Ολα σε ένα οριακό τελευταίο ματς

Ο Πέτρος Λινάρδος, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 χρόνων, ήταν ένας γίγαντας. Υπηρέτησε την αθλητικογραφία γράφοντας στο «Βήμα» μέχρι το τέλος της ζωής του και ήταν στα 97 του τόσο εύστοχος, περιεκτικός και οξυδερκής ώστε κάθε του κείμενο θα μπορούσε να είναι μάθημα σε δημοσιογραφικές σχολές. Ο «κ. Πέτρος» ήταν μια σχολή μόνος του: ένας άνθρωπος ταγμένος στη δουλειά που διάλεξαν για αυτόν οι μοίρες – το λέω γιατί λίγοι γνωρίζουν πως γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1925 στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού Σταδίου, όπου είχε βρει καταφύγιο η οικογένειά του μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Δεν λέω καν ότι θα τον θυμόμαστε πάντα: είναι αδύνατο κάποιος να τον ξεχάσει…

Αναβολή

Ημουν βέβαιος ότι μετά τη νίκη του στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ ο ΠΑΟΚ θα ζητούσε από τη διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος την αναβολή του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, που είναι προγραμματισμένο να γίνει την 4η αγωνιστική των playoff. Ο ΠΑΟΚ επικαλείται στην αίτησή του τις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις. Εχει να αγωνιστεί με αντίπαλο την Μαρσέιγ για τα προημιτελικά του UEFA Conference League πρώτα στη Μασσαλία (στις 7 Απριλίου) και μετά στην Τούμπα (στις 14 Απριλίου) – τον Ολυμπιακό θα τον υποδεχόταν ανάμεσα στα δύο αυτά ματς. Ο ΠΑΟΚ κατέθεσε το αίτημα της αναβολής και θα την πάρει γιατί αυτό προβλέπεται από τον ΚΑΠ. Λογικά το ματς που θα αναβληθεί θα οριστεί στο τέλος των play off καθώς κενές ημερομηνίες δεν υπάρχουν.

Ανάλυση

Ο ΠΑΟΚ αρχικά άφηνε να εννοηθεί ότι δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματός του, αλλά μετά τα αποτελέσματα της Κυριακής άλλαξε γνώμη: η ελπίδα του είναι στο τελευταίο ματς της σεζόν, αυτό που θα ήθελε να γίνει με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα, να κρίνεται το πρωτάθλημα. Η στρατηγική είναι κατανοητή, αλλά ακόμα όλα στο πρωτάθλημα εξαρτιόνται από τον Ολυμπιακό: το +10 που έχει από τον ΠΑΟΚ είναι μεγάλη διαφορά, αλλά είναι μικρότερο από το +15 που είχε τρεις αγωνιστικές πριν, δηλαδή πριν από το ματς με τον Αρη στο «Βικελίδης». Στον ΠΑΟΚ ελπίζουν πως η ομάδα τους θα ροκανίσει κι άλλο τη διαφορά. Σε τελική ανάλυση ακολουθεί τον Ολυμπιακό χωρίς άγχος.

Ανετα

Αυτή η έλλειψη άγχους έδωσε στον ΠΑΟΚ και μία νίκη ακόμα κόντρα στην ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ: το αήττητο του ΠΑΟΚ στα εκτός έδρας ματς με την ΑΕΚ έφτασε τα δώδεκα σερί ματς. Την Κυριακή ο ΠΑΟΚ έπαιζε με τα νεύρα της ΑΕΚ φροντίζοντας απλά να ακυρώσει την επίθεσή της – το έκανε σχεδόν άνετα. Από εκεί και πέρα ήταν δεδομένο ότι ένα γκολ θα το έβρισκε: το κάνει πάντα.

Λεπτομέρειες

Ολα τα ματς των play off για την ώρα μοιάζουν «παιγνίδια λεπτομερειών». Στις δύο πρώτες αγωνιστικές κανείς δεν έχει κερδίσει με δύο γκολ διαφορά και μόνο ο Ολυμπιακός (στο ματς με τον Αρη) έχει πετύχει δύο γκολ. Στο «Βικελίδης» την Κυριακή καταλάβαινες πως όποιος έβαζε ένα γκολ θα κέρδιζε: δεν υπήρχε περίπτωση ποτέ να σκοράρουν και οι δύο. Εν τέλει δεν σκόραρε κανείς. Ο Αρης έβγαλε και ανακοίνωση κατά του αρχιδιαιτητή Μαρκ Κλάτενμπεργκ, κατηγορώντας τον ότι δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα – ζητά ένα πέναλτι και έχει δίκιο (βέβαια δεν καταλαβαίνω σε τι φταίει ο Κλάτενμπεργκ). Αλλά παρά τα όποια παράπονα ότι δεν κέρδισε τον ΠΑΟ των οκτώ απουσιών είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει τον Μπούργκος. Είναι το πρώτο ματς επί των ημερών του που η ομάδα του δεν σκόραρε. Ολοκληρώθηκε ο «μήνας του μέλιτος», δηλαδή το διάστημα που οι παίκτες του τον άκουγαν χωρίς να κάνουν του κεφαλιού τους; Χθες κάπως έτσι φάνηκε…

Κλάσικο

Μακριά στα ξένα είχαμε αυτή τη φορά πιο θεαματικά πράγματα από αυτά που είδαμε στην Ελλάδα. Η Ευρώπη παραμιλά με την εντυπωσιακή εμφάνιση της Μπαρτσελόνα που διέλυσε τη Ρεάλ στο Μπερναμπέου και μοιάζει να ξεπερνά την κρίση της. Ενα πραγματικά δικό της παιδί, ο κάποτε αρχηγός Τσάβι, παρουσίασε μια ομάδα που θυμίζει όσο ποτέ την Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα. Τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τη θέληση να πάρει την πρωτοβουλία, να επιτεθεί, να πιέσει και να δημιουργήσει.

Θαύμα

Θα γραφτούν πολλά για όλο αυτό το μικρό θαύμα. Εγώ λέω ότι στο ποδόσφαιρο για να κάνεις κάτι πρέπει πρώτα από όλα να το θες – εννοώ πως για να παίξεις το ποδόσφαιρο που έπαιξε η Μπαρτσελόνα στο Μπερναμπέου (και που γενικά παίζει τελευταία), πρέπει να θες να παίξεις αυτό το ποδόσφαιρο. Αν δεν πιέσεις ψηλά, δεν τρέξεις, δεν κάνεις κατοχή μπάλας, δεν έχεις φάσεις δουλεμένες στην προπόνηση, δεν ασχοληθείς πολύ και μανιακά με τη δημιουργία, από μόνο του δεν γίνεται τίποτα. «Γιατί», θα πει κάποιος, «δεν το κάνουν όλοι αυτό»; Ο λόγος είναι απλός: η μεγάλη επιθυμία στον κόσμο του ποδοσφαίρου δεν έχει να κάνει με το ποδόσφαιρο που μια ομάδα παίζει, αλλά με τη νίκη, που είναι κάτι άλλο. Οι πιο πολλές ομάδες παίζουν για να κερδίζουν και κερδίζοντας παίρνουν τίτλους, προκρίσεις κ.τ.λ. Η Μπαρτσελόνα πάντα πρότασσε το παιχνίδι: ιστορικά δεν της αρκούσε ποτέ να κερδίζει χωρίς να είναι θεαματικά καλύτερη. Κι ο Τσάβι, ως παιδί της ομάδας, επανέφερε αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία.

Καλός

«Μα κι ο Κούμαν», θα πει κάποιος, «παιδί της ομάδας ήταν, έστω και εξ υιοθεσίας». Η διαφορά έγκειται στο ότι ο Τσάβι ήταν μέλος της πιο θεαματικής ομάδας της Μπαρτσελόνα όλων των εποχών κι όχι απλά ένας ακόμα αρχηγός. Η δουλειά του δεν αφορά απλά τα «θέλω» του συλλόγου: έχει να κάνει και με τα δικά του γούστα. Διδάσκει το ποδόσφαιρο που η ομάδα του έπαιξε με αυτόν παρόντα στο γήπεδο – το μόνο στο οποίο πιστεύει. Κι από ό,τι φαίνεται είναι και καλός στη διδασκαλία…

Υπομονή

Στο μεταξύ η Μαρία Σάκκαρη είχε προχθές μια γλυκόπικρη Κυριακή. Πικράθηκε γιατί έχασε από τη Σβιόντεκ τον τελικό του απαιτητικού Ιντιαν Γουέλς και την ίδια στιγμή χάρηκε γιατί έφτασε στο νούμερο 3 του κόσμου – μια θέση που πέρυσι θα έμοιαζε όνειρο. Κάποιοι λένε πως αυτό που σε καταξιώνει στο τένις είναι μόνο οι νίκες στα μεγάλα τουρνουά – και ειδικά σε αυτά του Γκραν Σλαμ. Συμφωνώ αλλά μόνο εν μέρει: η παγκόσμια βαθμολογία μαρτυρά την πρόοδο – αυτή της Σάκκαρη είναι τεράστια. Σου δίνει επίσης τη δυνατότητα να έχεις καλύτερες κληρώσεις στα επόμενα τουρνουά: αν τις εκμεταλλευτείς, μια τεράστια νίκη μπορεί τελικά να ‘ρθει. Στη Σάκκαρη μπορούμε απλά να ευχηθούμε υπομονή και ακόμα περισσότερη πρόοδο.