Σοφία

Πρέπει να το ομολογήσω: η ελληνική πολιτική από μόνη της δεν θα είχε τόση πλάκα αν δεν υπήρχαν και εκείνοι που ερμηνεύουν την ελληνική πολιτική.

Δημοσιογράφοι, αναλυτές, κουβενταδόροι και βοηθητικοί.

Πάρτε για παράδειγμα τον Μητσοτάκη. Τι είπε προχθές ο άνθρωπος; Πώς θα γίνουν εκλογές με απλή αναλογική, θα ακολουθήσουν μετά εκλογές με ενισχυμένη αναλογική κι αν παρ’ όλα αυτά δεν προκύψει η αυτοδυναμία που επιδιώκει ο Μητσοτάκης κάπως θα πρέπει να κυβερνηθεί ο τόπος.

Κάποιοι λοιπόν θα χρειαστεί να συνεργαστούν. Αλλά την ανάγκη συνεργασίας τους θα την έχει επιλέξει ο ελληνικός λαός στην κάλπη.

Φυσικά ο Μητσοτάκης δεν είπε καμία σοφία. Ετσι δουλεύουν οι δημοκρατίες σε ολόκληρο τον πλανήτη, έτσι δουλεύει και η δική μας. Αν κάποιος δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνος του, κυβερνάει με άλλους.

Από εκεί και πέρα δεν καταλαβαίνω τα επιφωνήματα για τη σοφία που (δεν) είπε ο Μητσοτάκης. Τι έπρεπε δηλαδή να πει; Πως αν δεν πάρει αυτοδυναμία θα κλείσει τη χώρα και θα φύγει ή πως θα παραχωρήσει την πρωθυπουργία στον καλλιτέχνη Εισβολέα που είναι υπέρ της ειρήνης;

Διότι τα πράγματα ήταν και παραμένουν εξαιρετικά απλά.

Μετά τις επόμενες διπλές (κατά πάσα πιθανότητα) εκλογές είτε θα μας κυβερνήσει μια κυβέρνηση Μητσοτάκη είτε θα μας κυβερνήσει μια κυβέρνηση tutti frutti.

Διαλέγετε και παίρνετε. Αλλά θα πάρετε ό,τι διαλέξετε.

Δεν ξέρω τι από όλα αυτά είναι καινούργιο. Πιστεύω τίποτα. Κι ούτε νομίζω πως θα προκύψει κάτι καινούργιο όσο δεν μεταβάλλονται τα βασικά δεδομένα.

Ποια είναι αυτά; Πως έως τώρα δεν προκύπτει αριθμητικός ή πολιτικός συνδυασμός κυβέρνησης χωρίς τη σύμπραξη της ΝΔ. Μπορεί να είναι μόνη της, μπορεί να συνεταιριστεί με κάποιον, αλλά τρίτη εκδοχή δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ούτε αριθμητικά ούτε πολιτικά.

Κι άλλωστε οι λύσεις tutti frutti είναι συνήθως λύσεις ανάγκης που προκύπτουν από την κοινοβουλευτική αριθμητική και σπανίως από επιλογή των ψηφοφόρων.

Δεν νομίζω λοιπόν ότι ο Μητσοτάκης είπε κάτι περισσότερο. Και γιατί να πει; Το 95% των πρωθυπουργών της υφηλίου θα έκαναν πάρτι αν έκλειναν την τριετία κι έμπαιναν στην ευθεία των εκλογών με τις δικές του δημοσκοπικές επιδόσεις.

Εχει λόγους να ανησυχεί; Προφανώς. Πάντα υπάρχουν λόγοι ανησυχίας όσο δεν έχει τελειώσει μια εκλογή. Αλλά δεν νομίζω πως δυσκολεύεται να κοιμηθεί τα βράδια.

Κι άλλωστε ακόμη κι αν στριφογυρίζει άγρυπνος στο κρεβάτι, μπορεί πάντα να χαλαρώνει στη σκέψη εκείνων που διαγωνίζονται να τον αντικαταστήσουν.