1972, όταν βρυχώνται τα αουτσάιντερ

Στην όχθη του παράπονου χρόνια πολλά ο έτερος μεγάλος της συμπρωτεύουσας, ο σύλλογος που κουβάλαγε επάνω του τον καημό της προσφυγιάς. Πενήντα χρόνια κλείνει από τον «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης. Και μολονότι η παρουσία του στο πρωτάθλημα ιδιαιτέρως ιδιαίτερη, και παρά το γεγονός ότι έχει φτάσει στα ημιτελικά του θεσμού, δεν ήπιε νερό από την Κασταλία των τίτλων. Τίτλους που επιδείκνυε υπερήφανα ο συντοπίτης Αρης: τρία πρωταθλήματα και ένα κύπελλο πρόσφατα, δύο χρόνια πριν, με πρωταγωνιστή τον Γερόλυκο, τον Τάσο Λουκανίδη, που μόνος του καθάρισε τον Ολυμπιακό, αλλά απεβλήθη και δεν είχε την ευτυχία μέσα στο Καυτατζόγλειο ο 33χρονος Τάκης να σηκώσει το κύπελλο… Το μόνο τρόπαιο που κατέκτησε ο Αρης στην παρουσία του στην 22χρονη Α΄ Εθνική πριν από το επαγγελματικό πρωτάθλημα.

Ολα αυτά, βαρύ φορτίο για τους Γενναίους του Βορρά. Οι άλλοι να κολυμπάνε στους τίτλους και αυτοί στο Περιγιάλι τού Περίμενε… Ομως ο χρόνος είχε κάνει τους κύκλους του: Κούδας, Σαράφης, Ασλανίδης, Τερζανίδης, Φουντουκίδης, και προπονητής ο Σάνον, με πρόσφατη τη δίχρονη Τιτανομαχία με τον Ολυμπιακό για τον Κούδα. Πολεμικό γεγονός που τρομοκράτησε τη Χούντα και οδήγησε τον Ασλανίδη στην ιστορική απόφαση. Παράλληλα τεράστιος ηθικός θρίαμβος του κόσμου του ΠΑΟΚ. Ολα αυτά τα συμπαρομαρτούντα ανοίγουν διάπλατα την Πορτάρα των μεγάλων διακρίσεων.

Μπήκαμε στην ώρα μηδέν, με πανίσχυρους αντιπάλους τον Παναθηναϊκό του Γουέμπλεϊ, τον Ολυμπιακό του Γουλανδρή. «Ηταν όμως η ώρα μας» μου έλεγε χρόνια μετά ο Αχιλλέας ο Ασλανίδης, στο πατσατζίδικό του στην Ομόνοια. Ηταν η ώρα μας!!! Κι έτσι κι έγινε…

Στις 5 lουλίου 1972 ο ΠΑΟΚ πανηγύρισε τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο του, το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό του «Καραϊσκάκης» τον Παναθηναϊκό με 2-1. Ηταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία της χρυσής ομάδας του ’70.

Στην πορεία του προς τον τελικό ο ΠΑΟΚ ήταν τυχερός, καθώς σε όλες τις φάσεις του θεσμού κληρώθηκε γηπεδούχος κι έτσι υποδέχτηκε όλους τους αντιπάλους του σε μονά παιχνίδια στην Τούμπα. Στους πρώτους τρεις γύρους ο ΠΑΟΚ είχε εύκολο έργο. Απέκλεισε τον Φοίνικα (5-1), τον Πιερικό (3-1) και τον Αίαντα Σαλαμίνας (2-0). Στην προημιτελική φάση η κληρωτίδα έβγαλε τοπικό ντέρμπι. Ο ΠΑΟΚ υποδέχτηκε τον Αρη και τον νίκησε με 2-1, με δύο γκολ του Κούλη Αποστολίδη, ο οποίος είχε επιστρέψει από τις σπουδές του στις ΗΠΑ και συνέχισε την καριέρα του στον ΠΑΟΚ. Το παιχνίδι με τον Αρη ήταν επεισοδιακό και δύο παίκτες των φιλοξενουμένων, ο Σπυρίδων και ο Συρόπουλος, τιμωρήθηκαν πρωτόδικα με φυλάκιση, αν και σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκαν.

Στον ημιτελικό, ο ΠΑΟΚ ήταν πάλι τυχερός, καθώς κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τη Λαμία στην Τούμπα. Την κέρδισε εύκολα με 2-0 και πήρε το εισιτήριο για τον τελικό του «Καραϊσκάκης», εκεί όπου τον περίμενε ο Παναθηναϊκός του Φέρεντς Πούσκας, που μόλις είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα, ενώ έναν χρόνο πριν είχε φτάσει στον τελικό του «Γουέμπλεϊ». Ο ΠΑΟΚ ήταν το αουτσάιντερ, αλλά οι οπαδοί του τον πίστευαν. Περίπου 10.000 κόσμος ταξίδεψε από τη Θεσσαλονίκη στο «Καραϊσκάκης» για να ενισχύσει τον ΠΑΟΚ, που μέσα στο γήπεδο δεν άφησε περιθώρια στον Παναθηναϊκό, έστω και χωρίς τον Παρίδη στη σύνθεσή του. Μόλις στο 2′ ο Γιώργος Κούδας άνοιξε το σκορ και τον δρόμο για τον ΠΑΟΚ προς το Κύπελλο. Ο Παναθηναϊκός πίεσε για την ισοφάριση, αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει στο γκολ και το ημίχρονο έληξε 1-0.

Στο δεύτερο ημίχρονο όλοι περίμεναν τη μεγάλη αντεπίθεση του Παναθηναϊκού, όμως τελικά είδαν έναν μεγάλο ΠΑΟΚ. Η ομάδα του Λες Σάνον έψαξε και το δεύτερο γκολ για να «κλειδώσει» τη νίκη, έπαιξε πολύ ωραίο ποδόσφαιρο κι αφού στο 79′ ο διαιτητής Μίχας ακύρωσε γκολ του Μαντζουράκη, στο 88′ ο Κούδας με απευθείας εκτέλεση φάουλ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Οικονομόπουλου. Στις καθυστερήσεις του αγώνα ο Παναθηναϊκός μείωσε με τον Παπαδημητρίου, αλλά όλα είχαν τελειώσει. Ο ΠΑΟΚ ήταν για πρώτη φορά στην ιστορία του κυπελλούχος Ελλάδας.

Η αποστολή διανυκτέρευσε στην Αθήνα και με το Κύπελλο στα χέρια οι παίκτες πήγαν στο κέντρο όπου τραγουδούσε τότε ο δηλωμένος παοκτσής Στράτος Διονυσίου, στην περιοχή του αεροδρομίου. Το γλέντι, φυσικά, ήταν ανεπανάληπτο και μέχρι πρωίας. Την επομένη, ο ΠΑΟΚ πήρε το αεροπλάνο του γυρισμού και στο αεροδρόμιο της Μίκρας πολλές χιλιάδες κόσμος περίμενε να δει το Κύπελλο και να αποθεώσει τον Γιώργο Κούδα και την παρέα του. Η πομπή, που ξεκίνησε από το αεροδρόμιο μέχρι τα γραφεία του ΠΑΟΚ στο κέντρο της πόλης, ήταν πρωτοφανής. Στα πεζοδρόμια κόσμος περίμενε για να χαιρετήσει τους νικητές. Η αποστολή χρειάστηκε πέντε ώρες για να φτάσει στα γραφεία, όπου στήθηκε γιορτή για τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του συλλόγου. Οι εκδηλώσεις λατρείας και ενθουσιασμού ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και δικαιολογημένα για τους φίλους μιας ομάδας που έβλεπαν για πρώτη φορά την κατάκτηση ενός τίτλου.

Στον τελικό, για τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκαν οι Χατζηιωάννου, Γούναρης, Φουντουκίδης, Ιωσηφίδης, Παπαδόπουλος, Μπέλλης, Ασλανίδης (75′ Μαντζουράκης), Σαράφης (60′ Λάζος), Αποστολίδης, Κούδας, Τερζανίδης. Για τον Παναθηναϊκό του Πούσκας είχαν αγωνιστεί οι Οικονομόπουλος, Καραμανλής (56′ Βλάχος), Γονιός, Σούρπης, Αθανασόπουλος, Δημητρίου, Ελευθεράκης, Γραμμός, Δομάζος, Παπαδημητρίου, Αντωνιάδης.