Οφείλει να επιστρέψει{CR}

Δεν αξίζουν δάκρυα για αυτόν τον Ολυμπιακό, ο οποίος από χθες κιόλας, που λέει ο λόγος, θα πρέπει να σκέφτεται το πώς θα επιστρέψει του χρόνου στην κορυφαία γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Θα κρατήσουμε την ατάκα του Γιώργου Μπαρτζώκα στη συνέντευξη Τύπου που είναι όλα τα λεφτά:

«Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στο κορυφαίο επίπεδο και θα μείνει εκεί».

Η διάρκεια είναι που χαρακτηρίζει μια ομάδα, έναν παίκτη, έναν προπονητή. Σαφώς οι τίτλοι φτιάχνουν ακόμα καλύτερα τα βιογραφικά των παικτών, αλλά το βασικό είναι να είσαι εκεί να τους διεκδικείς και αυτό πρέπει να έχει (και δείχνει να το κάνει) αυτοσκοπό η πειραϊκή ομάδα.

Οι τουρκικές ομάδες είχαν καταντήσει το ανέκδοτο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, καθώς επένδυαν, αλλά προκοπή δεν έβλεπαν, η δε Εφές είχε πάει σε κάποια φάιναλ φορ αλλά έμενε από… βενζίνη στα ημιτελικά.

Από το 2016 όμως και έπειτα, κάθε χρόνο έχουμε και μια τουρκική ομάδα (από τρεις  φορές η Εφές και η Φενέρ με εκατέρωθεν από έναν τίτλο και τώρα η πρώτη διεκδικεί έναν ακόμα) στον τελικό με συνεχόμενη παρουσία.

Οι Ερυθρόλευκοι είχαν αποκλειστεί μόνο σε δύο ημιτελικούς στην ιστορία τους (το 1999 από τη Ζαλγκίρις και το 2009 από τον Παναθηναϊκό) και συνήθως όποτε πήγαιναν σε φάιναλ φορ έφταναν (8/11 φορές) στον τελικό.

Η ήττα, έστω και με αυτόν τον τρόπο είναι μέρος της διαδικασίας αυτού του συναρπαστικού αθλήματος. Απλά ήταν σκληρό για τους 12.000-15.000 φίλους του Ολυμπιακού που είδαν την ομάδα τους να διεκδικεί στην πρώτη χρονιά της επαναφοράς της σε φάιναλ φορ μετά από μια πενταετία επί ίσοις όροι τη νίκη επί της σαφώς πιο έμπειρης πρωταθλήτριας  Ευρώπης Εφές και αυτή να χάνεται στις πολύ λεπτές λεπτομέρειες.

Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του αύριο τον άχαρο αγώνα (για να γεμίζει το τηλεοπτικό πρόγραμμα…) για την 3η θέση και ουσιαστικά ήδη «βλέπει» στον αμέσως επόμενο στόχο του που είναι η κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος. Καθώς μια πιθανή απώλειά του από τον «αιώνιο» αντίπαλο θα μετατρέψει αυτόματα, μια μαγική μέχρι τώρα χρονιά

σε αποτυχημένη!