«Αποφάσισα να το ρισκάρω για να βοηθήσω τους αμάχους»

Το τρένο για τη Λβιβ είναι γεμάτο εθελοντές πολεμιστές. Κάπου κάπου στα βαγόνια βλέπεις και καμιά γυναίκα που επιστρέφει στην Ουκρανία για να δει τον άνδρα της ή να φροντίσει τους ηλικιωμένους γονείς της. Ο Φρανσουά είναι από τη Μασσαλία. Είναι 23 χρόνων, δεν πολεμά όμως για πρώτη φορά στη ζωή του. Οταν ήταν 17 ετών πολέμησε στην Αφρική. Δεν μιλάει καθόλου αγγλικά, ούτε τα απαραίτητα. Μόνο όταν μας σταμάτησαν στα σύνορα για έλεγχο είπε με πυγμή στην αυστηρή στρατιωτικό. «I am going to Ukraine to fight the Russians with you» («Πηγαίνω στην Ουκρανία για να πολεμήσω τους Ρώσους στο πλευρό σας») και έδειξε το γαλλικό του διαβατήριο και ένα ακόμη έγγραφο. Λίγες μέρες μετά, μου έστειλε μια φωτογραφία με όπλο, ντυμένος στα χακί. Ανήκει πλέον στον ουκρανικό στρατό και δεν μπορεί να φανερώσει τη θέση του.

Από τα πολωνικά σύνορα περνούν καθημερινά δεκάδες εθελοντές ανταποκρινόμενοι στο ουκρανικό κάλεσμα. Είναι εξοπλισμένοι, άρτια εκπαιδευμένοι και έχουν μια ειδική αποστολή. Ο στρατιώτης Ράιαν ήρθε από το Μόντρεαλ του Καναδά. Πολεμά για πρώτη φορά. «Εχω κι εγώ παιδιά και δεν μπορώ να κάθομαι σπίτι και να παρακολουθώ από την τηλεόραση τα γυναικόπαιδα να σκοτώνονται» λέει ο Ράιαν. Στο πρόσωπό του έχει ένα τατουάζ που γράφει «ΧΑΟΣ». Πίσω αφήνει τη γυναίκα του και δύο παιδιά. «Τα παιδιά ξέρουν ότι ο μπαμπάς μπήκε σε ένα αεροπλάνο για να πάει να πολεμήσει τους κακούς. Είναι κάτι σαν τον Σπάιντερμαν!» λέει.

Στα τέλη Φεβρουαρίου ο πρόεδρος Ζελένσκι ανακοίνωσε την ίδρυση της Διεθνούς Λεγεώνας. Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά, ανταποκρίθηκαν άμεσα περίπου 20.000 εθελοντές από 52 χώρες. Ο Ντίνο είναι από την Αλβανία. Πριν από μια εικοσαετία πολέμησε στο Κόσοβο. Δεν μπορεί όμως – όπως λέει – να φανερώσει πληροφορίες ούτε για το από πού έρχεται ούτε πού πάει… Στο χέρι του έχει τατουάζ τα ονόματα των παιδιών του και έναν μεγάλο σταυρό. «Είναι χριστιανοί», λέει, «και σκοτώνουν χριστιανούς». Η οικογένειά του μένει στην Ιταλία κι είναι σίγουρος ότι θα επιστρέψει και θα τους συναντήσει ξανά.

Ο Μάικλ έχει στο μανίκι την αστερόεσσα. Στα 30 πηγαίνει στην Ουκρανία. «Φοβάμαι. Αλλά ο φόβος δεν είναι εμπόδιο. Ολα τα πράγματα έχουν ρίσκο. Ακόμα και η καθημερινότητά μας ενέχει κινδύνος. Ας ρισκάρω για καλό. Ας ρισκάρω για να βοηθήσω τους αμάχους». Ο Εμανουέλ από την Ισπανία άφησε στα 36 του τα Κανάρια Νησιά και ήρθε να βοηθήσει τον ουκρανικό λαό. Ο Ζουά από την Πορτογαλία κρύβει το πρόσωπό του. «Οι Ρώσοι», λέει «στοχοποιούν οικογένειες». Στο μέτωπό του γράφει «ΤΟΛΜΗ», στα αραβικά.

Στο ερώτημα πώς αποφάσισε να πολεμήσει για την Ουκρανία, θα πάρω την ίδια απάντηση. «Δεν μπορούσα να κάθομαι σπίτι και να βλέπω τηλεόραση. Προτεραιότητά μου είναι η ζωή των άλλων και όχι η δική μου. Καλός στρατιώτης σημαίνει να θυσιάζεσαι. Εχω εκπαιδευτεί σε μάχη από κοντινή απόσταση, οδομαχίες και τακτικές ανταρτοπόλεμου. Αυτή τη στιγμή στη Ρωσία έχουν δικτατορία, χρειάζονται βοήθεια».

Οι εθελοντές πολεμιστές γίνονται στόχοι των ρωσικών επιθέσεων. Σε μια επίθεση στο Γιάβοριβ, στη Δυτική Ουκρανία, 35 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 130 τραυματίστηκαν.