Αναζητώντας τα τρόπαια!

Στο νέο της σπίτι, το κλειστό των Ανω Λιοσίων, και σε χώρο που σύντομα θα διαμορφωθεί, η ΚΑΕ ΑΕΚ θα δημιουργήσει την αίθουσα των τροπαίων της. Θα τοποθετήσει εκεί όλα τα κύπελλα που έχει κατακτήσει στις εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις η ομάδα μπάσκετ.

Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα. Τα περισσότερα από αυτά δεν τα έχει!

Στην κατοχή της ΚΑΕ βρίσκονται μόνο το βαρύτιμο Κύπελλο Κυπελλούχων του 1968, που κατακτήθηκε με τη νίκη επί της Σλάβια Πράγας στο Καλλιμάρμαρο, και τα τέσσερα κύπελλα, που κέρδισε η Ενωση τα τελευταία τέσσερα χρόνια (το Basketball Champions League του 2018, το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 2019 και τα δύο Κύπελλα Ελλάδας 2018 και 2020). Ολα τα υπόλοιπα έχουν χαθεί! Μιλάμε για τα 12 αυθεντικά κύπελλα που απονεμήθηκαν στην ομάδα τις χρονιές που κατέκτησε ισάριθμους τίτλους από το 1924 έως και το 2002. Μιλάμε για την ίδια την ιστορία της ΑΕΚ. Χαμένη κάπου στον δρόμο…

Χωρίς ίχνη…
Το γεγονός από μόνο του είναι σοκαριστικό. Κι έχει απασχολήσει πολύ τη σημερινή διοίκηση της ΚΑΕ υπό τον Μάκη Αγγελόπουλο, ο οποίος λίγο καιρό αφότου ανέλαβε τις τύχες της αποφάσισε να τα βρει. Το 2016 ανέθεσε στον διευθυντή επικοινωνίας της ΚΑΕ, Γιώργο Νικολάου, το δύσκολο έργο της αναζήτησής τους, που είχε εν τέλει το αποτέλεσμα το οποίο όλοι λίγο πολύ φοβούνταν.

Τα τρόπαια δεν υπήρχαν πουθενά. Δεν υπήρχαν καν στα γραφεία της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ. Κάποιος θα τα πήρε σπίτι του μετά την απονομή τους, δεν ενδιαφέρθηκε κανείς να τα αναζητήσει, μετά από τόσα χρόνια χάθηκαν. Χάθηκε και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται ακόμα και το πρώτο κύπελλο που κατέκτησε η μπασκετική ΑΕΚ, το 1924 λίγους μήνες μετά την ίδρυση του συλλόγου, όταν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Αθηνών στο πρώτο πρωτάθλημα μπάσκετ που διοργάνωσε τότε η ΧΑΝ.

Αντίγραφα
Κατόπιν τούτου ελήφθη η απόφαση να φτιαχτούν αντίγραφα. Δύσκολο έργο κι αυτό, καθώς, για να είναι πιστά τα αντίγραφα, έπρεπε να συλλεγούν φωτογραφίες και λοιπές πληροφορίες από αγώνες που έγιναν πριν από 60 και 70 χρόνια (ή και σχεδόν 100 για την περίπτωση του πρωταθλήματος του 1924). Κατάφεραν τελικά οι άνθρωποι της ΑΕΚ να φτιάξουν ρέπλικες και σύντομα θα τις εκθέσουν στην αίθουσα τροπαίων. Για όλα τα χαμένα τρόπαια, εκτός από τα τέσσερα που κατακτήθηκαν την περίοδο κατά την οποία ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ήταν ο Γιάννης Φιλίππου. Δηλαδή το Κύπελλο Σαπόρτα 2000, το πρωτάθλημα Ελλάδας 2002 και τα δύο Κύπελλα Ελλάδας 2000 και 2001.

Γι’ αυτά ο Μάκης Αγγελόπουλος δεν ήθελε αντίγραφα. Επέμεινε ότι πρέπει να βρεθούν, διότι έχουν κατακτηθεί πρόσφατα και δεν μπορούσε να κάνει αποδεκτή την απώλειά τους. Η αναζήτησή τους συνεχίζεται όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν έχει βρεθεί άκρη μέχρι σήμερα.

Μετά την κατάκτησή τους τα τέσσερα αυτά τρόπαια τοποθετήθηκαν στα γραφεία μιας διαφημιστικής εταιρείας ιδιοκτησίας του Γιάννη Φιλίππου στο Μαρούσι, που χρησιμοποιούνταν ατύπως και ως γραφεία της ΚΑΕ εκείνο τον καιρό. Μαζί τους βρισκόταν εκεί και το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1968. Σύμφωνα με πληροφορίες, όταν η εταιρεία έκλεισε το 2005, ελήφθη η απόφαση τα τρόπαια μαζί με όποια άλλα αναμνηστικά υπήρχαν στον χώρο των γραφείων να μεταφερθούν σε μια αποθήκη των επιχειρήσεων Φιλίππου στη Μαγούλα Αττικής. Πριν γίνει το πακετάρισμα, υπάλληλος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ πήρε την κούπα του 1968 και την πήγε στα γραφεία της. Ετσι σώθηκε το βαρύτιμο τρόπαιο. Αλλά η τύχη των υπολοίπων έκτοτε αγνοείται.

Στις αποθήκες
Λίγα χρόνια αργότερα έγινε αναζήτησή τους μέσα στον χώρο των αποθηκών, όπου υποτίθεται ότι είχαν μεταφερθεί, όμως δεν βρέθηκαν πουθενά. Κάποιοι ισχυρίζονται πως δεν έφτασαν καν στη Μαγούλα από το Μαρούσι, αλλά χάθηκαν στον δρόμο. Η ουσία είναι πως ακόμα και σήμερα κανείς δεν ξέρει πού βρίσκονται.

Στις αρχές της εβδομάδας η ΚΑΕ ΑΕΚ κήρυξε την έναρξη της καμπάνιας «Τα τρόπαια στο σπίτι τους», εντείνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο την προσπάθειά της να βρεθούν εν τέλει αυτά τα τέσσερα κύπελλα ώστε να πάρουν τη θέση τους στην αίθουσα τροπαίων. Συστάθηκε επιτροπή από μέλη της ΚΑΕ και νομικούς, που θα προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, ώστε να ανακτηθούν τα τρόπαια. Αφού πρώτα βρεθούν βέβαια, καθώς αυτό είναι και το πιο δύσκολο απ’ όλα.