Προσωπικός γιατρός {LF}για όλους

Προκειμένου να έχουμε ένα ολοκληρωμένο σύστημα υγείας θα πρέπει να παρακολουθούμε όλες τις δομές και τις δραστηριότητες στο σκέλος της υγειονομικής περίθαλψης ως μία συμπαγή ενότητα και όχι αποσπασματικά. Η προσέγγισή μας θα πρέπει μάλιστα να είναι από την πλευρά του πολίτη και του ασθενούς. Πώς δηλαδή αυτός αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα στο σύστημα υγείας. Ο μεγάλος στόχος είναι η μετάβαση σε ένα ασθενοκεντρικό σύστημα όπου αυτοσκοπός της Πολιτείας θα είναι η καλύτερη παροχή του αγαθού της υγείας στον πολίτη.

Ο προσωπικός ιατρός έχει έναν κεντρικό ρόλο σε αυτήν τη νέα προσέγγιση. Σήμερα η υγεία για τον ασθενή σημαίνει στην πραγματικότητα η πρόσβασή του στο νοσοκομείο. Ο πολίτης που θα χρειαστεί υπηρεσίες υγείας δεν έχει κάποιον άνθρωπο να τον κατευθύνει και στην πραγματικότητα ή θα απευθυνθεί σε έναν γιατρό τυχαία ή από σύσταση, τον οποίο και θα πληρώσει ή απευθείας θα μεταβεί στο νοσοκομείο πολλές φορές σε χρονικό διάστημα που το πρόβλημα, το οποίο έχει, έχει επιδεινωθεί διότι κανείς δεν τον παρακολούθησε.

Λόγω λοιπόν της απουσίας στην πραγματικότητα του προσωπικού ιατρού που θα κατευθύνει τον πολίτη στο σκέλος της καθοδήγησής τους σε όλα τα θέματα υγείας υπάρχει πολύ μεγαλύτερη επιβάρυνση της υγείας των πολιτών μας και αντίστοιχη πίεση στο σύστημα υγείας καθώς συμπολίτες μας που δεν έχουν ρυθμίσει ασθένειες χρόνιες, από τις οποίες πλήττονται, προστρέχουν με καθυστέρηση στα νοσοκομεία.

Παράλληλα με τον προσωπικό ιατρό εγκαινιάζουμε και ένα πρόγραμμα βασικών προληπτικών εξετάσεων για όλον τον πληθυσμό, το πρόγραμμα Δοξιάδης που θα μας βοηθήσει να έχουμε μία πλήρη εικόνα της επιδημιολογικής κατάστασης και ο πολίτης να απολαύσει τη δυνατότητα μέσω των προληπτικών εξετάσεων να διασφαλίσει την υγεία του.

Προσωπικό ιατρό θα μπορούν να έχουν όλοι οι πολίτες. Ακόμα λοιπόν και οι πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας θα ξέρουν ότι κάποιος τους συμβουλεύει και οποιαδήποτε στιγμή, εάν χρειαστούν συνδρομή για αντιμετώπιση θέματος υγείας, ξέρουν σε ποιον θα απευθυνθούν. Βασικός πυλώνας της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας είναι η ελευθερία επιλογής ιατρού. Προσωπικός ιατρός στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ο καθένας μέσω της δυνατότητας πληρωμής και κατ’ άτομο προσωπικός ιατρός μπορεί να είναι αυτός που ήδη εργάζεται στις πρωτοβάθμιες δομές όπως τα κέντρα υγείας και θα του δίνεται η δυνατότητα με επιπλέον οικονομικό κίνητρο να εγγράφει ασθενείς. Προσωπικοί ιατροί μπορεί να είναι και οι συμβεβλημένοι γενικοί ιατροί και παθολόγοι με τον ΕΟΠΥΥ αλλά και ειδικοί ιατροί στις περιπτώσεις κυρίως που παρακολουθούν ασθενείς με χρόνια νοσήματα.

Η πληρωμή μάλιστα τον ιατρών κατ’ άτομο δίνει τη δυνατότητα να εκτιμάται η ιατρική συνδρομή των ιατρών στην αντιμετώπιση θεμάτων υγείας των ασθενών τους με ικανοποιητικό τρόπο, καθώς όσο περισσότερους ασθενές κάποιος ιατρός έχει, τόσο καλύτερες απολαβές θα λαμβάνει. Για να πετύχει το μοντέλο του προσωπικού ιατρού θα πρέπει αφενός ο πολίτης να αντιληφθεί το όφελος για τον ίδιο να έχει έναν σύμβουλο υγείας, αλλά και η Πολιτεία να ανταμείψει την παρεχόμενη υπηρεσία από τον ιατρό.

Οπως προανέφερα την υγεία πρέπει να τη δούμε συνολικά. Ξεκινώντας από τις προληπτικές εξετάσεις και την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και πηγαίνοντας προς τη δευτεροβάθμια περίθαλψη, την κατ’ οίκον νοσηλεία για τους ευάλωτους συμπολίτες μας, αλλά και τη συνεργασία του ΕΟΠΥΥ με υψηλή παρεχόμενη υπηρεσία από ποιοτικούς ιδιώτες παρόχους. Για να ωφελήσουμε τον πολίτη θα πρέπει την υγεία να τη δούμε από την πλευρά όχι των παρόχων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της υγείας, αλλά από την πλευρά του ασθενούς. Και η διασφάλιση προσωπικού ιατρού για τον κάθε πολίτη εξασφαλίζει αυτήν την αναγκαιότητα.

Ο Θάνος Πλεύρης είναι υπουργός Υγείας