Ανάμεσά τους και η οικονομία
Ποια είναι τα αίτια για {CR}την κόντρα προεδρικών {CR}και «ρεαλιστών» που αναζωπυρώθηκε μετά {CR}το άρθρο Πολάκη και την παρέμβαση Σπίρτζη, που {CR}τα «βάζουν» με Χουλιαράκη και Κουτεντάκη αντίστοιχα
Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης». (Eurokinissi/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ)
Καρφί πρώτο: Επεσε μεταμεσονύχτια ώρα από τον Χρήστο Σπίρτζη. Ο πρώην υπουργός Υποδομών επανέλαβε ανοιχτά τη διαφωνία του για το γεγονός πως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών επί ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Χουλιαράκης, έχει από τον Φεβρουάριο τη θέση του συμβούλου στην Τράπεζα της Ελλάδος – παρεμπιπτόντως, το ρεπορτάζ λέει πως είχε ενημερωθεί και συναινέσει ο Αλέξης Τσίπρας.
Καρφί δεύτερο: Το μακροσκελές άρθρο του Παύλου Πολάκη σε υψηλούς τόνους που κριτικάρει τον συντονιστή του Γραφείου του Προϋπολογισμού του Κράτους Φραγκίσκο Κουτεντάκη και πρώην γενικό γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής στο υπουργείο Οικονομικών επίσης επί ΣΥΡΙΖΑ. Ο δεύτερος είχε γράψει υπέρ των δημοσιονομικών προτεραιοτήτων λόγω συγκυρίας για τη χώρα μας και ο Πολάκης αναρωτήθηκε στο πολεμικό του κείμενο – απευθυνόμενος στον ίδιο – «αν έχουμε βγει από τα μνημόνια». Και αναφέρει χαρακτηριστικά σε αψύ mood: «Γιατί όπως ξέρεις καλά, Φ. Κουτεντάκη, όταν ακολουθούνται δημοσιονομικές πολιτικές σαν αυτές που περιγράφεις, η αύξηση του δημόσιου χρέους και η επιπλέον φορολόγηση των πολιτών έρχονται νομοτελειακά».
Πάμε τώρα να ενώσουμε την εικόνα: Χρήστος Σπίρτζης και Παύλος Πολάκης ανήκουν στη σκληρή τάση των προεδρικών, στην Κίνηση Μελών που αυτές τις ημέρες μάλιστα μετράει νίκη στην εκλογή συνέδρων. Χουλιαράκης και Κουτεντάκης δεν ανήκουν με τη στενή έννοια στο κόμμα. Είναι όμως πρόσωπα που εγγράφονται στον λεγόμενο «ρεαλιστικό πυρήνα» των κυβερνητικών ημερών του ΣΥΡΙΖΑ και έχουν επαφή και σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα και σήμερα. Στον ίδιο κύκλο θα βάζαμε και τον Δημήτρη Λιάκο, αλλά και μια σειρά άλλων στελεχών που τις ημέρες της πρώτης φοράς Αριστεράς πέρασαν από κυβερνητικές ή κρατικές θέσεις. Μέρος αυτών διατηρεί και σήμερα χημεία και επικοινωνία με τους Γιώργο Σταθάκη και Γιάννη Δραγασάκη, ενώ στις δημόσιες τοποθετήσεις τους μιλούν χωρίς να ανεβάζουν τους τόνους αλλά οριοθετώντας τις παρεμβάσεις τους στο οικονομικό σκέλος.
Γ. ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΛΙΑΚΟΥ. Στην κόντρα προεδρικών και «ρεαλιστών» δεν πέρασε απαρατήρητη η επίθεση προ καιρού του βουλευτή Γιώργου Τσίπρα (ακραιφνώς προεδρικού) κατά παρέμβασης του τέως υφυπουργού και σημερινού συμβούλου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Λιάκου με αφορμή τα έκτακτα επιδόματα σε υγειονομικούς και χαμηλοσυνταξιούχους, τα οποία ο Γιώργος Τσίπρας χαρακτήρισε διανομή μερισμάτων από «δανεικά», και με ανάρτησή του κορύφωσε την επίθεση: «Λιάκος απ’ τα δεξιά για κοινωνικό μέρισμα-ψίχουλα Μητσοτάκη: Τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως αδυνατίζουν τη θέση μας για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Τέτοιες αντιλήψεις ενδεχομένως δεν έχουν καμιά θέση στον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και ο Σόιμπλε πιο μετρημένος θα ήταν». Ακολούθησε η κάλυψη σε Λιάκο από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ. Οι παραπάνω «ρεαλιστές» δεν έχουν στενή πολιτική σχέση με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο παρά τους καλούς διαύλους. Ο τελευταίος όμως, ως το πρωταγωνιστικό πρόσωπο της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ κατά του τρίτου προγράμματος, τα έχει ακούσει επανειλημμένα από στελέχη της Κίνησης Μελών. Αιχμή των κριτικών που δέχεται είναι το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα που οι προεδρικοί θεωρούν βασική αιτία της αποξένωσης του κόμματος από τα μεσαία στρώματα. Οι κριτικές αυτές έχουν αμβλυνθεί εσχάτως, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο πως δεν θα απασχολήσουν και το σώμα του 3ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα. Επειδή ένα μέρος της συζήτησης των εκλεκτόρων θα έχει ως μενού και την τετραετία 2015-2019, είναι σχεδόν βέβαιο πως αντίστοιχα καρφιά θα πέσουν. Προεδρικοί κατά «ρεαλιστών»; «Δεν θα τεθεί κεντρικά το ζήτημα» λέει παλιό στέλεχος του κόμματος που θυμίζει πως η ηγεσία το έχει λήξει το θέμα. «Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση και μετά που άφησε τα ταμεία γεμάτα, όχι άδεια, με 37 δισ. ευρώ. Εχουμε δηλαδή τη δυνατότητα, την εξασφάλιση έναντι των αγορών, ακόμα και στις πιο σκληρές αναταράξεις» είπε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας που συχνά υπερασπίζεται το σύνολο της οικονομικής πολιτικής των ημερών του. Πάντως η κόντρα που αναζωπυρώθηκε με το άρθρο Πολάκη και την παρέμβαση Σπίρτζη έχει και άλλη προέκταση. Εδώ δεν είναι ακριβώς κόντρα προεδρικών και «ρεαλιστών» αλλά προεδρικών και Τσακαλώτου. Και αφορά τον βαθμό και το είδος απεύθυνσης του κόμματος. για παράδειγμα οι προεδρικοί – ή τουλάχιστον ένα μέρος τους και διάφοροι σύμμαχοί τους – βλέπουν χώρο και προς το δημοκρατικό Κέντρο αλλά και στο σύνολο της προοδευτικής επικράτειας, ενώ ο Τσακαλώτος και άλλα στελέχη ιεραρχούν την «ταξική» ανάγνωση, τις πιο ριζοσπαστικές πολιτικές και την απεύθυνση στα πιο ευάλωτα στρώματα.
Στον Κανονισμό που πέρασε χθες από το ΠΣ του ΣΥΡΙΖΑ υποψηφιότητες για τη θέση του/της προέδρου κατατίθενται στο Προεδρείο του Συνεδρίου μέχρι την Κυριακή 17 Απριλίου και ώρα 1 μ.μ. Προϋπόθεση είναι να συνοδεύεται η υποψηφιότητα από 300 υπογραφές συνέδρων.












