Το δυναμικό παρών του ανσάμπλ

Από το 2003 στο 2022. Κοντά 20 χρόνια. Ξηρασία όμως για τη ρυθμική γυμναστική μέχρι και την περασμένη Κυριακή! Και ναι… Λες και είχαμε θαύμα! Εξι λυγερόκορμα κορίτσια, έξι αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής «παγίδεψαν» τις αισθήσεις, σκαρφάλωσαν στην κορυφή και ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος. Για πρώτη φορά μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Νέας Ορλεάνης (2003). Δεν λες και μικρό το επίτευγμά τους. Ακολουθούν όλες τα όνειρά τους και θέλουν να γυρίσουν σελίδα στο άθλημα, να ανοίξουν ορίζοντες μεγάλους. Ισως είναι και η μοίρα τους η καλή, αυτή που πλανεύει τις πυξίδες. Η Κορίνα Λυκάκη των 17 χρόνων. Η Κατερίνα Παγουλάτου των 18. Και οι συνομήλικες, γεννηθείσες το 2006, η Ελπίδα Εγγλέζου, η Καλομοίρα Καρόκη, η Ανδρονίκη Αγάθου και η Μαριέττα Τοπολλάι ήταν αυτές που έκαναν τους κριτές να τους χαρίσουν, απολύτως δίκαια, το χρυσό μετάλλιο στις 3 κορδέλες/2 μπάλες, στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Σόφιας. Είναι η ομάδα του ανσάμπλ. Και η βαθμολογία της 24,100 βαθμοί. Τα κορίτσια της Μαρίνας Φατέεβα είχαν ως μουσική υπόκρουση στο πρόγραμμά τους μία μίξη κομματιών του βιολιστή Ιλια Κάλερ («No.24 In a minor / The best of Paganini») και το «They don’t care about us» του Μάικλ Τζάκσον σε ρεμίξ του Τόνι Μπράουν. Ποιες ομάδες ακολούθησαν; Η κάτοχος του Ολυμπιακού τίτλου και «οικοδέσποινα» Βουλγαρία (23,800 β.), καθώς και η Ιαπωνία (23,550 β.).

Καλές οι… συστάσεις, ωστόσο το «ζουμί» είναι τι λένε αυτοί που γνωρίζουν. «Γίνονται 4 ή 5 Παγκόσμια Κύπελλα κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Είναι κάτω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Στα τελευταία είναι που κρίνονται οι ολυμπιακές προκρίσεις και σε αυτό του φθινοπώρου που θα διεξαχθεί πάλι στη Σόφια, οι τρεις πρώτες ομάδες θα πάνε στο Παρίσι. Μετά θα έχουμε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το ’23, όπου θα βγουν και άλλες ομάδες για τους Ολυμπιακούς», τονίζει ένας θρύλος της ρυθμικής γυμναστικής, η Ειρήνη Αϊνδιλή. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτή η κοπελιά έριξε τους σπόρους και το 2000 μαζί με άλλα καταπληκτικά κορίτσια (Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, Εύα Χριστοδούλου, Κλέλια Πανταζή και η αξέχαστη Αννα Πολλάτου) κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

Τι ακριβώς είστε στην Ομοσπονδία;
«Είμαι πρώτη αντιπρόεδρος της ΕΓΟ εδώ και έναν χρόνο και πρόεδρος της τεχνικής επιτροπής στη ρυθμική γυμναστική».

Το χρυσό στη Σόφια γιατί είναι σημαντικό;
«Αφήσαμε τα διαπιστευτήριά μας ξανά. Ακουγόμαστε ξανά στη ρυθμική γυμναστική ύστερα από χρόνια. Ηταν πολύ σημαντικός αγώνας κι ας μη δίνουν προκρίσεις για τους Ολυμπιακούς τα Παγκόσμια Κύπελλα. Εχουμε μπροστά μας το Ευρωπαϊκό του Ιουνίου στο Τελ Αβίβ και το Παγκόσμιο. Στη Βουλγαρία είχαν μεγάλη πτώση μετά το ’96 αλλά από το 2003 και μετά ανεβαίνουν ξανά. Αυτή την ομάδα την περάσαμε, όπως ήμασταν μπροστά και από άλλες ομάδες. Την  Ιαπωνία, την Ισπανία, τη Γαλλία ή τη Γερμανία. Και στους πρόσφατους αγώνες της Αθήνας είχαμε κατακτήσει τρία μετάλλια, τώρα δύο. Και ένα χρυσό, για πρώτη φορά μετά τη Νέα Ορλεάνη το 2003».

Συνεπώς, το επίπεδο ανεβαίνει ξανά.
«Η ρυθμική έχει αλλάξει. Εννοώ σε τεχνικά κομμάτια, εξελίσσεται όπως όλα τα πράγματα στη ζωή. Στην ομάδα του ανσάμπλ είναι συνολικά 13 κορίτσια και δεν έχει οριστικοποιηθεί η τελική ομάδα. Είμαστε όντως σε πολύ καλό επίπεδο, κρατάμε τα θετικά από τους αγώνες που δίνουμε και θέλουμε να διορθώσουμε τα άσχημα κομμάτια. Κάνουμε πλέον σταθερά βήματα και είμαστε σε καλό δρόμο. Η ομάδα μας ταλαιπωρήθηκε από Covid τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, κόλλησε όλη. Δεν ήταν κάτι εύκολο. Χρειάζεται πάντα να κάνεις μεγάλη προσπάθεια και θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες και τα στελέχη, τα μέλη της διοίκησης, τους ανθρώπους που βοηθούν, όλους. Ονειρεύομαι ξανά μια άνθηση για τη ρυθμική που έπρεπε να κάνει νέα αρχή, να γίνουν ριζικές αλλαγές στην ομάδα».

Μια καλή οµάδα τι θέλει;
«Αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Συνεργασία και ομαδικότητα. Δουλειά πολλές ώρες».

Να σημειωθεί πως μια ανάσα από το μετάλλιο έφτασε και η 16χρονη πρωταθλήτρια του ατομικού, Παναγιώτα Λύτρα, που εντυπωσίασε και πάλι στις κορύνες, κατακτώντας την 4η θέση στον τελικό με 28,600 βαθμούς! Μια από τις πέντε κοπέλες που είναι στο ατομικό.

Η Φατέεβα
Η Μαρίνα Φατέεβα, θεωρείται θρύλος για τη ρυθμική γυμναστική. Αφησε τη Ρωσία, την άλλοτε ΕΣΣΔ προ δεκαετιών, εγκαταστάθηκε στα μέρη μας και όταν έχουμε επιτυχίες, να τη μπροστά ή πίσω από αυτές. «Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους», τονίζει με νόημα η Αϊνδιλή. Ισως ο άνθρωπος που γνώριζε τη Φατέεβα, την έφερε πίσω στο τιμόνι της εθνικής ομάδας, καθόσον η συνεργασία τους ήταν αρμονική στο παρελθόν και έφερε σημαντικές διακρίσεις. Η Φατέεβα έχει περάσει τρεις φορές από την εθνική ομάδα. Από το ’98 έως το 2004. Μετά ήταν την περίοδο 2007-08, δηλαδή στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου και επέστρεψε τον περασμένο Σεπτέμβριο, το φθινόπωρο του ’21. «Ασφαλώς και είμαι χαρούμενη με την επιτυχία στη Σόφια. Και να πω την αλήθεια, δεν περίμενα το χρυσό μετάλλιο. Πριν από λίγο καιρό είχε αρρωστήσει με Covid μια αθλήτρια, βάλαμε άλλη κοπέλα, δεν ήταν εύκολο. Τα καταφέραμε όμως, τα κατάφεραν οι αθλήτριες». Τη ρωτάμε γιατί δεν είχαμε τόσα χρόνια επιτυχίες και απαντά ξερά «νομίζω ήταν θέμα ομοσπονδίας, όχι της σημερινής, όχι αυτής της διοίκησης». Μοιάζει ξεκάθαρη στις απόψεις αλλά και στο τι θέλει από όσες έρχονται και επιθυμούν να ασχοληθούν με τη ρυθμική γυμναστική: «Χρειάζεται ταχύτητα. Ευλυγισία για το ανσάμπλ. Σίγουρα και διάρκεια. Είναι πέντε κοπέλες μαζί, ομαδικό το αγώνισμα, αν κάνει μια λάθος κάνει λάθος όλη η ομάδα. Τότε πρέπει να δουλέψουμε ξανά και ξανά ώστε να το φτιάξουμε. Τι άλλο; Υπομονή. Πειθαρχία. Μυαλό. Το σπουδαιότερο. Το ταλέντο χωρίς μυαλό δεν θα φέρει αποτέλεσμα. Πάντα παίζει ρόλο μεγάλο το μυαλό μιας αθλήτριας».

Πόσες ώρες προπόνησης χρειάζεται για να πάει ένας αθλητής ψηλά;  
«Δεν μπορεί να ανέβει έτσι εύκολα και γρήγορα το επίπεδο. Αν θέλουμε να πάμε μακριά, τέσσερις ώρες προπόνηση το πρωί και τέσσερις το απόγευμα. Διπλή προπόνηση. Εδώ, οι κοπέλες πάνε σχολείο, γυρίζουν στις 3 το μεσημέρι και μετά κάνουμε προπόνηση».

Η ομάδα με το χρυσό στη Σόφια έχει το ταλέντο προηγούμενων;
«Κοιτάξτε… Είναι 13 οι αθλήτριες. Πρώτη φορά στις γυναίκες. Συναγωνιστήκαμε ομάδες μεγαλύτερης ηλικίας. Τέσσερα από τα κορίτσια μας είναι μόλις 16 ετών. Εχουν προοπτική, είναι νεαρή η ομάδα. Αλλο όμως να έχουμε 20 ή 25 ετών αθλήτριες. Εκεί υπάρχει υποδομή, βάσεις χρόνων προπόνησης, εμπειρία και ηρεμία. Θέλει σκληρή δουλειά για να φτάσεις ψηλά. Ο στόχος μας είναι να πάμε καλά στο Παγκόσμιο του φθινοπώρου και σκεφτόμαστε και το Παρίσι. Μακάρι να πάνε όλα καλά και να πάρουμε την πρώτη πρόκριση. Η ομάδα που είδατε έχει ατομικό ταλέντο, πρέπει όμως να γίνει ομάδα. Αυτό είναι το μυστικό στο ανσάμπλ. Ολες για μία και μία για όλες»!

Πώς κατέληξε στην τοποθέτησή της η Μαρίνα Φατέεβα; Με το εξής που έμοιαζε με μήνυμα στα κορίτσια: «Το μετάλλιο σήμαινε πως πρέπει να βάλουμε το κεφάλι κάτω και να δουλέψουμε πιο πολύ. Δείξαμε πως ήρθαμε. Και δεν είμαστε κατά τύχη εδώ. Είμαστε ομάδα και καλή ομάδα».