Εγιναν πολλά που δεν μάθαμε ποτέ…

Αν σκεφτεί κανείς τους στόχους που είχαν στην αρχή της σεζόν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ τότε επ’ ουδενί θα έπρεπε για τις δύο ομάδες το αποψινό ματς Κυπέλλου να είναι τόσο σημαντικό όσο μοιάζει να είναι. Ο Ολυμπιακός είχε ως πρώτη προτεραιότητα το πρωτάθλημα, ως δεύτερη την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ κι ως τρίτη – αλλά βασικότατη – την παρουσία της ομάδας στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ και την πρόκρισή της από αυτούς. Το Κύπελλο ήταν για τον Πέδρο Μαρτίνς μια ευκαιρία για να δίνει χρόνο συμμετοχής σε αναπληρωματικούς.

Απορώ

Κι ο ΠΑΟΚ όμως (που έχει μεγαλύτερη ανάγκη για κατακτήσεις τίτλων…) δεν θυμάμαι να είχε το Κύπελλο Ελλάδος ως προτεραιότητα – σε τελική ανάλυση οι διοικούντες του έχουν καταλάβει ότι η κατάκτησή του δεν οδηγεί σε μια αύξηση των εσόδων της ομάδας κι αυτό είναι που ο ΠΑΟΚ έχει ανάγκη. Ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα διεκδικούσε και μέχρι τον Δεκέμβριο ο Λουτσέσκου για αυτό μιλούσε: Μάλιστα κάνοντας την αυτοκριτική του είπε ότι μιλούσε πολύ! Στην πορεία στον ΠΑΟΚ προέκυψε η δυνατότητα μιας πραγματικής ευρωπαϊκής διάκρισης, δηλαδή η συμμετοχή του στον τελικό του Conference League – μόλις πριν από μία εβδομάδα όλοι συμφωνούσαν πως ένας αποκλεισμός της Ολιμπίκ Μαρσέιγ τού ανοίγει τον δρόμο. Πώς μία εβδομάδα μετά ο ημιτελικός του Κυπέλλου Ελλάδος έγινε το ματς της χρονιάς είναι να απορείς…

Κατάθεση

Ενας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει γίνει το ποδόσφαιρο των social media. Υπάρχει πλέον τόση κατάθεση αγανάκτησης μετά από ήττες, ώστε όλοι τρομάζουν μπροστά στην πιθανότητα ένα ματς να χαθεί – η ήττα είναι απόλυτη καταστροφή κι όχι αποτέλεσμα. Κερδίζει ο ΠΑΟΚ τον ΠΑΣ με ένα γκολ στις καθυστερήσεις; Είναι ομαδάρα. Χάνει από τον Αρη; Είναι για πέταμα! Χάνει ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο; Ο,τι έχει προηγηθεί διαγράφεται: Αν διαβάσεις τι λέγεται και τι γράφεται νομίζεις ότι ο Ολυμπιακός είναι ένα βήμα από τον υποβιβασμό. Κι ότι θα σωθεί μόνο αν κάνει αποτέλεσμα με τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο…

Ρεπορτάζ

Το αστείο της ιστορίας είναι ότι και οι δύο ομάδες (που αν πιστέψουμε τα ρεπορτάζ ετοιμάζονται να κατεβούν στην Τούμπα με το «μαχαίρι στα δόντια») είναι στον ημιτελικό που δεν θέλουν να χάσουν περίπου κατά τύχη. Ο Μαρτίνς είχε αγωνιστεί κόντρα στον Παναιτωλικό στον προημιτελικό με εννέα αναπληρωματικούς και πήρε την πρόκριση για τον ημιτελικό με ένα γκολ του Μασούρα στην παράταση. Ο δε ΠΑΟΚ απέκλεισε την ΑΕΚ με δύο γκολ μετά το 90′ γιατί εκείνο το βράδυ η ΑΕΚ είχε λιώσει από το άγχος της. Και οι δύο ομάδες είχαν τότε σοβαρά ματς μπροστά τους στην Ευρώπη, αλλά και για το πρωτάθλημα: ο Ολυμπιακός είχε να παίξει με την Αταλάντα κι ο ΠΑΟΚ με τη Μίντιλαντ, ενώ και οι δύο έτρεχαν στο πρωτάθλημα μεγάλα σερί. Απόψε έρχονται και οι δύο από ήττες και βρίσκονται σε μια χώρα όπου η ήττα αντιμετωπίζεται όχι ως αποτέλεσμα, αλλά ως απόλυτη καταστροφή που προκαλεί υστερία. Ολα αυτά δίνουν στο αποψινό ματς δραματικό χαρακτήρα, γιατί όλα κινούνται στον αστερισμό της υπερβολής. Και ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, ακόμα κι αν κατακτήσουν το Κύπελλο, χρειάζεται το επόμενο καλοκαίρι να κάνουν πάρα πολλά. Αλλά μέχρι τότε τα social media θα έχουν πάρει πολλές φορές φωτιά και θα χρειάζονται πυροσβεστικά αποτελέσματα διαρκώς. Ενα τέτοιο αποτέλεσμα θα είναι και το αποψινό: Πυροσβεστικό και τίποτα περισσότερο. Κι όποιος το δει ως απόδειξη υπεροχής κ.τ.λ. κ.τ.λ. θα έχει κάνει λάθος. Οπως πέρυσι ο Πάμπλο Γκαρσία που μετά τον τελικό Κυπέλλου προεξόφλησε ότι ο ΠΑΟΚ είναι στο ίδιο επίπεδο με τον Ολυμπιακό και για αυτό θα κατακτήσει το επόμενο πρωτάθλημα και με όσα είπε κατάφερε απλά να πάρει μετάθεση για τον ΠΑΟΚ Β’…

Λέκο

Στο μεταξύ συνεχίζεται από την ΑΕΚ η αναζήτηση προπονητή. Χθες αναμενόταν να έρθει στην Αθήνα ο Ματίας Αλμέιδα, αλλά ακούστηκε για πρώτη φορά και το όνομα του Κροάτη Ιβαν Λέκο, που βρίσκεται στη Σαγκάη αποκλεισμένος και ψάχνει τρόπο να επιστρέψει στην Ευρώπη για να γλιτώσει από τους Κινέζους και τα ρομποτάκια που κυνηγάνε τον κόσμο για να μη βγαίνει από το σπίτι του. Ο Λέκο έχει περάσει ένα φεγγάρι από τον ΠΑΟΚ ως βοηθός του Τούντορ – πριν βρεθεί στη Σαγκάη έκανε δύο περάσματα από το Βέλγιο. Οταν δούλευε στην Μπριζ είχε κατηγορηθεί για διάφορα κι είχε προφυλακιστεί κιόλας – αλλά ξεμπέρδεψε από όλα. Κι επειδή είναι σκληρό παιδί συνεχίζει να δουλεύει.

Ποτέ

Προσπαθώ καιρό να καταλάβω τι προπονητή ψάχνει η ΑΕΚ. Εχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μάλλον αυτό που ενδιαφέρει είναι να βρεθεί ένας σκληρός τύπος – είναι το μόνο κοινό που βλέπω ανάμεσα στον Αλμέιδα και στον Λέκο. Είναι σαν να τον ακούω τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη να λέει ότι «όποιος θα έρθει πρέπει να είναι πρώτα από όλα σκληρός, τα άλλα έπονται». Καταλαβαίνω ότι φέτος πρέπει ανάμεσα στους προπονητές και στους παίκτες της ΑΕΚ να έγιναν πολλά που δεν μάθαμε ποτέ…

Υπενθύμιση

Σε ένα ποδόσφαιρο που μοιάζει ολοένα και πιο πολύ με βιομηχανία θεάματος, οι σκηνές που μας θυμίζουν πως έχουμε πάντα να κάνουμε με ένα λαϊκό παιχνίδι είναι ολοένα και λιγότερες. Μια τέτοια είχαμε το βράδυ της Τρίτης στο Ανφιλντ. Στο 7ο λεπτό του ματς της Λίβερπουλ με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όλο το γήπεδο σηκώθηκε και χειροκρότησε τον Κριστιάνο Ρονάλντο για να του δείξει τη συμπαράστασή του για το γεγονός ότι η γυναίκα του έχασε στη γέννα της πριν τρεις ημέρες ένα παιδί εξαιτίας της πρόωρης κύησης. Το γήπεδο τραγούδησε το περίφημο «You’ll Never Walk Alone» για τον πορτογάλο σταρ κι ο προπονητής της Λίβερπουλ είπε ότι αυτή τη σκηνή δεν θα την ξεχάσει ποτέ. Ελπίζω να μην την ξεχάσει και ο ίδιος ο Ρονάλντο. Σίγουρα δεν παρηγορήθηκε με το χειροκρότημα και το τραγούδι του κοινού της Λίβερπουλ, αφού η οδύνη της απώλειας του παιδιού είναι τεράστια, ίσως όμως όλα αυτά να του επέτρεψαν να καταλάβει πως κανείς δεν τον μισεί και κατά συνέπεια κι ο ίδιος δεν χρειάζεται να προσποιείται τον άτρωτο αντιπαθητικό κ.τ.λ. Το ζεστό αυτό χειροκρότημα είναι η απόδειξη πως στο ποδόσφαιρο οι έχθρες και οι αντιπάθειες είναι παροδικές: όλοι μοιράζονται πρώτα από όλα την ίδια αγάπη. Κι όλοι είναι έτοιμοι να δείξουν την αγάπη τους σε κάποιον που αισθάνονται σαν δικό τους άνθρωπο, ακόμα κι αν είναι αντίπαλος. Ο Ρονάλντο πάντα ήθελε εχθρούς. Ελπίζω να κατάλαβε πως τέτοιοι ούτε υπάρχουν ούτε του είναι απαραίτητοι…