Με το όνειρο ενός νέου τίτλου

Η επιστροφή του Ολυμπιακού σε φάιναλ φορ, μετά το 2017, και για 11η φορά στην ιστορία του δεν ήταν τελικά έκπληξη.

Ο κόουτς Ομπράντοβιτς της Μονακό, στο φινάλε του συναρπαστικού 5ου αγώνα, ήταν ξεκάθαρος παρά την πίκρα του από την ήττα-αποκλεισμό.

«Ο Ολυμπιακός άξιζε πέρα για πέρα την πρόκριση όχι μόνο για αυτό το τελευταίο παιχνίδι, αλλά γιατί διαθέτει ένα γκρουπ ικανών ανθρώπων που επενδύουν και πιστεύουν στο πρότζεκτ τους μέχρι τέλους» τόνισε ο σέρβος τεχνικός.

Ακριβώς αυτό ήταν το μυστικό, το κλειδί της επιτυχίας. Ενα γκρουπ ανθρώπων, οι πρόεδροι αδελφοί Αγγελόπουλοι με τον κόουτς Μπαρτζώκα και όλους τους συνεργάτες τους, να βάζουν τα δεδομένα κάτω και βήμα βήμα να δημιουργούν τις προϋποθέσεις που ουσιαστικά έφεραν και πάλι την ομάδα σε ένα φάιναλ φορ έπειτα από μία πενταετία και φυσικά με την επιστροφή της στα ελληνικά δεδομένα και στους τίτλους (κατάκτηση Κυπέλλου).

Τα βήματα ήταν σταθερά και μελετημένα, καθώς ύστερα από μια δύσκολη χρονιά πέρυσι, χωρίς συμμετοχή στην Ελλάδα και μένοντας εκτός των πλέι οφ στην Ευρωλίγκα τις τελευταίες αγωνιστικές, στο λιμάνι όχι απλά δεν χάλασαν την ομάδα, αλλά την ενίσχυσαν με κομβικές κινήσεις εκεί που «πονούσε».

Η έλευση του Τόμας Γουόκαπ δίπλα στον Κώστα Σλούκα ήταν η πρώτη κίνηση ματ, ενώ το «θηρίο» κάτω από τα καλάθια, ο Μουσταφά Φαλ, σκέπασε τις ρακέτες και έδωσε τεράστια ώθηση στον Ολυμπιακό.

Και φυσικά, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της υπομονής που είχαν πρόεδροι και προπονητής στον σχεδιασμό ήταν η περίπτωση του Τάιλερ Ντόρσεϊ που τον περίμεναν όχι απλά μέχρι το τέλος, αλλά ίσως και μέχρι το… και πέντε – και δικαιώθηκαν, προσθέτοντας ένα από τα πιο σημαντικά γρανάζια στην καλοδουλεμένη μηχανή των Ερυθρολεύκων.

Παράλληλα παίκτες που ήταν στην ομάδα πέρυσι όχι απλά βελτιώθηκαν, αλλά έκαναν την κορυφαία χρονιά τους (όπως για παράδειγμα ο Βεζένκοφ), ενώ και ο ΜακΚίσικ «απογειώθηκε».

Στο μεταξύ ο Σλούκας, που είχε έρθει στην ομάδα από την προηγούμενη χρονιά στην πρώτη μεγάλη επένδυση της νέας προσπάθειας των αδελφών Αγγελόπουλων (και μετά την έλευση του κόουτς Μπαρτζώκα), εξελίχθηκε στον απόλυτο ηγέτη της ομάδας στη μετά Σπανούλη εποχή.

Ο Kill Bill βρισκόταν – και μάλιστα δίπλα στον Κέβιν Ντουράντ – στο ΣΕΦ την Τετάρτη το βράδυ και σίγουρα το απόλαυσε, όσο και αν θα ήθελε ενδεχομένως να παίζει ή έστω να αποχωρήσει στο τελευταίο του παιχνίδι σε μια τέτοια ατμόσφαιρα όπως με τη Μονακό και όχι σε ένα άδειο γήπεδο, όπως έγινε στο φινάλε της περασμένης περιόδου με τη Χίμκι.

«Τιτανομαχία»

«Περιμένουμε μια τιτανομαχία με την Εφές, σε αθλητικό επίπεδο σίγουρα, ανάλογο με τη Μονακό, αλλά ακόμα έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας για να μιλήσουμε για το φάιναλ φορ» τόνισε ο κόουτς Μπαρτζώκας. Ενώ δίπλα του εκείνο το βράδυ με τη Μονακό ήταν και οι πρόεδροι Αγγελόπουλοι με τον Παναγιώτη να επισημαίνει: «Είναι συγκλονιστικά τα μηνύματα που έχουμε δεχτεί από όλο τον κόσμο και από την Ευρώπη. Οι στιγμές είναι τρομερές και είναι λογικό να νιώθουμε δικαιωμένοι, γιατί περάσαμε δύο χρόνια δύσκολα να μην παίζουμε στην Ελλάδα, αλλά έπρεπε να γίνει. Από εκεί και πέρα αυτή είναι η 7η πρόκριση της ομάδας μας σε 13 σεζόν που είμαστε στο τιμόνι και είναι μεγάλη υπόθεση καθώς μόνο η Ρεάλ και η ΤΣΣΚΑ έχουν παραπάνω».

Μάλιστα ο αδελφός του Γιώργος υπενθύμισε πάνω σε αυτό ότι: «Είναι ίσως παγκόσμιο φαινόμενο αυτή η διάρκεια του Ολυμπιακού τόσα χρόνια και για αυτό μας αποθεώνουν ακόμα περισσότερο στο εξωτερικό».

Ακριβώς αυτή η επιμονή των προέδρων και του προπονητικού τιμ είναι αυτή που φέρνει την επιτυχία και μάλιστα ο Ολυμπιακός ποτέ δεν διάλεξε αντίπαλο και εφέτος είχε τελειώσει και περίμενε. Η Ρεάλ διάλεξε να αποφύγει τη Μονακό χάνοντας από την Μπάγερν στη Μαδρίτη σε παιχνίδι που κέρδιζε με 15-18 πόντους, ενώ οι Ερυθρόλευκοι έπαιξαν με τον πιο δύσκολο αντίπαλο και κατάφεραν να τον νικήσουν.