Οι 7 λόγοι που έδεσαν το «πρωτάθλημα 47» στο μεγάλο λιμάνι

Το τρίτο στη σειρά, εξού και το three peat που τόσο πολύ φοριέται αυτές τις ημέρες στους μεγάλους τίτλους των ΜΜΕ. Το δέκατο στη δωδεκαετία που ο Βαγγέλης Μαρινάκης κρατά σφιχτά το τιμόνι ταξιδεύοντας τον Ολυμπιακό σε ανοιχτές θάλασσες. Το εικοστό δεύτερο από το 1997 στην ακμή μιας αυτοκρατορίας. Το τεσσαρακοστό έβδομο στα ογδόντα έξι της Ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πραγματικά όπως και να «διαβάσεις» το ερυθρόλευκο επίτευγμα που σφραγίστηκε το βράδυ της Τετάρτης στην Τούμπα με ένα μοναδικό πάρτι, καταλήγεις μπροστά στην ίδια λέξη, στο ίδιο συναίσθημα: Δέος.

Ο Ολυμπιακός και ο δικός του δρόμος ως τη μοναξιά της κορυφής. Ενας «επαγγελματίας» πρωταθλητής που τα ρεκόρ του τα συναντάς σε λίστες ξεχωριστές στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο: 47 στα 86 σημαίνει ότι το 54,6% των πρωταθλημάτων που έγιναν ως τώρα στην Ελλάδα είχαν ακριβώς το ίδιο φινάλε. Σημαίνει 47 εκείνος και 39 όλοι μαζί οι υπόλοιποι (Παναθηναϊκός 20, ΑΕΚ 12, ΠΑΟΚ 3, Αρης 3, ΑΕΛ 1). Ενα ποδοσφαιρικό club που έχει τον τρόπο του σε μόνιμη βάση να τοποθετεί τον πήχη ψηλότερα από κάθε ανταγωνιστή. Που δεν ψάχνει δικαιολογίες. Που δεν κοιτάζει πίσω του…

Φαίνεται, δεν είναι

Πώς κατάφερε και φέτος να παραμείνει συνεπής σε όλα τα παραπάνω κόβοντας πρώτος το νήμα και έχοντας αφήσει τους άλλους εδώ και μήνες μόνο σε… μαθηματικούς υπολογισμούς για την καταδίωξή του; Κάπου εδώ η κουβέντα αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον. Διότι είναι μια συζήτηση για εκείνο που φαίνεται εύκολο. Και άλλη μια για το πώς καταφέρνει μια ομάδα να το κάνει εύκολο. Πώς έμεινε στην άκρη το γεγονός πως από τον Ιούνιο του 2020 οι Πειραιώτες αγωνίζονται ασταμάτητα έχοντας ξεπεράσει τις 120 επίσημες αναμετρήσεις.

Το πεδίο

Πώς τον Ιούλιο με τα αποδυτήρια του «χτυπημένα» από ένα μεγάλο κύμα Covid βρέθηκε μέσω της διαδικασίας των πέναλτι αποκλεισμένος από τα προκριματικά του Champions League στην απώλεια του πρώτου μεγάλου στόχου της σεζόν (πρόκριση στους ομίλους), αλλά και φυσικά των οικονομικών συνεπειών που αυτομάτως συνεπάγονται. Πώς έκανε… ελληνικό περίπατο ενώ διεκδίκησε ως το τέλος την πρώτη θέση στους ομίλους του Europa League από την καταπληκτική φετινή Αϊντραχτ και τελικά κερδίζοντας μια θέση στα νοκάουτ της διοργάνωσης (top-24). Πώς τα κατάφερε λοιπόν; Εδώ σχηματίζεται το ενδιαφέρον πεδίο: Σε 6 συν 1 σημεία:

1) Σε θέση οδηγού

Από πού ξεκινάς; Προφανώς από την ικανότητα του Ολυμπιακού να παίζει με τα… λευκά το σκάκι της Super League. Μπήκε back to back πρωταθλητής, με το μεγαλύτερο μπάτζετ, με την ετικέτα του φαβορί κολλημένη στην ούγια. Τίποτα από τα παραπάνω δεν τον εμπόδισε να δείξει τεράστια συνέπεια και δίψα για την κατάκτηση και του επόμενου. Να μείνει απερίσπαστος στον σκοπό του. Και στον προορισμό του. Οι 25 σερί αήττητες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου και το +12 με το οποίο έφτασε στην πόρτα των playoffs τα λένε όλα για τον εμφατικό τρόπο με τον οποίο αποφάσισε πού θα καταλήξει και αυτό το πρωτάθλημα. Και ναι, τώρα που τελείωσε αυτή η κουβέντα; Προφανώς όλοι συμφωνούν ότι οι Πειραιώτες είχαν κάνει τη δουλειά πριν ξεκινήσουν (και) τα φετινά playoffs.

2) Συστατική επιστολή

Και μιας και όλα τα παραπάνω δείχνουν πρωτίστως εμπειρία αλλά και ικανότητα για την κατανόηση της κατάστασης; Υπάρχουν μια σειρά από ονόματα που μοίραζαν προκαταβολικά «συστατική επιστολή». Ο προπονητής Πέδρο Μαρτίνς στην τέταρτη σεζόν του σε μια εξαίρεση κανόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οι back to back πρωταθλητές – όλων των ηλικιών και ρόλων – Γιουσέφ Ελ Αραμπί, Παπ Αμπού Σισέ, Ανδρέας Μπουχαλάκης, Γιώργος Μασούρας, Μαντί Καμαρά, Ματιέ Βαλμπουενά, Αβραάμ Παπαδόπουλος, Θανάσης Ανδρούτσος, Κωνσταντίνος Τζολάκης, Βασίλης Σουρλής – φυσικά και ο Κώστας Φορτούνης που έχασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν. Οι πολύπειροι Γιαν Εμβιλά και Σωκράτης Παπασταθόπουλος, αλλά και οι Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ και Κένι Λαλά που είχαν ανέβει στο τρένο και ήταν ήδη με τη σειρά τους πρωταθλητές. Ενας πανίσχυρος κορμός. Η βάση της ομάδας.

3) Η «ειδική διαδρομή» των… ομίλων

Ειδική αναφορά; Στο διάστημα από τα μέσα Σεπτέμβρη ως το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη. Εκεί όπου μαζί με το πρωτάθλημα εξελίσσονται και οι όμιλοι των Κυπέλλων Ευρώπης. Φέτος στους ομίλους βρέθηκαν μόλις δύο ελληνικές ομάδες. Εκείνες που τελικά πήραν τις θέσεις 1-2 στην κατάταξη της Super League. Ο Ολυμπιακός όσο εξελισσόταν ο όμιλός του στο Europa League πήρε 34 βαθμούς στο πρωτάθλημα σε σύνολο 12 αναμετρήσεων και μάξιμουμ το «36». Την ίδια στιγμή οι βαθμοί του ΠΑΟΚ – παρότι και σαφώς το έργο του στο Conference League ήταν ευκολότερο – ήταν μόλις 22 βαθμοί στους 36. Το «ταξιδεύω και αγωνίζομαι κάθε τρεις-τέσσερις μέρες» δεν είναι όσο εύκολο φαίνεται.

4) Η διαχείριση που έκανε τη διαφορά

Κλειδί και ο τρόπος με τον οποίο οι Ερυθρόλευκοι διαχειρίστηκαν δύο μεγάλους μπελάδες. Τον αχαρτογράφητο του Covid που λίγο ως πολύ πέρασε και φέτος από τα αποδυτήρια όλων των ομάδων και τον συγκεκριμένο της διεξαγωγής του Κόπα Aφρικα τον Γενάρη στο Καμερούν. Ο Ολυμπιακός μπήκε από νωρίς σε αυτή την «άσκηση» έχοντας μια σειρά από ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής που θα έκαναν αυτό το ταξίδι. Επένδυσε λοιπόν σε ένα ρόστερ πολύ μεγαλύτερο από τα συνηθισμένα. Και αυτό αποδείχθηκε καθοριστικό.

5) Ας μιλήσουμε για την άμυνα

Τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα έχουν τα τελευταία χρόνια ένα βασικό χαρακτηριστικό. Μπαίνουν στο ράφι εκείνης της ομάδας που έχει την καλύτερη αμυντική ανταπόκριση. Ο Ολυμπιακός της κανονικής διάρκειας, κλείδωσε το 47ο πατώντας πάνω σε αυτή τη «φόρμα». Δέχθηκε μόλις 14 γκολ σε 26 αγωνιστικές και χάρη σε αυτό, χωρίς να σκοράρει όπως άλλες χρονιές, έφτιαξε και πάλι το καλύτερο goal average (+33). Ο δεύτερος της βαθμολογίας ΠΑΟΚ σκόραρε τρία γκολ παραπάνω, δέχθηκε όμως και δέκα γκολ παραπάνω. Και αυτό ήταν καταδικαστικό για εκείνον: το -12 που λέγαμε πριν ξεκινήσουν τα playoffs.

6) Με αποδείξεις

Και μιας όπου ανασταλτική συμπεριφορά τα φώτα πρωτίστως στον τερματοφύλακα και κατ’ επέκταση στη βασική γραμμή της άμυνας; Ο φετινός MVP της σεζόν είναι αδιαμφισβήτητα ο Παπ Αμπού Σισέ για τον Ολυμπιακό. Μια μπάντα τού ενός που εμφανίστηκε με διάθεση να παίξει τα πάντα: Με μεγάλα γκολ, σπουδαίες εμφανίσεις, τρομερή συνέπεια. Ο κορυφαίος του 2022 είναι ο Τόμας Βατσλίκ, που λες και από τον Δεκέμβρη φόρεσε για τα καλά τα γάντια του Ζοσέ Σα. Και επέκταση: Ο καλύτερος των playoffs ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος που κάνει τη μια ματσάρα πίσω από την άλλη σε αυτή την έξτρα αγωνιστική περίοδο. Στο μεταξύ ο Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ ολόκληρη τη σεζόν κράτησε μόνος του το rotation στη θέση του αριστερού μπακ σε μια αποστολή που στην πορεία αποδείχθηκε… ηρωική. Πάντα μια κουβέντα για την άμυνα όσο μακριά και αν απλώνεται στον αγωνιστικό χώρο ξεκινά από τους αμυντικούς.

7) Το… άβατο του Φαλήρου

Καθοριστικός και ο παράγοντας «έδρα». Εκεί όπου ο Ολυμπιακός έπειτα από 16 ματς φέτος σε κανονική διάρκεια και playoffs μετρά 42 βαθμούς (13 ν. – 3 ισ.) θρέφοντας και άλλο ένα καταπληκτικό σερί που τρέχει πια εδώ και χρόνια. Τελευταία ήττα; Στο βαθμολογικά αδιάφορο ματς των playoffs του 2020 από τον ΠΑΟΚ (12/7/2020). Προηγούμενη; Ξανά από τον ΠΑΟΚ αλλά τον Σεπτέμβρη του 2018. Και αν δεν το καταλάβατε; Πάμε για τον… Σεπτέμβρη του 2022. Αν δεν χάσαμε το μέτρημα; 56 νίκες – 6 ισοπαλίες και 1 ήττα από τον Σεπτέμβρη του 2018 για το πρωτάθλημα στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης. Σε μια υπόθεση που απλά θα πρέπει να λογίζεται και να υπολογίζεται ως status για τη Super League. Την ίδια στιγμή: ο δεύτερος της βαθμολογίας ΠΑΟΚ έχει 4 ισοπαλίες και 3  ήττες μόνο τη φετινή σεζόν στην Τούμπα. Δεκαεπτά χαμένοι βαθμοί όταν η διαφορά σήμερα είναι στο -16. Πρέπει να το κουβεντιάσουμε περισσότερο;