Οι δύο μεγάλοι μονομάχοι

Εμανουέλ Μακρόν

Προ μηνός, τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου στην Ουκρανία, ο γάλλος πρόεδρος εμφάνιζε δημοσκοπικό προβάδισμα έως και 15%. Παραμονές του πρώτου γύρου, ωστόσο, το προβάδισμα αυτό είχε μειωθεί ακόμα και στο 2%. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι λοιπόν απογοητευτικό και παρήγορο ταυτόχρονα. Ο γάλλος πρόεδρος εισήλθε αργοπορημένα στην προεκλογική εκστρατεία, διατήρησε μια εικόνα απόμακρου υποψηφίου και χρεώθηκε κάποια ελάχιστα δημοφιλή μέτρα που πρότεινε, πρωτίστως την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65. Χρειάζεται κατεπειγόντως να κάνει, εκτιμούν πολλοί, μία ισχυρή κοινωνική χειρονομία, ένα σαφές αριστερό άνοιγμα δηλαδή, προκειμένου να ανακατακτήσει τους σοσιαλδημοκράτες ψηφοφόρους που του χάρισαν τη νίκη προ πενταετίας.    

Μαρίν Λεπέν

Η ηγέτιδα της Εθνικής Συσπείρωσης επωφελήθηκε ιδιαίτερα από τον φανατισμό του Ερίκ Ζεμούρ, που επέτρεψε να φανεί η ίδια, σε αντιδιαστολή, μετριοπαθέστερη παρότι η γραμμή της και η ουσία των ιδεών της, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μετανάστευση και το Ισλάμ, παραμένουν απαράλλακτες. Φρόντισε επίσης να επικεντρώσει την προεκλογική της εκστρατεία στην αγοραστική δύναμη, το θέμα που απασχολεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τους Γάλλους, κάνοντας έτσι και πολλούς να ξεχάσουν τις στενότατες σχέσεις της με τον Βλαντίμιρ Πούτιν – αν και ο Εμανουέλ Μακρόν θα κάνει το παν ώστε να τις «θυμηθούν» εκ νέου και γενικότερα, ώστε να την «επαναδαιμονοποιήσει».