Τέρμα στην αμεριμνησία

Αύριο έχει προγραμματιστεί να γίνουν, σε εθνικό επίπεδο, οι εξετάσεις διαγνωστικού χαρακτήρα για μαθητές/τριες της ΣΤ’ τάξης των δημοτικών σχολείων και της Γ’ τάξης των γυμνασίων στην ελληνική γλώσσα και στα μαθηματικά, αφενός για να διαπιστωθεί το επίπεδο των μαθητών στις δύο κομβικές ενότητες της γνώσης και οι δεξιότητές τους (αν μπορούν, δηλαδή, να εργάζονται δημιουργικά και όχι απλώς να παπαγαλίζουν), αφετέρου για να εξαχθούν συμπεράσματα προκειμένου να βελτιωθεί το σχολείο στην καθοριστική πρώτη εκπαιδευτική βαθμίδα όπου μπαίνουν οι βάσεις για την περαιτέρω πορεία στην εκπαίδευση καθεμιάς και καθενός. Για πρώτη φορά, δηλαδή, ένα πρόγραμμα αξιολόγησης, που αποκλήθηκε ελληνική Πίζα, για να θυμίζει τo Διεθνές Πρόγραμμα Αξιολόγησης Μαθητών (PISA) με τα απολύτως μετρήσιμα, και διόλου κολακευτικά για την ελληνική εκπαίδευση, συμπεράσματα.

Η ελληνική Πίζα είναι απαραίτητη. Είναι απαραίτητο να πάψουμε να εκτιμούμε στο περίπου τη δουλειά που γίνεται και που δεν γίνεται στο σχολείο, κάτι που είναι ελληνική πατέντα. Είναι απαραίτητο όσοι κινούνται σε αυτόν τον υπεύθυνο χώρο, και κυρίως οι δάσκαλοι, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Είναι καιρός η εκπαίδευση να αποκτήσει πιο σύνθετη εικόνα για τα αποτελέσματα που παράγει, είναι καιρός να πάψουμε να συζητάμε μόνο ωράρια ή μισθολογικά κλιμάκια αλλά να δούμε με αριθμούς τι δεν πάει καλά και να το διορθώσουμε. Ολοι μαζί. Η πολιτεία, η εκπαιδευτική κοινότητα, οι γονείς, οι μαθήτριες και οι μαθητές.

Οπως μας πληροφορεί το υπουργείο Παιδείας, οι εξετάσεις την επόμενη σχολική χρονιά θα γίνουν δειγματοληπτικά σε 6.000 μαθητές και 300 δημοτικά και 300 γυμνάσια. Τα σχολεία που επελέγησαν από επιστημονική επιτροπή αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα από το σύνολο των σχολείων της χώρας, ανά βαθμίδα εκπαίδευσης. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων είναι ανώνυμα και δεν συνεκτιμώνται στους βαθμούς των μαθητών. Οι μαθητές θα κληθούν να απαντήσουν σε ένα εύρος κλειστού τύπου ερωτήσεις καθώς και σε σύντομο ερωτηματολόγιο για συλλογή κοινωνικο-δημογραφικών στοιχείων. Προβλέπεται η δημιουργία Τράπεζας Θεμάτων από επιστημονικά και παιδαγωγικά καταρτισμένους θεματοδότες. Τη γενική επίβλεψη ανά τάξη και γνωστικό πεδίο την έχουν τέσσερις επόπτες. Η όλη διαδικασία είναι ένα βήμα παραπέρα στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Αξιολόγηση: ιδού η μαγική λέξη που είναι κόκκινο πανί για τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό. Αυτοί που εκπροσωπούν τους εκπαιδευτικούς, θέλω να πιστεύω ερήμην της μεγάλης πλειονότητάς τους, δεν έχουν όρεξη να μετριούνται οι επιδόσεις των μαθητών τους και, μαζί με αυτούς, και των δασκάλων τους. Καλά είχαν την ηρεμία τους ως τώρα.

Και επειδή δεν θέλουν κανείς να τους τη διαταράξει, επαναλαμβάνουν αυτό που ξέρουν: κηρύσσουν απεργία την ημέρα των εξετάσεων. Το έχουν ξανακάνει. Κήρυξαν απεργία στις πανελλαδικές (που την περιφρόνησαν οι συνάδελφοί τους, τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπούν) και την ημέρα των εξετάσεων για την εισαγωγή μαθητών στα πρότυπα σχολεία. Και στις δύο περιπτώσεις ηττήθηκαν οικτρά: το υπουργείο προσέβαλε δικαστικά τις απεργίες τους. Το ίδιο πράττει και τώρα.

Ο εκβιασμός ενός συνδικαλισμού που δεν ντρέπεται για το επίπεδο της εκπαίδευσης την οποία παρέχουν οι θεράποντές του (καταγράφεται στις μετρήσεις της κανονικής PISA) είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια μιας οκνηρής συντεχνίας να μην αλλάξει τίποτα. Το οξύμωρο, οι εκπαιδευτικοί να αδιαφορούν για το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης, πρέπει να τελειώσει.

Ο σύντροφος Τσαούσης
Τον συναντούσα παντού, ήταν διαρκώς ένα βήμα μπρος. Στον Ρήγα Φεραίο και στην εφημερίδα του, τον «Θούριο», τα φοιτητικά χρόνια, αρχές του 1980. Αργότερα, στον Τύπο. Στο ραδιόφωνο. Ξανά στις εφημερίδες, δούλεψε στις καλύτερες του περασμένου αιώνα, στο «Βήμα» και στην «Καθημερινή». Προσαρμοστικός στις αλλαγές, τις παρακολούθησε συστηματικά. Ανακατεύτηκε και με τα free press έντυπα, και με το Διαδίκτυο, και με την ενημερωτική τηλεόραση, και με την προσπάθεια απόδοσης στα ελληνικά υψηλού κύρους περιεχομένου (όπως αυτό του «Economist»). Σύνθετος και ταυτόχρονα μάγος της εκλαΐκευσης, ιδίως στις οικονομικές σελίδες του «Πρώτου Θέματος», πάντα δρων – δραστήριος και τα τελευταία χρόνια στα έντυπα και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ της Alter Ego.
Αλλά εγώ προτιμώ να τον θυμάμαι έξω από τη δουλειά, έξω από τις συγκρούσεις και τους μικρούς συμβιβασμούς. Στη Χαλκίδα (όπου είχε εγκατασταθεί τα τελευταία χρόνια), στη Βουκουρεστίου, στη σχέση με τις γάτες, στο τηλέφωνο να ξαναφτιάχνει το παζλ της παλιάς Αριστεράς και να αποδίδει δικαιοσύνη κατεδαφίζοντας μύθους και τους αυταρχικούς εκπροσώπους τους, στα σχέδια για μια απόμακρη σχέση με τα πράγματα. Πάντα διεισδυτικός, οξύς, καλά πληροφορημένος, ευγενικός, πράος, και σίγουρος, πάντα σίγουρος για τον εαυτό του και τις πληροφορίες που μόνο αυτός ήξερε. Από χθες δεν είναι μαζί μας.
Αντίο σύντροφε, και τότε και μετά.