Το τελευταίο(;) τούνελ πριν από τον τίτλο
Ο Πέδρο Μαρτίνς κάνει ρεκόρ στα Γιάννινα και ο Ολυμπιακός θέλει να το γιορτάσει με {LF}το «διπλό» που θα κλειδώσει το πρωτάθλημα
(File: arisolympiakos126.jpg )
Βγαίνοντας στον δρόμο για τα Γιάννινα εκείνη τη βροχερή Κυριακή του Μάη του 2018 (6/5), για να παρακολουθήσει από την κερκίδα για πρώτη φορά σε εκτός έδρας ματς τη νέα του ομάδα, ο Πέδρο Μαρτίνς είχε ένα σωρό σκοτούρες στο μυαλό του. Είχε μόλις αναλάβει την ευθύνη να δημιουργήσει ένα σύνολο από την αρχή. Να φτιάξει με τα χέρια του και μπόλικη υπομονή έναν Ολυμπιακό πρωταθλητή. Και είχε τόση δουλειά μπροστά του, που το μόνο που δεν του επέτρεπε ήταν σκέψεις… μακροπρόθεσμες. Ποιος να του το έλεγε λοιπόν πως τέσσερα χρόνια μετά, στα ίδια μέρη, εκείνη η ομάδα που έφτιαξε θα έψαχνε τρόπο να «κλειδώσει» το three peat. Το τρίτο πρωτάθλημα στη σειρά. Και ότι ο ίδιος θα «ξεκλείδωνε» ένα ρεκόρ από εκείνα που με έναν τρόπο λες και έχουν τη δύναμη να τα λένε όλα…
Ματς με αύξοντα αριθμό 209 στον πάγκο των Ερυθρολεύκων για τον Πορτογάλο το μεσημέρι της Κυριακής (15.30) αυτό στους Ζωσιμάδες. Ενα περισσότερο από τον Ντούσαν Μπάγεβιτς (1996-1999, 2004-2005) που κρατούσε την κορυφή σχεδόν δύο δεκαετίες. Το 130ό για το πρωτάθλημα σε μια καταμέτρηση που όταν τα playoffs ολοκληρωθούν θα σχηματίσουν μια ακόμη «ισοπαλία» (ο Ντούσκο ολοκλήρωσε τη θητεία του στο μεγάλο λιμάνι έχοντας την ευθύνη σε 138 ματς πρωταθλήματος) ανάμεσα στους δύο προπονητές. Αυτό το ρεκόρ ο Πέδρο Μαρτίνς θα το κάνει δικό του ανοίγοντας τη season 5. Αλλά για να μη χάσουμε τον δρόμο της συζήτησης; Μια απαραίτητη σημείωση. Στα Γιάννινα ο Ολυμπιακός δεν ψάχνει μόνο τους τύπους και ένα ακόμη κάδρο για το επόμενο βραβείο του τεχνικού του. Αναζητά και την ουσία. Ψάχνει μια νίκη που λογικά θα τελειώσει από τον Μάρτη την κουβέντα του τίτλου.
Ευκαιρία
Το σενάριο λιτό και κατανοητό: Οι Ερυθρόλευκοι είναι στο +12 από τον δεύτερο ΠΑΟΚ διατηρώντας το πάνω χέρι και στην περίπτωση ισοβαθμίας. Νικώντας στους Ζωσιμάδες στέλνουν τον Δικέφαλο του Βορρά να ξεκινήσει την προσπάθειά του στο ΟΑΚΑ κόντρα στην ΑΕΚ (19.30) από τους -15 β. Την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου που μόλις επέστρεψε από το Βέλγιο και την αναμέτρηση με τη Γάνδη για το Conference League. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια στροφή-κλειδί που έχει μπόλικες πιθανότητες να ανοίξει και άλλο τη βαθμολογική διαφορά ανάμεσα στον πρώτο και τον μοναδικό διώκτη του. Πιθανότατα είναι μπροστά το τελευταίο τούνελ πριν από την κατάκτηση του τρίτου στη σειρά πρωταθλήματος για τα παιδιά του Πειραιά. Επειτα από αυτό – και τη 15νθήμερη διακοπή που έρχεται λόγω των μπαράζ για τα τελευταία εισιτήρια του Μουντιάλ του Κατάρ – θα υπολείπονται μόλις 8 παιχνίδια.
Το τραγούδι της… χοντρής
Βεβαίως σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει πάντα πως «It ain’t over ’til the fat lady sings», όπως επιμένουν οι Αμερικανοί σε ένα από τα πιο ισχυρά κλισέ της παγκόσμιας αθλητικής κοινότητας. Οτι δηλαδή «τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι να τραγουδήσει η χοντρή κυρία». Οπως ακριβώς συνέβαινε με την τραγουδίστρια Κέιτ Σμιθ και το «God bless America» που αποτέλεσε για 10ετίες μέρος της αθλητικής παράδοσης και κουλτούρας των ΗΠΑ, κλείνοντας τις βραδιές στις έδρες των New York Yankees και των Philadelphia Flyers. Το πρωτάθλημα κερδίζεται όταν το κατακτάς και μαθηματικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι Πειραιώτες αύριο δεν έχουν την ευκαιρία να ράψουν «κοστούμι» για την επόμενη φιέστα. Εκείνη που εάν και εφόσον θα γιορτάσει τη 10η κατάκτηση του τίτλου στα 12 χρόνια της εποχής Βαγγέλη Μαρινάκη.
Το 7×7
Ο Ολυμπιακός στην «εθνική οδό» νιώθει κάτι παραπάνω από άνετα. Η ειδική διαδρομή της περιφέρειας ήταν και παραμένει ένα από τα μεγάλα όπλα του σε αυτή την τριετία της απόλυτης κυριαρχίας του.
Φέτος στην κανονική διάρκεια έκανε 6×6 νίκες (Λαμία 2-1, Αστέρας Τρίπολης 2-0, ΠΑΣ Γιάννινα 2-1, Παναιτωλικός 2-1, ΟΦΗ 3-1, Βόλος 1-0) ενώ το αήττητο σερί του απλώνεται ως τον Οκτώβρη του 2018: η τελευταία ήττα ήταν στην Κρήτη με τον ΟΦΗ. Ενδεχόμενη 7η νίκη στη σειρά δείχνει ικανή να ρίξει τους τίτλους τέλους. Τα καλά νέα για τους Πειραιώτες; Οτι εδώ και δύο εβδομάδες βγήκαν από τα ναρκοπέδια των τριών αγώνων σε 7-8 βράδια που για μήνες ανέβαζαν πολύ τον συντελεστή δυσκολίας στις προσπάθειές τους. Τα υπόλοιπα; Οτι στους Ζωσιμάδες τα τελευταία χρόνια γίνονται μάχες οριακές είτε για το πρωτάθλημα είτε για το Κύπελλο (πέρυσι οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες στους ημιτελικούς). Δεν είναι εύκολο. Φαντάζει όμως τόσο σημαντικό που το κίνητρο γίνεται μεμιάς τεράστιο…














