Μπορεί η Μαρίν Λεπέν να κερδίσει και η Γαλλία να αποκτήσει ακροδεξιά πρόεδρο;
Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται μετά τον α’ γύρο δεν επιτρέπουν μια οριστική, καθησυχαστική απάντηση
Μπορεί να νικήσει η Μαρίν Λεπέν τον Εμανουέλ Μακρόν στις 24 Απριλίου και να αποκτήσει η Γαλλία, ιδρυτικό κράτος και πυλώνας της ΕΕ, ακροδεξιά πρόεδρο; Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται μετά την ολοκλήρωση του πρώτου εκλογικού γύρου δεν επιτρέπουν μια οριστική, καθησυχαστική απάντηση: κάποιες βέβαια εμφανίζουν τον γάλλο πρόεδρο να επικρατεί με διαφορά οκτώ, εννέα, ακόμα και 10 μονάδων, μία τού έδωσε ωστόσο προβάδισμα μόνο 4% και μία ακόμα μόλις 2%. Η ασφάλεια ζωής που εξασφάλιζε αυτόματα μια μονομαχία με την Ακροδεξιά δεν υφίσταται πλέον, προειδοποιούν γάλλοι αναλυτές. Το κύμα που σάρωσε το γαλλικό πολιτικό τοπίο προ πενταετίας επέστρεψε, για να εξαφανίσει ουσιαστικά παραδοσιακές ρεπουμπλικανικές δυνάμεις, ανοίγοντας ένα παιχνίδι αναγωγής ψήφων με αβέβαιη έκβαση: ο Εμανουέλ Μακρόν διαθέτει πλέον μια δυνητική δεξαμενή ψήφων πιο αδύναμη από ό,τι το 2017.
Πολλά πιθανόν να κριθούν στο παραδοσιακό ντιμπέιτ των δύο φιναλίστ που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη -λίγοι έχουν ξεχάσει την καταστροφική εμφάνιση της Λεπέν στο αντίστοιχο ντιμπέιτ προ πενταετίας. Πολλά θα κριθούν σίγουρα από τις αποφάσεις που θα πάρουν οι ψηφοφόροι του ακροαριστερού Ζαν-Λικ Μελανσόν – ο οποίος έχασε για μόλις 500.000 ψήφους την πρόκριση και έγινε έτσι ο διαιτητής της επικείμενης μονομαχίας. Ο ίδιος ζήτησε ξεκάθαρα να μην πάει «ούτε μία ψήφος στη Λεπέν», το κόμμα του ωστόσο δεν είναι διατεθειμένο να κάνει τίποτα περισσότερο, αφού ευελπιστεί «να επιβάλει μια συγκατοίκηση» στον Μακρόν στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουνίου – και το προεδρικό στρατόπεδο φοβάται πολύ την αποχή των ψηφοφόρων του. Εξού η χειρ που έτεινε προχθές ο Μακρόν «σε όλους όσοι θέλουν να εργαστούν για τη Γαλλία», οι ευχαριστίες του σε εκείνους που θέλουν να «φράξουν τον δρόμο στην Ακροδεξιά» και η δήλωσή του πως θέλει να κομίσει ένα σχέδιο προόδου «για τους εργαζόμενους» και τους «ευάλωτους», να εκπροσωπήσει «όλους όσοι είναι θυμωμένοι απέναντι στις επίμονες ανισότητες», εξού και η ομολογία που έκανε χθες, επισκεπτόμενος τα Ο-ντε-Φρανς, ένα προπύργιο της Λεπέν, ότι το σχέδιό του «πρέπει να εμπλουτιστεί» εν όψει του δεύτερου γύρου, ιδίως όσον αφορά «την οικολογία, την εργασία».
Η επανενεργοποίηση του ρεπουμπλικανικού μετώπου: αυτή (θα) είναι η στρατηγική του Μακρόν. Καλείται όμως σε δύσκολες ασκήσεις ισορροπίας, αφού φιλοδοξεί να κινητοποιήσει την Αριστερά χωρίς να κάνει συμβιβασμούς ως προς το πρόγραμμά του. Που σημαίνει, για παράδειγμα, πρόταξη της πρότασης για κατώτατη σύνταξη 1.100 ευρώ, και μεγαλύτερη διαλλακτικότητα όσον αφορά στην πρόταση αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης στα 65 έτη. Από την άλλη πλευρά, η στρατηγική της Λεπέν, η οποία επισκέφθηκε χθες μια αγροτική εκμετάλλευση στην Ιόν, ένα άλλο προπύργιό της, και θα παραχωρήσει σήμερα συνέντευξη Τύπου αφιερωμένη στον «τρόπο διακυβέρνησής» της, συνοψίζεται σε ένα «δημοψήφισμα κατά του Μακρόν». Για τους λεπενιστές, το 72% των Γάλλων που δεν επέλεξαν τον γάλλο πρόεδρο στον πρώτο γύρο ψήφισε, στην πραγματικότητα, εναντίον του. Μια ανάλυση λίγο βιαστική, που έχει όμως το αβαντάζ της απλότητας.
Η Λεπέν είναι πεπεισμένη από χρόνια πως μέρος των δεξαμενών ψήφων της βρίσκεται σε εκείνους που απέχουν από τις κάλπες (το 26,31% των ψηφοφόρων προχθές, το υψηλότερο ποσοστό σε πρώτο προεδρικό γύρο μετά το 28,4% του 2002) και στη Δεξιά, αλλά και στους ψηφοφόρους του Μελανσόν. Φιλοδοξεί λοιπόν να τεθεί επικεφαλής μιας συμμαχίας της οργής – καλείται ωστόσο και αυτή σε δύσκολες ισορροπίες, αφού πρέπει να κερδίσει έδαφος στην Αριστερά απορροφώντας παράλληλα τις ψήφους της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς. Ανάλυση του Ipsos Sopra Steria τη θέλει να κερδίζει στον δεύτερο γύρο ένα 85% των ψηφοφόρων του Ερίκ Ζεμούρ, ένα 30% των ψηφοφόρων του Μελανσόν, ένα 28% των ψηφοφόρων της δεξιάς Βαλερί Πεκρές, αλλά και ένα 12% των ψηφοφόρων του οικολόγου Γιανίκ Ζαντό. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, ο Μακρόν μπορεί να υπολογίζει σε ένα 34% των ψηφοφόρων του Μελανσόν, ένα 45% των ψηφοφόρων της Πεκρές και ένα 59% των ψηφοφόρων του Ζαντό. Αλλά η μάχη για τους «μελανσονικούς» – και το 12% των πολιτών που δηλώνουν ακόμη αναποφάσιστοι – έχει μόλις ξεκινήσει.














