. Αυτή η άσπρη φανέλα με τη διαγώνια κόκκινη ρίγα παραμένει μία από τις πιο ξεχωριστές φανέλες εθνικών ομάδων. Παραπέμπει φυσικά στη σημαία του Περού, που είναι ασπροκόκκινη, όμως το γιατί η ρίγα είναι διαγώνια και μόνο μία είναι άγνωστο. Η Περουβιανοί θα δουν το Μουντιάλ από το σπίτι κι εμείς θα δούμε τους Αυστραλούς που βρίσκονται στο ίδιο γκρουπ με τους Τυνήσιους, τους Δανούς και τους Γάλλους. Δύσκολα θα διακριθούν αλλά ας κάνουν τουλάχιστον κανένα πέναλτι: μπας και δούμε τον Ρέντμεϊν να σηκώνεται από τον πάγκο και να το αποκρούει χορεύοντας…