Ο άξιος πρωταθλητής και τα μικρά μυστικά του

Είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις να ψάχνουν όλοι να βρουν τους λόγους που οδήγησαν μια ομάδα στην κατάκτηση του τίτλου. Τις στιγμές που σημάδεψαν την πορεία της. Τα κλειδιά, όπως συνηθίζεται να λέγονται τα παιχνίδια-σταθμοί. Ολες οι παράμετροι εξετάζονται και βγαίνει το τελικό συμπέρασμα. Τι είχε όμως και τι είναι ο Ολυμπιακός;

Στο Λιμάνι διαθέτουν έναν παίκτη που θα έπαιζε παντού βασικός. Ο Ρόνι Λόπες είχε κάποιες στιγμές ενδεικτικές της κλάσης του. Το γκολ την περασμένη Κυριακή κόντρα στον ΠΑΣ συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ με τα ωραιότερα της σεζόν. Και χθες στην Τούμπα, ο μεσοεπιθετικός υπέγραψε ένα γλυκό φινάλε, στην έδρα ενός αντιπάλου δυνατού!

Ολυμπιακός είναι η άμυνα με το καλύτερο αμυντικό δίδυμο της σύγχρονης εποχής. Ποιοι άλλοι έχουν στις τάξεις τους Σωκράτη Παπασταθόπουλο και Κώστα Μανωλά; Ο πρώτος, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές, είναι ώρες ώρες συνώνυμος με τη λέξη… ογκόλιθος. Ο δε Μανωλάς, όταν βρίσκεται στα καλά του, αληθινά απροσπέλαστος και επικεφαλής μιας γραμμής ισχυρής στα μετόπισθεν.

Από κοντά και ο Σισέ. Εκανε τη σεζόν της καριέρας του, απογειώθηκε με τη Σενεγάλη και με τα Ερυθρόλευκα εκτοξεύτηκε. Ολοι πλέον παραδέχονται αυτόν τον πανύψηλο στόπερ που όταν επιθυμεί να κάνει και άλλες δουλειές στο γήπεδο, κατεβαίνει στην επίθεση και βρίσκει δίχτυα.

Ο πρωταθλητής έχει την πολυτέλεια να βρίσκονται στο ρόστερ του ο Βαλμπουενά και ο Φορτούνης. Ο πρώτος, όχι πλέον στη φωτεινή λεωφόρο της ποδοσφαιρικής του καριέρας, σίγουρα όμως σημείο αναφοράς στα αποδυτήρια και ποιητής της πάσας σε διαχρονικό επίπεδο. Ο έλληνας άσος, ικανός ως game changer, έπαιξε λίγο αλλά θέλει να επιστρέψει δριμύτερος! Οσο για τον τρίτο της παρέας, τον Καρβάλιο, με την τεχνική του δεν θα ήταν χρήσιμος σε αρκετές άλλες ομάδες;

Είναι τύχη εξαιρετική για τον Ολυμπιακό να βασίζεται στον Βατσλίκ. Ηταν ο καλύτερος «κίπερ» του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και έγινε ίσως ο κορυφαίος της ελληνικής Λίγκας. Καθόλου παράξενο. Ο,τι πληρώνεις και επιλέγεις, παίρνεις, λένε στην αγορά. Σταθερός και σίγουρος κάτω από τα δοκάρια. Ο Ροντρίγκες μπήκε αργά στο κλίμα, αλλά έδωσε πνοή ως ο εξτρέμ που πάντα έχει ανάγκη μια ομάδα που κοιτά ψηλά, ο Ρέαμπτσιουκ παλεύει και μάχεται όσο λίγοι, οι Ελ Αραμπί και Τικίνιο συγκροτούν δίδυμο επιθετικών που συμπληρώνει ο ένας τον άλλον, ενώ ο Μασούρας όταν διανύει περίοδο φόρμας φαντάζει με παίκτη ασταμάτητο και ορμητικό σαν χείμαρρο. Και επειδή ο Ολυμπιακός δεν βασίζεται πάντα στους έμπειρους, έχει τον τρόπο να μας συστήνει ταλέντα ολκής που δεν αποκλείεται να απασχολήσουν σύντομα ισχυρά κλαμπ του εξωτερικού. Ποιος γνώριζε τον Αγκιμπού Καμαρά; Στο Λιμάνι τον εμπιστεύθηκαν, τον έριξαν στα βαθιά και μας… χαμογέλασε με τον καλύτερο τρόπο αυτός ο νεαρός χαφ.

Φυσικά έχουμε και τον Πέδρο Μαρτίνς που εδώ και χρόνια καταθέτει διαπιστευτήρια για το πώς πρέπει να οικοδομείται και να διοικείται σωστά μια ομάδα με υψηλές βλέψεις. Αλλά και διοίκηση σοβαρή και στιβαρή, μια διοίκηση που διαθέτει αυτογνωσία και κατάλαβε τα όποια κακώς κείμενα τούτης της σεζόν. Θα τα διορθώσει. Δεν είναι ευχή, αλλά υπόσχεση. Διότι στον Ολυμπιακό έχουν μάθει πάντα να κοιτούν ψηλότερα και ουδέποτε κατεβάζουν τον πήχη των φιλοδοξιών.