Ο απολογισμός των 100 πρώτων ημερών

Οι πρώτες εκατό ημέρες στην εξουσία είναι το πρώτο χρονικό ορόσημο για μια νέα κυβέρνηση ή μια νέα ηγεσία – ένα ορόσημο που επιτρέπει ορισμένα συμπεράσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται είτε ως παράδειγμα για το υπόλοιπο της θητείας είτε ως χρήσιμες διορθώσεις για τη συνέχεια. Από τον κανόνα δεν ξεφεύγει ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Ο Ανδρουλάκης ανέλαβε την ηγεσία κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, καταφέρνοντας να κερδίσει ακόμα και το πιο αναγνωρίσιμο επώνυμο στον πασοκικό χώρο. Οι εβδομάδες που ακολούθησαν έφεραν μια απότομη αύξηση των ποσοστών που, ακόμα και σήμερα, είναι εμφανώς ανεβασμένα σε σχέση με αυτά που αποτυπώνονταν το προηγούμενο διάστημα – προαναγγέλλοντας, εφόσον επιβεβαιωθούν, έναν πιο ισχυρό ρόλο μέσα στη Βουλή στις επόμενες εκλογές. Ο πρωτοεμφανιζόμενος στην κεντρική πολιτική σκηνή Ανδρουλάκης έχει καταφέρει να «γυρίσει» το ότι ακόμα είναι άγνωστος σε αρκετούς εκ των ψηφοφόρων του χώρου σε πλεονέκτημα, επενδύοντας και στη φρεσκάδα ενός νέου ηγετικού προσώπου, ενώ στο εσωτερικό επιλέγει στρατηγικά να δώσει φωνή στη γενιά του, τους σαραντάρηδες, ανανεώνοντας το στελεχιακό δυναμικό.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ. Αυτά χρεώνονται στα υπέρ του – και είναι βασικά προσωπικές επιλογές που μέχρι τώρα λειτουργούν. Σε αυτά έδειξε να βασίζεται και στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, αναλύοντας την προσπάθεια αυτοοργάνωσης που ξεκινάει για να κορυφωθεί με εκλογές στις τοπικές οργανώσεις στις 8 Μαΐου και το συνέδριο που αναμένεται να διεξαχθεί από τις 20 έως τις 22 του ίδιου μήνα. «Δεσμεύομαι προσωπικά, θα είναι μια μεγάλη νίκη στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όταν η Δημοκρατική Παράταξη θα είναι στην όχθη των νικητών. Κοιτώντας την όχθη των ηττημένων της συντήρησης, της Αριστεράς και της Δεξιάς», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας «όλους τους δημοκρατικούς Ελληνες σε μια νέα πορεία, γειτονιά-γειτονιά», ώστε να συγκροτηθεί η Δημοκρατική Παράταξη «από τα κάτω προς τα πάνω». Προανήγγειλε και τα περιφερειακά συνέδρια που θα γίνουν αρχίζοντας από τη Θεσσαλονίκη για το «νέο ΕΣΥ», αλλά και τις αλλαγές που θα φέρει η πλατφόρμα του Ψηφιακού Κόμματος υπό τον Γιώργο Καραμανώλη. Ενα από τα μεγαλύτερα ατού του Ανδρουλάκη, άλλωστε, αυτό που του αναγνωρίζεται από όλους, είναι η οργανωτική του δεινότητα – και αυτήν εκμεταλλεύεται πλέον και από την πλευρά του προέδρου.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ. Κρίνοντας από την κριτική που ασκείται στο ΚΙΝΑΛ από τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, όσα ακόμα δεν μοιάζουν ξεκάθαρα αφορούν το πολιτικό στίγμα.  «Χρειάζεται μια άλλη πολιτική», λένε στην Κεντροαριστερά, όμως αυτή δεν φαίνεται να έχει ακόμα καθαρογραφεί, είναι περισσότερο αποσπασματική – η τοποθέτηση του Νίκου Χριστοδουλάκη στο ινστιτούτο insocial, που έγινε με στόχο και τη δημιουργία του προγράμματος των εκλογών, μπορεί να λειτουργήσει ως συνεκτικός ιστός. Οι κοινοβουλευτικές αποφάσεις, τα «ναι», τα «όχι» και τα «παρών» λαμβάνονται με καθυστέρηση, που δικαιολογείται γιατί το νέο σχήμα είναι στην αρχή του. Η επιλογή του Ανδρουλάκη είναι η Κοινοβουλευτική Ομάδα να λειτουργεί με συμβούλους, όπως ο καθηγητής Σωτήρης Σέρμπος επί των εξωτερικών και ο (νεοανακοινωθείς) Ηλίας Κικίλιας επί των οικονομικών – παρ’ όλα αυτά, όμως, ο συντονισμός παίρνει χρόνο που ενίοτε έχει ως αποτέλεσμα αργά αντανακλαστικά. Οπλο τους, λένε στη Χαριλάου Τρικούπη, είναι ο καθαρός σοσιαλδημοκρατικός λόγος, ωστόσο η μεγαλύτερη κριτική που δέχονται αυτή τη στιγμή από τους πολιτικούς τους αντιπάλους αφορά τη «δημιουργική ασάφεια» με την οποία αντιμετωπίζονται ορισμένα (συμβολικά, ενίοτε) ζητήματα.

Εχει βρει το ΚΙΝΑΛ τον τρόπο να αντέξει στην πόλωση των επόμενων μηνών μέχρι τις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν; Στη Χαριλάου Τρικούπη λένε πως τον έχουν και ποντάρουν στις επόμενες εκατό ημέρες, που θα ολοκληρώσουν την οργανωτική διαδικασία, ανασυγκροτώντας το κόμμα και θα δώσουν περισσότερη ώθηση στο εγχείρημα.