O Ιβκοβιτς και ο… Παυλίδης!

Αν κάποιος θέλει να βουτήξει στον χρόνο, διαπιστώνει πως όπως και στη ζωή έτσι και στον αθλητισμό, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ευλογία να είναι «στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή» και να γεύονται το νέκταρ των επιτυχιών. Ναι μεν έβαλαν ένα λιθαράκι για να προκύψουν αυτές, ωστόσο το μεγαλύτερο κομμάτι της δουλειάς έγινε από άλλους, από τους προκατόχους τους. Και καλό είναι να αναγνωρίζεται το έργο τους για να αντιλαμβάνονται όλοι τι ακριβώς συμβαίνει.

Ιδού, συνεπώς, η εξήγηση και μάλιστα με παραδείγματα: η εφετινή γυναικεία ομάδα πόλο του Ολυμπιακού θυμίζει σε απίστευτο βαθμό την μπασκετική ιστορία, εκεί στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του νέου αιώνα. Είμαστε στο 2010 και ο αείμνηστος Ντούσαν Ιβκοβιτς είχε πλάσει με τον τρόπο που μόνο αυτός γνώριζε, μια ομάδα με αρχές, μηχανισμούς και αυτοματισμούς, τακτικές και νοοτροπία που όμοιά της δεν κυκλοφορούσε στο παρκέ. Και με δύναμη από τα νέα παιδιά, όχι από τις παλιές καραβάνες. Κατάφερε ύστερα από κάποια χρόνια να πάρει και την Ευρωλίγκα του 2012 με τον Ολυμπιακό, όπως και το εγχώριο πρωτάθλημα! Επέλεξε όμως να φύγει. Εκείνη την ομάδα των Ερυθρολεύκων που χόρευε στο ΣΕΦ και τα ευρωπαϊκά γήπεδα, τη βρήκε ο Γιώργος Μπαρτζώκας το 2013 και με δύο τρεις πινελιές την έκανε στο Λονδίνο ξανά πρωταθλήτρια Ευρώπης, σε ένα final-4 που ο Ολυμπιακός έκανε περίπου παρέλαση. Ο δε Ντούντα είχε ξαναβάλει βάσεις γερές το ’94 στον ΠΑΟΚ όταν έφυγε μεσούσης της σεζόν λόγω προβλημάτων και τελικά το Κύπελλο Κόρατς το ύψωσε ο Σούλης Μαρκόπουλος! Πώς «κουμπώνει» η ιστορία στις μέρες μας;

Ο Παυλίδης ήταν επί σειρά ετών στην ομάδα, 15 χρόνια άφησε το δικό του στίγμα και μπόλιασε με τη φιλοσοφία και τα «πρέπει» του τις πολίστριες, οπότε όταν έφυγε για την Κίνα έπρεπε κάποιος να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο. Ο Σέρβος που ήρθε, ο Τσίριτς, προφανώς και έπραξε ελάχιστα, άφησε να μιλήσει η… παρακαταθήκη του Παυλίδη και έφτασε με απίστευτη άνεση στην back to back κατάκτηση της Ευρωλίγκας πόλο. Ενήργησε με σοφία και δεν επιχείρησε

να… κατεδαφίσει ένα στέρεο οικοδόμημα. Και ασφαλώς παραδέχθηκε τον Παυλίδη και τι του άφησε.

Κάπως έτσι ήρθε η νέα κατάκτηση της κορυφής από τις κόκκινες γοργόνες. Οσον αφορά στον Τσίριτς, σίγουρα θα κριθεί στο εγγύς μέλλον. Οταν δηλαδή θα κληθεί να πιάσει γερά τη λαγουδέρα και να γίνει καπετάνιος που θα κυνηγήσει νέους επιτυχημένους προορισμούς.