Εχει δίκιο ο Τσιτσιπάς

Η ισότητα στα χρηματικά έπαθλα ανδρών και γυναικών είναι ένα ζήτημα που απασχολεί τον αθλητισμό αρκετές δεκαετίες.

Ο χώρος του τένις είναι από τους λίγους που η ψαλίδα έχει σχετικά κλείσει – βρίσκεται κοντά στο 93%.

Στα γκραν σλαμ, ωστόσο, υπάρχει ισότητα την οποία πρώτη επέβαλε η σπουδαία Μπίλι Τζιν Κινγκ το 1973, όταν απείλησε να μη συμμετάσχει στο US Open.

Στην αρχαιότερη διοργάνωση του τένις, το Γουίμπλεντον, η ισότητα στα έπαθλα καθυστέρησε χαρακτηριστικά να έρθει – μόλις το 2007.

Αυτή είναι η καλή πλευρά της ιστορίας. Στην πιο σκοτεινή, στα δευτερεύοντα τουρνουά, οι 100 πιο καλοπληρωμένες τενίστριες με δυσκολία κερδίζουν 80 σεντ για κάθε δολάριο που λαμβάνουν οι αντίστοιχοι 100 πιο καλοπληρωμένοι τενίστες.

Παρ’ όλα αυτά το τένις παραμένει παράδεισος για τις τενίστριες σε σχέση με άλλα αθλήματα. Στο ποδόσφαιρο, για παράδειγμα, στις ΗΠΑ η μέση αμοιβή ενός ποδοσφαιριστή είναι 410.730 δολάρια και μιας συναδέλφου του μόλις 35.000 δολάρια. Η μεγαλύτερη ανισότητα παρατηρείται στο μπάσκετ. Ενας επαγγελματίας του NBA κερδίζει κατά μέσο όρο 8.321.937 δολάρια ενώ στο WNBA η αντίστοιχη αμοιβή είναι μόλις 75.181 δολάρια.

Με αφορμή την ισότητα των χρηματικών επάθλων στα γκραν σλαμ ο Στέφανος Τσιτσιπάς πρότεινε να αυξηθούν από δύο σε τρία τα κερδισμένα σετ για τις τενίστριες ή να μειωθούν αντίστοιχα των ανδρών.

Οι δηλώσεις του αντιμετωπίστηκαν από τις αθλήτριες σαν παγάκι που ακούμπησε σε ευαίσθητο δόντι, ενώ κάποιοι τις χαρακτήρισαν «σεξιστικές». Κι όμως, η πρόταση του Τσιτσιπά έχει λογική. Σε ποια δημοφιλή αθλήματα γίνονται αγωνιστικές εκπτώσεις υπέρ των γυναικών; Ακόμα και στον μαραθώνιο ίδια μέτρα καλύπτουν.

Βεβαίως καμία τενίστρια δεν είναι διατεθειμένη να χάσει τη βολή της για τα πέντε σετ και θα υπερασπιστούν τα «κεκτημένα» τους, τοποθετώντας για αρχή στο στόχαστρό τους τον Τσιτσιπά, τον οποίο χαρακτήρισαν «αστείο» (Ναόμι Οσάκα). Πολύ σοβαρό επιχείρημα.