Το λάθος της Ιστορίας που επαναλαμβάνεται

«Πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων» και «δήλωση μετάνοιας» ετοιμάζονται να ζητήσουν οι διοργανωτές του Γουίμπλεντον από τους ρώσους και λευκορώσους τενίστες για να τους επιτρέψουν να συμμετάσχουν στο διάσημο τουρνουά αντισφαίρισης.

Το επιχείρημα των Βρετανών είναι πως μια πιθανή νίκη του νούμερο 2 στην παγκόσμια κατάταξη, Ντανιίλ Μεντβέντεφ θα ενισχύσει το καθεστώς Πούτιν εν μέσω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η ηγεσία του All England Club βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τη βρετανική κυβέρνηση για τον τρόπο που θα χειριστούν το ζήτημα.

Τον προηγούμενο μήνα ο υπουργός Αθλητισμού της Βρετανίας, Νάιτζελ Χάντελστοουν αναφερόμενος στη συμμετοχή των ρώσων και λευκορώσων αθλητών στο Γουίμπλεντον είπε πως θα χρειαστούν κάποιες εξασφαλίσεις ότι δεν είναι υποστηρικτές του Πούτιν και αποδείξεις πως είναι «πραγματικά ουδέτεροι».

Πώς μπορεί να αποδείξει ένας αθλητής ότι είναι «πραγματικά ουδέτερος» και δεν υποστηρίζει τον ρώσο πρόεδρο; Θα του δώσει κάποια βεβαίωση το Κρεμλίνο, το ρωσικό Δημόσιο, η ATP, θα προσκομίσει αντίτυπο από την τελευταία ψήφο του ή θα ορκιστεί στο Ευαγγέλιο;

Οι Βρετανοί πιθανόν να δημιουργήσουν ένα χάος όμοιο με αυτό που κατάφεραν οι Αυστραλοί με τον αντιεμβολιαστή Νόβακ Τζόκοβιτς στο πρόσφατο Αυστραλιανό Οπεν.

Τι θα γίνει αν ο Μεντβέντεφ αρνηθεί να αποδοκιμάσει την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις ενέργειες του Βλαντίμιρ Πούτιν, αλλά την ίδια στιγμή ο συμπατριώτης του Αντρέι Ρούμπλεφ ταχθεί υπέρ του «No war»; Θα αποκλειστεί ο πρώτος αλλά θα παίξει ο δεύτερος;

Πρόκειται για αστειότητες. Οι αθλητές αλλά και οι ομάδες από τη Ρωσία έπρεπε να μείνουν έξω από την πολιτική και τον πόλεμο, με την προϋπόθεση βέβαια πως οι διοργανώσεις και οι αγώνες δεν θα αποτελούσαν βήμα προπαγάνδας. Οι συνάδελφοί τους ωστόσο και όχι οι διεθνείς ομοσπονδίες, απαίτησαν και πέτυχαν την απομόνωση των Ρώσων για να στείλουν μήνυμα συμπαράστασης στην Ουκρανία και αποδοκιμασίας στον Πούτιν. Το λάθος της Ιστορίας με τον αποκλεισμό της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας από το Euro 1992 επαναλαμβάνεται. Αλλά κανείς δεν γελά, ούτε τολμά να το καταγγείλει υπό τον φόβο της γενικής κατακραυγής.