Από τον τζόγο συνήθως καταστρέφεσαι

Κάθε πρωτάθλημα που μια ομάδα κερδίζει το σφραγίζει ένα γκολ που δίνει στον πρωταθλητή ένα αποτέλεσμα απαραίτητο – αν όχι και πάντα καθοριστικό. Κάτι τέτοιο είναι το γκολ του Ρόνι Λόπεζ στις καθυστερήσεις του ματς του Ολυμπιακού με τον ΠΑΣ. Εδωσε μια νίκη με 3-2. Δεν έδωσε στον Ολυμπιακό το πρωτάθλημα, αφού αυτό δεν έχει κατακτηθεί. Του έδωσε όμως πολλά και σημαντικά.

Ξέχασε

Το συγκεκριμένο παιχνίδι έμοιαζε κομμάτι καταραμένο: το είδος του παιχνιδιού στο οποίο ο Ολυμπιακός απαγορευόταν να κάνει λάθος – κι όμως αποφάσισε να παίξει με τη φωτιά. Το πρώτο του ημίχρονο ήταν αρκετά καλό: προηγήθηκε με 2-0, όχι τυχαία. Είναι να απορείς πώς έμπειροι παίκτες και πρωταθλητές, όπως ο Μπουχαλάκης, ο Ελ Αραμπί, ο Εμβιλά κ.τ.λ. έχασαν το μυαλό τους στο τέλος του και αρχικά παρασύρθηκαν σε μια σειρά από «κοκορομαχίες» με τον Κάργα και τους υπόλοιπους και στη συνέχεια δέχτηκαν ένα γκολ από τον Περέα στις καθυστερήσεις ξεχνώντας (!) ότι έπρεπε απλά να κρατήσουν την μπάλα για ένα λεπτό και να πάνε στα αποδυτήρια με προβάδισμα δύο γκολ.

Διαφορά

Ο Ολυμπιακός έτρεξε φέτος μόνος του και μόνος του πήγε να μπλέξει. Η ισοπαλία με τον ΠΑΣ, για μια ομάδα με 11 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, δεν θα έπρεπε να είναι ένα δραματικό αποτέλεσμα: για τον Ολυμπιακό όμως θα ήταν. Γιατί; Γιατί είχε να κερδίσει από τις 13 Μαρτίου, γιατί αποκλείστηκε στο κύπελλο από τον ΠΑΟΚ και γιατί ακολουθούσε ένα αληθινά δύσκολο ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα – η πιθανότητα δηλαδή να μεγαλώσει το κακό σερί ήταν υπαρκτή. Πως θα κέρδιζε ο Ολυμπιακός αν δεν σκόραρε ο Λόπες ποτέ δεν ξέρεις. Μετά τον αποκλεισμό από τον ΠΑΟΚ π.χ. χρειάστηκε να βγει και να μιλήσει στον κόσμο της ομάδας δίνοντας μια ραδιοφωνική συνέντευξη ο αντιπρόεδρος Κώστας Καραπαππάς για να εξηγήσει ότι υπήρξε προβληματισμός για τις μέτριες πρόσφατες εμφανίσεις και υπάρχει ήδη προγραμματισμός για να γίνει η ομάδα καλύτερη το επόμενο καλοκαίρι. Ολα αυτά είναι προφανώς αυτονόητα. Αλλά στο υστερικό μας ελληνικό ποδόσφαιρο ακόμα και το αυτονόητο πρέπει κάποιος να το επισημαίνει. Κι αυτό σημαίνει πως μια ισοπαλία του Ολυμπιακού κανείς δεν γνωρίζει αν θα αντιμετωπιζόταν με την αυτονόητη ψυχραιμία.

Τελευταία

Εκοψε τα πόδια των παικτών του ΠΑΟΚ το γκολ του Λόπεζ στις καθυστερήσεις στο «Καραϊσκάκης»; Πιθανόν: θα ήταν διαφορετικά όλα για τον ΠΑΟΚ αν κέρδιζε την ΑΕΚ και μείωνε στους 9 βαθμούς, έχοντας μάλιστα δυο ματς με τον Ολυμπιακό στα πέντε τελευταία της χρονιάς. Το βέβαιο είναι ότι ο ΠΑΟΚ πλήρωσε πάλι τις πολλές αλλαγές του Λουτσέσκου. Το να αλλάζει οκτώ παίκτες από ματς σε ματς ένας προπονητής βοηθά γιατί όλοι οι παίκτες νιώθουν χρήσιμοι. Αλλά μην μπερδεύουμε τη χρησιμότητα με την ποιότητα. Για να είναι αυτό αποδοτικό μια ομάδα πρέπει να έχει 25 ισάξιους παίκτες: καμία ομάδα δεν έχει τέτοια πολυτέλεια. Τόσο μεγάλο rotation μπορεί να κάνεις αν αντίπαλός σου είναι η Λαμία ή ο Απόλλωνας – όχι σε ένα ματς με την ΑΕΚ. Ακόμα κι αν η ΑΕΚ έχει ξεχάσει πότε κέρδισε τον ΠΑΟΚ για τελευταία φορά, το να την αντιμετωπίζεις με τους αναπληρωματικούς των αναπληρωματικών είναι τρέλα: αυτό πλήρωσε ο ΠΑΟΚ. Ο Λουτσέσκου τζόγαρε κρατώντας στον πάγκο τους Ινγκασον, Λύρατζη, Κούρτιτς, Ακπομ: τους έβαλε όλους στο δεύτερο ημίχρονο – όπως και τον Ολιβέιρα. Πίστευε πως αν η ομάδα του άντεχε, θα μπορούσε να κερδίσει στο τέλος – ίσως και να το έκανε αν ο Ολιβέιρα δεν σημάδευε το δοκάρι στο 82΄. Ομως προηγουμένως η ΑΕΚ είχε χάσει του κόσμου τα γκολ, κι όλο αυτό δεν είναι ποδοσφαιρική προσέγγιση: είναι τζόγος. Και από τον τζόγο συνήθως καταστρέφεσαι.

Βαθμολογικά

Ο Λουτσέσκου έκανε όλες αυτές τις αλλαγές για να ξεκουράσει παίκτες εν όψει του ματς της Τετάρτης με τον Ολυμπιακό: για να υπήρχε όμως ενδιαφέρον βαθμολογικό για το ματς της Τετάρτης θα έπρεπε ο ΠΑΟΚ να κερδίσει το ματς με την ΑΕΚ – για αυτό λέω ότι το μεγάλο rotation ήταν μια τρέλα. Ο Μαρτίνς που στο ματς με τον ΠΑΣ χρησιμοποίησε τους καλύτερους (γνωρίζοντας ότι αρκετοί είναι κουρασμένοι) δεν είναι τρελός: ήξερε ότι μια νίκη με τον ΠΑΣ περιορίζει τη σημασία του ματς με τον ΠΑΟΚ που ακολουθεί. Τον έκαναν καρδιακό οι παίκτες του, αλλά η επιλογή του ήταν σωστή: ο Ολυμπιακός είχε προηγηθεί 2-0 πριν μπλέξει μόνος του, ο ΠΑΟΚ αντιθέτως σε ένα must win ματς δεν προηγήθηκε ποτέ. Δεν είναι τυχαίο: συνέβη και στα ματς με τον ΠΑΟ και τον Αρη. Ολα αυτά είναι απόδειξη πως η μία ομάδα ξέρει να κάνει πρωταθλητισμό και η άλλη δυσκολεύεται. Οσο για την επισήμανση του Λουτσέσκου ότι η ομάδα του έχει δώσει πολλά ματς, είναι η επιτομή της ανόητης δικαιολογίας: κάθε μεγάλη ομάδα που αγωνίζεται στην Ευρώπη (έστω και στο Conference League) δίνει πολλά ματς. Αλλά επειδή είναι μεγάλη, οφείλει και να διεκδικεί το πρωτάθλημα. Το αν θα το κερδίσει, δεν μπορεί να το ξέρει. Οφείλει ωστόσο να το κάνει. Κι ο ΠΑΟΚ δεν το έκανε σωστά καταρρέοντας εξαιτίας λανθασμένων υπολογισμών στα play off μετά από ένα σερί 18 παιχνιδιών χωρίς ήττα στο πρωτάθλημα. Δηλαδή ακριβώς τη στιγμή που θα έπρεπε να νιώθει ψυχολογικά άτρωτος.

Μακριά

Σκληρό παιχνίδι έγινε και στη Λεωφόρο ανάμεσα στον ΠΑΟ και στον Αρη. Κέρδισε ο φορμαρισμένος ΠΑΟ που όμως έχει μέχρι το τέλος ένα μόνο ακόμα ματς στην έδρα του, αυτό με τον μαχητικό ΠΑΣ. Για να πάρει ευρωπαϊκό εισιτήριο μετά από χρόνια πρέπει να ιδρώσει στα εκτός έδρας ματς με την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ: αυτά του απέμειναν. Το καλό για την ομάδα του Γιοβάνοβιτς είναι η σοβαρή αμυντική της βελτίωση: στα έξι ματς των play off δεν έχει δεχτεί γκολ στα τέσσερα. Το ματς της Κυριακής με την ΑΕΚ είναι «κλειδί» – και για τους δύο. Απλά η ΑΕΚ παραμένει σταθερά ακατανόητη: κατορθώνει να δέχεται τα ίδια περίπου γκολ από λάθη, μολονότι έχει αλλάξει τρεις προπονητές. Δεν είναι απλό: μάλλον περί κατορθώματος πρόκειται…

Κλοπ

Απόψε θα δούμε και τη Λίβερπουλ να ολοκληρώνει τις διαδικασίες πρόκρισης στη ρεβάνς με τη Βιγιαρεάλ. Η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ έχει τελευταία ένα μικροπρόβλημα στο γκολ: τη Νιούκασλ το Σάββατο την κέρδισε δύσκολα με 0-1 – δύσκολα γιατί έχασε του κόσμου τα γκολ. Αν σκοράρει στην Ισπανία όλα θα γίνουν τυπική διαδικασία: πιστεύω πως θα το κάνει και θα προκριθεί. Κι ας έχουν δει πολλά τα μάτια μας στο Τσάμπιονς Λιγκ φέτος…