Το χαρτί της θανατικής ποινής (ξανα)παίζει η Λεπέν

Την – καθ’ όλα αποκρουστική και αντιδραστική – επαναφορά της θανατικής ποινής στη Γαλλία έριξε στο τραπέζι της πολιτικής αντιπαράθεσης η Μαρίν Λεπέν, δέκα ημέρες πριν από τον κρίσιμο δεύτερο γύρο της 24ης Απριλίου. Η ακροδεξιά αντίπαλος του Εμανουέλ Μακρόν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το συγκεκριμένο θέμα εφόσον εκλεγεί πρόεδρος – αν και έχει πει πως η ίδια θα ψηφίσει εναντίον. Το επανέλαβε, μάλιστα, δύο φορές: τόσο την Τετάρτη, κατά τη διάρκεια ενός τηλεοπτικού σόου, όσο και χθες, μιλώντας στο δίκτυο France 2.

Είχε μεσολαβήσει η επίθεση την οποία εξαπέλυσε εναντίον της ο Μακρόν, μιλώντας στο ίδιο δίκτυο: «Παρ’ όλες τις προσπάθειες, το πραγματικό πρόσωπο της Ακροδεξιάς επιστρέφει. Είναι ένα πρόσωπο το οποίο δεν σέβεται τις ελευθερίες, το συνταγματικό πλαίσιο, την ανεξαρτησία των ΜΜΕ και τα θεμελιώδη δικαιώματα», είπε ο νυν πρόεδρος – ο οποίος διατηρεί προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, αν και όχι ασφαλές. Την κατηγόρησε δε ότι σχεδιάζει μια «αυταρχική στροφή για τη Γαλλία – με τη Λεπέν να του απαντά, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει περάσει από το Μέγαρο των Ηλυσίων πιο «αυταρχικός» και «ακραίος» πρόεδρος.

Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι όσον αφορά τη θανατική ποινή η θέση που εξέφρασε η επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού δεν είναι καινοφανής. Πριν από επτά χρόνια, με νωπή ακόμη τη δολοφονική επίθεση ακραίων ισλαμιστών εναντίον των γραφείων του σατιρικού περιοδικού «Charlie Hebdo», η ίδια είχε υποστηρίξει πως η αφαίρεση της ζωής καταδίκων «πρέπει να υπάρχει στο νομικό οπλοστάσιο της χώρας». Μάλιστα, είχε επίσης δεσμευτεί να διεξαγάγει δημοψήφισμα το 2017, όταν ηττήθηκε από τον Μακρόν καθαρά στον δεύτερο γύρο, με 66% έναντι 34%.

Υπενθυμίζεται ότι ο πατέρας της, Ζαν-Μαρί Λεπέν, είχε επανειλημμένως ταχθεί υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής, όπως και της μείωσης στα 10 έτη της ηλικίας στην οποία κάποιος ή κάποια να καταδικάζεται σε φυλάκιση (ή και θάνατο;) για εγκληματικές πράξεις. Η κόρη και διάδοχός του, όμως, έχει πάρει σταδιακά κάποιες αποστάσεις, στην προσπάθεια να «εκσυγχρονίσει» το πολιτικό προφίλ της.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως δεν φροντίζει να διατηρεί ζωντανό τον ομφάλιο λώρο που τη συνδέει με τα πιο συντηρητικά και δεξιά τμήματα της γαλλικής κοινωνίας. Πολύ περισσότερο καθώς η κοινή γνώμη μοιάζει διχασμένη στις δημοσκοπήσεις. Οπως είναι γνωστό, η θανατική ποινή καταργήθηκε στη Γαλλία στις 9 Οκτωβρίου 1981, από τον Φρανσουά Μιτεράν ο οποίος είχε εκλεγεί πρόεδρος λίγους μήνες νωρίτερα την ίδια χρονιά και ξεκαθάρισε πως δεν τον ενδιέφερε το πολιτικό κόστος της πράξης του. Η κατάργηση συμπεριελήφθη και στο Σύνταγμα της Γαλλίας, με τροπολογία της 19ης Φεβρουαρίου 2007 που προβλέπει ότι «ουδείς μπορεί να καταδικαστεί σε θάνατο».

Ο τελευταίος άνθρωπος που είχε εκτελεστεί ήταν ο Τυνήσιος Χαμιντά Τζαντουμπί, τον Σεπτέμβριο του 1977 στη Μασσαλία, έχοντας καταδικαστεί σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού στην γκιλοτίνα – η μόνη μέθοδος που εφαρμοζόταν – για τον βασανισμό και τη δολοφονία μιας 21χρονης γυναίκας.