Ανθίζει το Τριφύλλι

Τον κύκλο της εξωστρέφειας άνοιξε επιτέλους ο Παναθηναϊκός. Το πρόσφατο 68,5% και το όνειρο του νέου γηπέδου στον Βοτανικό που αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά είναι το φως που αχνοφαίνεται στο βάθος ενός μεγάλου τούνελ το οποίο διανύει εδώ και μία δεκαετία το Τριφύλλι.

Ο Παναθηναϊκός αρχίζει να θυμάται ποιος πραγματικά είναι. Μοιάζει σαν να επιστρέφει στο παρελθόν του κοιτώντας προς το μέλλον. Η χθεσινή του εμφάνιση με τον πολύ δυνατό ΠΑΟΚ δεν ήταν η καλύτερή του φετινή. Ηταν όμως η πιο δυναμική, αυτή που εξέπεμπε σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Μια εμφάνιση βγαλμένη από τα παλιά, τότε που ο Παναθηναϊκός ακόμα και στις κακές του μέρες, νικούσε με το βάρος της φανέλας.

Το τάκλιν του Παλάσιος στο πέμπτο λεπτό των καθυστερήσεων έκρυβε μέσα του τη νέα νοοτροπία των Πρασίνων που μοιάζουν να ξύπνησαν επιτέλους από τον λήθαργο και να αντιλήφθηκαν τον τρόπο που πρέπει να πορευτούν για να επιστρέψουν κάποια στιγμή στην κορυφή.

Η χθεσινή νίκη επί του ΠΑΟΚ και η προοπτική της Ευρώπης δημιουργούν νοοτροπίες. Ακόμα και ο πάντα ήρεμος στον πάγκο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έγινε για λίγα δευτερόλεπτα Γιούργκεν Κλοπ, επικοινώνησε με την εξέδρα, ζήτησε τη στήριξή της, σήκωσε τις γροθιές του.

Είναι φανερό πια πως στον Παναθηναϊκό κάτι κινείται, κάτι αλλάζει. Ακόμα κι αν οι παίκτες του εξακολουθούν να προσποιούνται τους τραυματισμένους για να κερδίζουν μερικά δευτερόλεπτα, δείχνουν τουλάχιστον πως δεν αδιαφορούν για το αποτέλεσμα. Πως δεν είναι λεγεωνάριοι που ήρθαν να εισπράξουν και να φύγουν.

Ο τρόπος επίσης που πανηγυρίζουν τα γκολ, η χαρά, η ομαδικότητα, εκπέμπει ενότητα. Ολοι τραβούν κουπί προς την ίδια κατεύθυνση.

Τα πλέι οφ έχουν ακόμα πολύ δρόμο. Οποια κι αν είναι η θέση που θα κατακτήσει στο τέλος ο Παναθηναϊκός, είτε εξασφαλίσει την επιστροφή του στην Ευρώπη είτε όχι, οι κινήσεις που θα γίνουν το καλοκαίρι θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές, με ακρίβεια χειρουργικού νυστεριού γιατί πολύ εύκολα μπορεί να γκρεμιστεί αυτό που πάει να χτιστεί.