Ενδόμυχος αντιδυτικισμός

Μου κάνει εντύπωση το τελευταίο διάστημα ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας. Ο άνθρωπος που αν θυμάστε έπαιξε ένα ηρωικό σκετς στην Τουρκία, μπροστά στον ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, και τον αγάπησε γι’ αυτό ο περήφανος λαός. Αλλά η επιτυχία ενός υπουργού Εξωτερικών δεν είναι να μαζεύει λάικ, είναι να λύνει προβλήματα, να τερματίζει εκκρεμότητες, να κάνει συνθήκες. Και να ακολουθεί ολοψύχως την κυβερνητική γραμμή. Και στα ελληνοτουρκικά και στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Φαίνεται, όμως, ότι υπάρχει απόκλιση του υπουργού Εξωτερικών από τη βεβαιότητα με την οποία πολιτεύεται ευρωπαϊκά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Καθρεφτίζεται στην πρόσφατη δήλωση Δένδια για τον ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, ότι υπέθετε και συνεχίζει να υποθέτει πως, όταν τον διαβεβαίωνε ότι η Ρωσία δεν θα εισβάλει στην Ουκρανία, δεν ήξερε ότι θα συμβεί το αντίθετο! Σε συνδυασμό, μάλιστα, με όσα είπε στο φόρουμ του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» ο αμερικανός πρέσβης, Τζέφρι Πάιατ, ότι είχε ενημερώσει πολλές φορές τον έλληνα υπουργό Εξωτερικών για τα ρωσικά πολεμικά σχέδια σε βάρος της Ουκρανίας, γεννιούνται βασικά ερωτήματα: ο Νίκος Δένδιας πιστεύει περισσότερο τη Ρωσία και όχι την Αμερική; Συμμετέχει, δηλαδή, έστω ενδόμυχα, στον αντιδυτικισμό, που ενώνει μέρος της Δεξιάς με την Αριστερά;













