Εγινε Παναθηναϊκός

Ψυχωμένος, αποφασιστικός, δυνατός, ένας σωστός Παναθηναϊκός. Η δουλειά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς αποκαλύπτεται από παιχνίδι σε παιχνίδι, έστω και κοντά στο φινάλε του πρωταθλήματος.

Δεν είναι μακριά η εποχή που οι παίκτες του Παναθηναϊκού πανηγύριζαν γιατί δεν έχαναν από τον αιώνιο αντίπαλό τους, παίζοντας προϊστορικό ποδόσφαιρο. Το Τριφύλλι πλέον απέκτησε μέταλλο, δυνάμωσε ψυχολογικά, απέκτησε νοοτροπία ομάδας που δεν φοβάται να αντιπαρατεθεί, να διεκδικήσει, να αμφισβητήσει.

Ο χθεσινός Παναθηναϊκός ήταν χάρμα ιδέσθαι απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που καθυστέρησε να μπει στο κλίμα του αγώνα, πετώντας ουσιαστικά το πρώτο ημίχρονο.

Η έμπνευση του Πέδρο Μαρτίνς να χρησιμοποιήσει τον Μαμαντού Κανέ δίπλα στον Εμβιλά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και ίσως να έπρεπε να αντικατασταθεί νωρίτερα από το 58ο λεπτό.

Υπήρχε επίσης μια τεράστια τρύπα στην αριστερή πλευρά των Ερυθρολεύκων, από την οποία έμπαιναν όλες οι πράσινες επιθέσεις. Σε μία από αυτές ο Γκατσίνοβιτς έβγαλε την ασίστ στον Αϊτόρ για το μοναδικό γκολ του ντέρμπι.

Ο Παναθηναϊκός διεκδικεί έξοδο στην Ευρώπη με μεγάλες αξιώσεις και ο Τύπος το προβάλλει υπέρμετρα, ως μεγάλη επιτυχία. Το μεγάλο κέρδος των Πρασίνων ωστόσο είναι η επιστροφή στην ποδοσφαιρική του κανονικότητα. Από παρίας γίνεται ξανά πρωταγωνιστής.

Το σημαντικό είναι η προοπτική του στην εξέλιξη, όχι στη συμμετοχή του σε κάποιον προκριματικό του Κόνφερενς Λιγκ.

Με μία – δύο προσθήκες και τον Γιοβάνοβιτς στον πάγκο της αυτή η ομάδα μπορεί να διεκδικήσει του χρόνου με αξιώσεις τον τίτλο.

Για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, ο Παναθηναϊκός ξέφυγε από το σπιράλ της μετριότητας. Θα γινόταν κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα. Είναι οι διακυμάνσεις των αξιών που συνέχουν τον περιβάλλοντα κόσμο.

Αυτό που αναζητά τώρα το Τριφύλλι είναι η σταθερότητα και η αξιοπιστία. Οταν θα την ανακαλύψει, θα αναγκάσει τους ανταγωνιστές του να ανεβάσουν το επίπεδό τους. Ο διαιτητής του χθεσινού ντέρμπι υπέπεσε σε σωρεία λαθών, αδικώντας και τις δύο ομάδες σε πολλές φάσεις.