Ο έλληνας Τσάρος έγραψε Ιστορία

Το μεγάλο καλοκαίρι του Δημήτρη Ιτούδη είναι αυτό που μόλις έχει ξεκινήσει και αποτελεί σαφέστατα τη χρονιά που ο έμπειρος τεχνικός ζει μια… κοσμογονία.

Από τη μία, αποχωρεί ύστερα από 8 χρόνια από τη Ρωσική Αρκούδα αφήνοντας πολλούς φίλους, δύο ευρωλίγκες και πολλούς εγχώριους τίτλους αλλά και – το βασικότερο – ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες είναι πολύ πιο δυνατές και από τα τρόπαια πολλές φορές. Από την άλλη, κάνει πραγματικότητα ένα όνειρο, ένα απωθημένο αν θέλετε, όλων των προπονητών της Ελλάδας και πολλών του εξωτερικού.

Καθώς έχει την τιμή να έχει αναλάβει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα και να είναι έτοιμος να το οδηγήσει στη μεγάλη πρόκληση για διάκριση, στο Ευρωμπάσκετ του Σεπτεμβρίου.

Μέχρι το 2013, όταν και έκλεισε το κεφάλαιο «ΤΣΣΚΑ» (το κορυφαίο της καριέρας του μαζί με την Εθνική), ο Θοδωρής Παπαλουκάς ήταν ο έλληνας… τσάρος, καθώς είχε φορέσει τα κόκκινα της ομάδας της Μόσχας συνολικά για επτά χρόνια! Τα έξι ήταν συνεχόμενα, από το 2002 ως και το 2008, κατακτώντας με τη φανέλα της «ομάδας του στρατού» δύο τρόπαια  Ευρωλίγκας. Την πρώτη φορά – ως MVP μάλιστα – στην Πράγα το 2006 και δύο χρόνια αργότερα, το 2008, στη Μαδρίτη. Ενώ επίσης πρόσθεσε στην τροπαιοθήκη του επτά πρωταθλήματα Ρωσίας και ένα στη VTB League αυτή την επταετία (2002-2008 και 2012-13).

Ηταν η πρώτη φορά που σε μια κορυφαία ομάδα της Ευρώπης με τεράστια ιστορία ένας Ελληνας γινόταν σημείο αναφοράς.

Η «ασίστ»

Εμελλε η ομάδα της Μόσχας να μείνει μόλις έναν χρόνο χωρίς έλληνα… τσάρο, αφού τη σκυτάλη την πήρε σε προπονητικό πλέον επίπεδο ο Δημήτρης Ιτούδης τη σεζόν 2014-15.

Ναι, ο ικανότατος προπονητής, ο πιτσιρικάς από τα Τρίκαλα Ημαθίας, που έφτασε να γίνει ο Μεγάλος Δημήτριος της Μόσχας.

Στην αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς (αλλά και των περισσοτέρων παικτών) από τον Παναθηναϊκό μετά από 13 μαγικά χρόνια, εκείνο το καλοκαίρι του 2012, σήμανε και μια νέα αρχή για τον Δημήτρη Ιτούδη.

Ο διερμηνέας (αρχικά) και απαραίτητος συνεργάτης, και κουμπάρος αργότερα του Ζοτς, αποφάσιζε εκείνο το καλοκαίρι να κάνει το επόμενο βήμα και το αγροτικό του στην Τουρκία με την Μπάνβιτ το 2013-14.

Είχε μεσολαβήσει και μια χρονιά απαραίτητης αγρανάπαυσης μετά από τόσα χρόνια με τους παλμούς στο κόκκινο (αν και στον Παναθηναϊκό).

Δεν χρειαζόταν περισσότερο, διότι η συσσωρευμένη εμπειρία που είχε συλλέξει τόσα χρόνια δίπλα στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς έφτανε και περίσσευε.

Είχε «τρυγήσει» το νέκταρ που του πρόσφερε απλόχερα (αφού φυσικά πρώτα τον είχε τεστάρει στο υψηλότερο επίπεδο) ο κορυφαίος προπονητής της Ευρώπης και ένιωθε πιο έτοιμος από ποτέ.

Ο Αντρέι Βατούτιν το τόλμησε και δικαιώθηκε, τον επέλεξε για τον… ηλεκτρικό πάγκο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στον οποίο εκτός Ρωσίας μόνο ο Ετόρε Μεσίνα είχε αντέξει 6 χρόνια, και μάλιστα όχι συνεχόμενα (τέσσερις σεζόν μεταξύ 2005-2009 στην πρώτη του θητεία πριν πάει στη Ρεάλ Μαδρίτης και μετά στο ΝΒΑ και άλλες δύο αργότερα, 2012-2014).

Ο Ντούσαν Ιβκοβιτς είχε μείνει τρία χρόνια στην ΤΣΣΚΑ. Ο Γιόνας Καζλάουσκας έναν χρόνο και κάτι μήνες και ο Ντούσκο Βουγιόσεβιτς ένα εξάμηνο. Κανένας μη ρώσος προπονητής δεν μπορούσε να μακροημερεύσει, αλλά το έκανε πρώτος (για 8 συναπτά έτη) ο Δημήτρης  Ιτούδης.

Από τον καιρό της ΕΣΣΔ

Για να βρεθεί ο προηγούμενος (ξένος δεν υπάρχει) με τέτοιο ρεκόρ ή και μεγαλύτερο παραμονής στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας πρέπει να ξεσκονιστούν αρχεία (πολύ) περασμένων δεκαετιών.

Καθώς περισσότερα χρόνια στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ έχουν μείνει οι Εβγκένι Αλεξέγεφ (12 χρόνια, 1953-1959 και 1960-1966), ο μύθος Αλεξάντερ Γκομέλσκι (13 χρόνια, 1969-1980 και 1985-1986), ο Βίκτορ Γκριγκόριεφ (11 χρόνια, 1937-1948) και τελευταίος ο Στάνισλαβ Ερέμιν (8 χρόνια, 1992-2000).

Σε αυτά τα χρόνια ο Δημήτρης Ιτούδης οδήγησε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην κατάκτηση δύο τροπαίων Ευρωλίγκας, στο Βερολίνο κόντρα στη Φενέρμπαχτσε και στον μέντορά του Ομπράντοβιτς, το 2016 και το 2019 στη Βιτόρια, ενώ δεν έλειψε ποτέ για αγωνιστικούς λόγους η ομάδα του από τα φάιναλ φορ. Δεν πήγε μόνο εφέτος λόγω αποβολής των ρωσικών ομάδων εξαιτίας του πολέμου που κήρυξε η Ρωσία στην Ουκρανία και πριν από δύο χρόνια, όταν ματαιώθηκε η διοργάνωση λόγω κορωνοϊού.

Εχει, επίσης, στο παλμαρέ του έξι πρωταθλήματα στη VTB League, χάνοντας μόνο το εφετινό και τελευταίο του εκεί, από τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Παρά την οδυνηρή ήττα από τη Ζενίτ στον 7ο τελικό στη Μόσχα και την αποβολή της ομάδας από την Ευρωλίγκα, ο Δημήτρης Ιτούδης αποχωρεί με ψηλά το κεφάλι από τη Μόσχα, και μάλιστα ως ο πολυνίκης στην Ευρωλίγκα για την ΤΣΣΚΑ (με 190 νίκες), έχοντας αφήσει αρκετά πίσω τον Ετόρε Μεσίνα, ο οποίος ακολουθεί στη σχετική λίστα με 123 νίκες. Αν μη τι άλλο, το πρόσημο είναι κάτι παραπάνω από θετικό.