Το λάθος {LF}να μη δίνεις {LF}σ’ αυτούς {LF}που πρέπει

Ο Σκότι Πίπεν καταγόταν από πάμφτωχη οικογένεια. Εγινε ακόμα πιο φτωχή όταν ο πατέρας του υπέστη εγκεφαλικό και παρέλυσε από τη δεξιά πλευρά. Σε αναπηρικό καρότσι κατέληξε και ένα από τα ένδεκα μεγαλύτερα αδέρφια του όταν υπέστη κάταγμα στη μέση μετά από επίθεση που δέχτηκε από συμμαθητή του.

Η ανασφάλεια για το αύριο ήταν η κουβέρτα που σκέπαζε κάθε βράδυ τον νεαρό Σκότι. Τον Ιούλιο του 1991 κλήθηκε να υπογράψει συμβόλαιο με τους Σικάγο Μπουλς. Του προσφέρθηκε επταετές συμβόλαιο έναντι 18 εκατ. δολαρίων. Το αφεντικό της ομάδας, Τζέρι Ρέινσντορφ είχε ξεκαθαρίσει πως ό,τι υπογράψει αυτό θα ισχύει, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ο νεαρός Σκότι ήθελε να εξασφαλίσει την οικογένειά του γιατί με όσα είχε δει, δεν ήξερε τι μπορούσε να του ξημερώσει του ίδιου.

Ο Σκότι Πίπεν εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους μπασκετμπολίστες όλων των εποχών και μαζί με τον Μάικλ Τζόρνταν, επίσης κακοπληρωμένο από τον Ρέινσντορφ, μετέτρεψαν τους Μπουλς σε μύθο της δεκαετίας του 1990. Ο μισθός όμως δεν άλλαξε, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες του Πίπεν.

Αφού κατέκτησε και το έκτο δακτυλίδι, το 1998 ο Πίπεν κατέληξε στους Χιούστον Ρόκετς οι οποίοι διόρθωσαν την αδικία της ιστορίας προσφέροντας του πενταετές συμβόλαιο έναντι 67,1 εκατ. δολαρίων.

Στον επαγγελματικό αθλητισμό της Αμερικής δεν ισχύει η ρήση του Σωκράτη σύμφωνα με την οποία αποτελεί το ίδιο λάθος να δίνεις σ’ αυτούς που δεν πρέπει και να μη δίνεις σ’ αυτούς που πρέπει.

Ενας επίγονος του Πίπεν είναι ο Σαντιό Μανέ. Μαζί με τον Σαλάχ αποτελούν χρόνια τώρα, το σήμα κατατεθέν των επιτυχιών της Λίβερπουλ. Παρ’ όλα αυτά είναι μόλις 11ος στη λίστα με τα μεγαλύτερα μισθολόγια του αγγλικού κλαμπ, λαμβάνοντας λιγότερα χρήματα ακόμα και από τον Αλεξ Οξλέιντ-Τσάμπερλεν και τα μισά απ’ όσα κερδίζουν οι Φαν Ντάικ, Σαλάχ και Τιάγκο.

Για την Μπάγερν και οποιαδήποτε άλλη ομάδα επιθυμεί να εντάξει στο δυναμικό της τον Μανέ αποτελεί εύκολη αποστολή το δέλεαρ. Κακοπληρωμένος, δυσαρεστημένος, τι πιο εύκολος στόχος;