Ψάχνουν τις παγίδες της πρώτης Κυριακής

Ολα τα νέα δεδομένα που προέκυψαν στην πολιτική σκακιέρα από τις τοποθετήσεις των Κυριάκου Μητσοτάκη και Νίκου Ανδρουλάκη στο forum του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», αλλά και των πρόσφατων μετρήσεων, αποκωδικοποιούν στην Κουμουνδούρου και στήνουν τη δική τους στρατηγική. Για παράδειγμα, μία από τις πρώτες κινήσεις-αντιδράσεις των επιτελικών του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στην προοπτική συμμαχικών κυβερνήσεων που άνοιξε ο Πρωθυπουργός είναι η μετακίνηση της συζήτησης στην πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής και στην προσπάθεια να ερμηνεύσουν πως η κίνηση αυτή υποδηλώνει «πολιτική αδυναμία» από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Το τελευταίο διάστημα διαρκώς επιχειρεί να χαμηλώσει τον πήχη. Αφού – μέχρι νεωτέρας – έκλεισε το θέμα που μόνη της άνοιξε η κυβέρνηση για νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου, αντιθεσμική κίνηση ακραίας ηττοπάθειας και διάψευσης δημοσκοπήσεων, μετά ο κ. Μητσοτάκης ξαφνικά ανακάλυψε την προοπτική της κυβέρνησης συνεργασίας», αναφέρουν υψηλές κομματικές πηγές. Αυτό είναι το ένα σκέλος και το συνδέουν με τις τελευταίες μετρήσεις. Τις οποίες παραδόξως πια δεν τις βλέπουν ως δεδομένο χειραγωγήσεων του πολιτικού συστήματος – θετικές για τις δικές τους εκλογικές επιδόσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην έρευνα της MRB προκύπτει πως μόνο το 19,1% των πολιτών θεωρεί ότι τα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης είναι αποτελεσματικά, όταν το 27,8% των πολιτών «θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσέφερε αποτελεσματικότερη στήριξη για το θέμα της ακρίβειας», λένε.

Το δεύτερο σκέλος έχει να κάνει με τους «χρησμούς» του Νίκου Ανδρουλάκη (επίσης στο forum του «ΟΤ»). Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε και επανέλαβε και τις επόμενες ημέρες από τα μέρη που περιόδευσε (Πάτρα και Θεσσαλονίκη) πως «σωσίβιο» δεν θα δώσει σε κυβέρνηση που πέφτει – συμπλήρωσε βεβαίως και για τους δύο σημερινούς επικεφαλής των δύο μεγάλων κομμάτων. Οι στον ΣΥΡΙΖΑ επίσης εξέλαβαν την όλη στάση ως κουβέντα και ζύμωση για την πρώτη κάλπη. Κι εδώ στήνουν μια δευτερεύουσα στρατηγική ή και μια σειρά παγίδων για τη Χαριλάου Τρικούπη.

ΤΙ «ΒΛΕΠΕΙ» Η ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ. Κατ’ αρχάς θεωρούν πως οι δύο νέες κινήσεις ενισχύουν την ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, που εξαρχής λένε ότι οι πρώτες κάλπες μπορούν να δώσουν προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας. Διαβάζουν οι ίδιοι τη νέα στρατηγική Μητσοτάκη ως «πίεση» προς το ΠΑΣΟΚ, που το προσεχές διάστημα «θα κληθεί ακόμη πιο επιτακτικά να πάρει θέση για το πώς, με ποιες προγραμματικές δεσμεύσεις και από ποιους θα κυβερνηθεί η χώρα μετά τις εκλογές για να βγει από την κρίση, γνωρίζοντας τα αποτελέσματα της τριετούς διακυβέρνησης 2012-2015».

Κι εδώ κρύβεται η λεπτομέρεια. Ενώ βλέπουν πίεση προς τη Χαριλάου Τρικούπη από πλευράς ΝΔ, χαράσσουν τα δικά τους βήματα «πίεσης» προς το ΠΑΣΟΚ αλλά με κοινή γραμμή τις απόλυτα προσεκτικές κινήσεις. Είναι βέβαιο έτσι πως το επόμενο διάστημα δεν θα δούμε «ασύμμετρη δομική πολεμική ρητορική» κατά του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά μια βαθμιαία υπενθύμιση πως οι όμοροι χώροι πάνω σε μια βάση συμφωνίας υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας θα μπορούν να συμπορευθούν. Με το ζητούμενο βέβαια για τον Αλέξη Τσίπρα κάτι εξαιρετικά δύσκολο: ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα και το ρεύμα του Ανδρουλάκη να ανακοπεί.

Στο πρώτο θέμα, βλέπουν πως όλες οι νέες μετρήσεις καταγράφουν δημοσκοπική φθορά της κυβέρνησης – βέβαια σε καμία δεν αμφισβητείται η σαφής και άνετη πρωτιά της ΝΔ. Στο δεύτερο θέμα, πεπειραμένοι παρατηρητές του πολιτικού συστήματος θεωρούν πως μια παγίδα που έθεσε ο Πρωθυπουργός στους δύο έτερους πόλους (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ) είναι πως αν προεκλογικά «συγκλίνουν» οι δυο τους, θα είναι και πιθανότερο να απευθύνονται στην ίδια εκλογική δεξαμενή και άρα να μην έχουν την ευκαιρία να απευθυνθούν στην πιο κρίσιμη κεντρώα ομάδα πολιτών. Βέβαια στην Κουμουνδούρου, αντίθετα, βλέπουν ότι η στρατηγική Μητσοτάκη στοχεύει σε ένα κεντρώο κοινό που θέλει σταθερή κυβέρνηση, όχι περιπέτειες για τη χώρα και άρα η όλη νέα στάση του πιέζει και από αυτή τη σκοπιά το ΠΑΣΟΚ.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ. Στα όσα προαναφέραμε βέβαια, υπάρχει και μια έτερη πιο βαθιά ανάγνωση. Η υπόθεση της προοδευτικής διακυβέρνησης και των συγκλίσεων θα πρέπει να περάσει και από το επικείμενο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία (14-17 Απριλίου). Και ως γνωστόν μπορεί η πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να είναι ένα κόμμα «φιλικό» και στον κεντρώο ψηφοφόρο, υπάρχουν όμως ομάδες, στελέχη και ρεύματα που δεν καλοβλέπουν την κεντρώα απεύθυνση (και ως μετάλλαξη την περιγράφουν). Περισσότερο φαίνεται λοιπόν πως ο ΣΥΡΙΖΑ προς το παρόν θα κινηθεί σαν τον «κάβουρα» σε σχέση με τη Χαριλάου Τρικούπη, ενώ θα εντείνει προφανώς την επίθεσή του σε όλα τα πεδία στην κυβέρνηση «κλειδώνοντας» την αντιδεξιά επικράτεια.

ΤΡΙΒΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Η εκλογή συνέδρων που διήρκεσε τρεις ημέρες, ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ σε όλες τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κεντρικός μηχανισμός του κόμματος δεν έδινε επίσημο αριθμό συμμετοχής των μελών στη διαδικασία (ο ΣΥΡΙΖΑ αριθμεί περίπου 55.000 πανελλαδικά), ενώ οι απαραίτητες διαρροές των αντιμαχόμενων τάσεων είχαν αρχίσει να γίνονται – με σαφές πάντως προβάδισμα των προεδρικών. Δύο τα μέχρι τώρα βέβαια δεδομένα: Σήμερα θα έχουμε επίσημα αποτελέσματα για τη συμμετοχή και συνεπώς ασφαλή συμπεράσματα. Δεύτερον, αν, όπως έλεγαν χθες παλαιά στελέχη του κόμματος, η συμμετοχή είναι κάτω από 35.000 μέλη (με 68% – 70% συμμετοχή στην περιφέρεια και 55% στην Αθήνα), ένα πρώτο μήνυμα προς την ηγεσία είναι πως αυτό το δεδομένο θέτει όρια για την επόμενη εσωκομματική φάση όπου θα έχουμε εκλογή αρχηγού από τα μέλη.