Η ηχώ των Pink Floyd στην Τεχνόπολη

Το βράδυ του Σαββάτου, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων από τη μια μεριά άνοιξε ουσιαστικά η αυλαία των εφετινών καλοκαιρινών συναυλιών – μετά από δύο χρόνια stop λόγω COVID – και από την άλλη συντελέστηκε πολιτιστικό γεγονός μείζονος σημασίας. Και τυχεροί όσοι παρευρέθησαν.

Ο Nick Mason, από τους εμβληματικότερους ντράμερ της ροκ μουσικής και ιστορική μορφή των Pink Floyd,  σταθερός στην μπάντα σε live, ηχογραφήσεις, συνθέσεις κ.ο.κ. από το 1965, έτος ίδρυσης του βρετανικού σούπερ γκρουπ, ανέβηκε στη σκηνή συνοδευόμενος από τους Gary Kemp, Guy Pratt, Lee Harris και Dom Beken για να διδάξει (μουσική) ιστορία. Και οι Saucerful of Secrets, το συγκρότημα που σχηματίστηκε το 2018 για να παρουσιάζει το πρώιμο υλικό των Floyd, το έπραξε στο ακέραιο. Επικοινώνησε το πρώιμο έργο τους με το κοινό που γνώριζε πολύ καλά τι ήρθε να ακούσει και από ποιους. Ισως για αυτό, όταν το απαιτούσαν οι συνθήκες, δεν ακουγόταν κιχ. Σεβασμός όχι μόνο στους επί σκηνής καλλιτέχνες αλλά και στην ιστορία τους.

Η μουσική του Nick Mason και της παρέας του έδεσε μοναδικά με τον Industrial χώρο της Τεχνόπολης – εξαιρετική η επιλογή των διοργανωτών – αλλά και τους θεατές που κάποιοι από αυτούς είχαν την ηλικία του (έχει κλείσει ήδη από τις 27 Ιανουαρίου τα 78 του χρόνια) αλλά και πολύ νεότερους. Αλλωστε πλέον η μουσική των Pink Floyd έχει ξεφύγει από ηλικιακά όρια και είδη ροκ. Αποτελούν μέρος της παγκόσμιας μουσικής, κι αν δεν υπήρχαν, πολλά άλλα δεν θα υπήρχαν είτε τις επόμενες δεκαετίες είτε σήμερα.

Πιστός στο «θέλω» του, ότι με τους Saucerful of Secrets θα παρουσιάζει τις early συνθέσεις του γκρουπ, ο Nick Mason, ως καλός οδηγός (έχει πάρει μέρος σε αγώνες αυτοκινήτου) άφησε στους υπόλοιπους μουσικούς και τραγουδιστές την απαραίτητη ελευθερία κίνησης για να μας γυρίσουν χρόνια πίσω στις δεκαετίες 60s και 70s. Το ψυχεδελικό – μεγαλοπρεπές έργο τους να (μας) ταξιδέψει, αρχής γενομένης με το «One of These Days» για να ακολουθήσουν τα «Arnold Layne» και το «Fearless».

ΓΙΑ ΜΥΗΜΕΝΟΥΣ. Οσο περνούσε η ώρα και έρχονταν τα τραγούδια το ένα με το άλλο, ο ακροατής διαπίστωνε ότι δεν ήταν τυπική συναυλία αλλά «λειτουργία» για μυημένους. Οι καλλιτέχνες προσέγγισαν το πρώιμο υλικό των Floyd με απόλυτο σεβασμό, αποδίδοντάς το εξαιρετικά. Από τη βραδιά του Σαββάτου δεν έλειψαν, όπως άρμοζε, και οι αναφορές στους Syd Barrett και Richard Wright. Από το «Vegetable Man» στο «If» και από το «Remember a Day» στο «Set the Controls for the Heart of the Sun», με τον Nick Mason να χτυπά το επιβλητικό γκονγκ. Στα παραπάνω να προσθέσουμε μεταξύ άλλων τα «Interstellar Overdrive», «Astronomy Domine», «Childhood’ s End», «Echoes», «See Emily Play», «Α Saucerful of Secrets», «Bike», «Lucifer Sam» για να καταγραφεί η βραδιά μνήμης. Χωρίς καμία διάθεση μνημοσύνου, ο Nick Mason και η παρέα του παρουσίασαν το set, το ευχαριστήθηκαν τόσο οι ίδιοι όσο και οι θεατές, αποθεώθηκε και αποθεώθηκαν και μακάρι η συναυλία να κρατούσε άλλο τόσο.