Γιατί διστάζουν να στηρίξουν Μακρόν τα «αφεντικά» των επιχειρήσεων;

Το 2017, ο Μπερνάρ Αρνό, ο ισχυρότερος επιχειρηματίας της Γαλλίας και τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη με βάση τη γνωστή λίστα του περιοδικού «Forbes», είχε αποφασίσει να «σπάσει» τη σιωπή του και τον κανόνα της πολιτικής ουδετερότητας. Ενόψει του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών εκείνης της χρονιάς, ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου LVMH είχε ταχθεί – μέσω άρθρου του στη οικονομική εφημερίδα «Les Echos», της οποίας είναι ιδιοκτήτης – υπέρ της υπερψήφισης του Εμανουέλ Μακρόν. Βασικό του επιχείρημα, όπως άλλωστε και των περισσότερων ισχυρών του επιχειρηματικού κόσμου που έπραξαν αναλόγως, ήταν ότι το οικονομικό πρόγραμμα της Μαρίν Λεπέν ενείχε τον κίνδυνο να προκαλέσει ανεπανόρθωτες συνέπειες για τη χώρα.

Φέτος, λίγο πριν από τη δεύτερη πράξη της μονομαχίας ανάμεσα στους δύο πολιτικούς, ο Αρνό δεν έχει πάρει ακόμη θέση δημοσίως. Παρά το γεγονός ότι είναι πιθανό να το πράξει στη διάρκεια των επόμενων ημερών, το ρεπορτάζ της «Le Monde» αναφέρει ότι κάνει και δεύτερες σκέψεις. Αιτία είναι το γεγονός ότι δέχεται προειδοποιήσεις πως μια δημόσια στήριξή του στον Μακρόν, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως «πρόεδρος των πλουσίων», ίσως αποτρέψει μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του αριστερού Ζαν-Λικ Μελανσόν (από την επιλογή των οποίων ουσιαστικά θα κριθεί το αποτέλεσμα την ερχόμενη Κυριακή) να τον επιλέξουν, αντί της αποχής ή ακόμη και της Λεπέν.

Αποτυπώνει, άραγε, η παραπάνω εικόνα μια γενικότερη επιφυλακτικότητα των «αφεντικών» να σταθούν στο πλευρό του νυν προέδρου; Ή, ακόμη χειρότερα, μια τάση στις γραμμές τους να στηρίξουν την ακροδεξιά υποψήφια; Η αλήθεια είναι πως η Medef, η μεγαλύτερη εργοδοτική ομοσπονδία της Γαλλίας, έχει πάρει ήδη θέση μέσω του προέδρου της. Οπως είπε ο Τζέφροϊ Ρου ντε Μπεζιό, το πρόγραμμα της Λεπέν απειλεί τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας, περιλαμβάνει υψηλές και αδικαιολόγητες αυξήσεις στις δημόσιες δαπάνες και «απειλεί να οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδο» και «στο περιθώριο της ΕΕ».

Αλλά και ο Φρανσουά Ασελέν, πρόεδρος της ομοσπονδίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είπε την περασμένη εβδομάδα στη «Les Echos» ότι αν και η CPME «ιστορικά δεν παίρνει ποτέ θέση στις προεδρικές εκλογές», η εκλογή της ακροδεξιάς πολιτικού αντιπροσωπεύει μια «περιπέτεια». Παρ’ όλα αυτά, ειδικά στις τάξεις αυτής της κατηγορίας των επιχειρηματιών, όπως και των ακόμη μικρότερων, φαίνεται πως φέτος υπάρχουν αρκετά περισσότεροι σε σύγκριση με ό,τι πριν από μια πενταετία που τείνουν ευήκοον ους προς τη Λεπέν και τα όσα λέει και υπόσχεται. Οπως, για παράδειγμα, την απαλλαγή των επιχειρήσεων από τις κοινωνικές εισφορές για αυξήσεις μισθών άνω του 10% ή το σχέδιο αναγέννησης της βιομηχανίας και της εγχώριας παραγωγής.

Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την – όχι τόσο ορατή διά γυμνού οφθαλμού – στροφή φαίνεται πως έχει παίξει και η αλλαγή της θέσης της Λεπέν αναφορικά με την ΕΕ. «Δεν καλούμαστε να την εγκαταλείψουμε, αλλά να τη μετασχηματίσουμε εκ των έσω. Πιστεύω δε ότι η Μαρίν Λεπέν μπορεί να το πετύχει καλύτερα από τον Μακρόν, ο οποίος υποστηρίζει τη συνέχεια» είπε χαρακτηριστικά στη «Le Monde» ο γενικός διευθυντής μιας επιχείρησης μεταφορών στην περιφέρεια του Παρισιού.

Πιθανότατα, πάντως, υπάρχει μια ακόμη αιτία για τη (φαινομενικά) πιο επιφυλακτική στάση των επιχειρηματιών της Γαλλίας σε αυτές τις εκλογές: Το γεγονός ότι – για ευνόητους λόγους – θέλουν να είναι πάντα με τη μεριά του νικητή και ακόμη ουδείς μπορεί να εγγυηθεί πως αυτός θα είναι ο Μακρόν…