Οπου Πολωνός και μάλαμα!

Θα μπορούσε να είναι και υπό μορφή κουίζ. Ξέρετε, αυτά που έχουν ζήτηση μεγάλη στο Διαδίκτυο το τελευταίο διάστημα και δη παιχνιδάκια εν καιρώ πανδημίας προκειμένου να συνδέουμε με μια αόρατη γραμμή το χθες και το σήμερα: από ποια χώρα έχουν περάσει ποδοσφαιριστές με σημαντική προσφορά και ποιοι άφησαν το στίγμα τους στα ελληνικά γήπεδα; Ασφαλώς υπάρχουν η Βραζιλία, η Αργεντινή ή η Ισπανία, ακόμη ακόμη και η Γιουγκοσλαβία, αλλά ασφαλώς στην αναλογία «μεταγραφής / απόσβεσης χρημάτων», ισχύει περίπου το κάθε Πολωνός και… μάλαμα! Λόγω χαρακτήρα, ιδιοσυγκρασίας, πάθους και θέλησης να μην κοροϊδέψουν, καταθέτουν επαγγελματισμό και τελικά τους θυμόμαστε χρόνια μετά με αρκετή νοσταλγία. Γιατί, πολύ απλά, κάτι άφησαν πίσω τους. Να δούμε ορισμένες από τις περιπτώσεις και με δεδομένο ότι η ΑΕΚ ολοκλήρωσε μια σημαντική με βάση το βιογραφικό του Γκρεγκόρζ Κριχόβιακ, προσθήκη;

Το πρώτο «μπαμ»

Στην Ενωση ήταν που το ’88 έκαναν το «μπαμ» με την απόκτηση του Μίροσλαβ Οκόνσκι. Ναι, πέρασε ο δαντελένιος μεσοκυνηγός στη σκιά του Ντέταρι που τότε έκανε πάταγο, αλλά οι προσεκτικοί δεν προσπέρασαν έτσι εύκολα το γεγονός πως ο Οκο αγωνιζόταν και αυτός στην Μπουντεσλίγκα και δη στο ισχυρό (τότε) Αμβούργο. Τι έκανε στα μέρη μας; Οχι …πολλά πράγματα! Ορισμένα χτυπήματα φάουλ-γκολ για σεμινάριο. Βρήκε δίχτυα με επελάσεις, με το δεξί, ακόμη και με κεφαλιές. Και πάνω απ’ όλα η μαγική πάσα στον Καραγκιοζόπουλο στο γκολ του τίτλου (’89) κόντρα στον Ολυμπιακό. Ενας χρόνος σούπερ, στη συνέχεια πτώση απόδοσης, ίσως προσωπικές άστατες συναισθηματικές στιγμές και κατάληξη στην Κόρινθο χωρίς τη λάμψη που έπρεπε σε έναν αληθινό καλλιτέχνη της μπάλας. Αργότερα η ΑΕΚ έφερε τον σέντερ φορ Μιελκάρσκι που μπράβο του που εμφανίστηκε σε… τέσσερα ματς, ενώ τον Ρότζερ Γκερέιρο, έναν πολιτογραφημένο Πολωνό από τη Βραζιλία, μολονότι αγωνίστηκε από το 2009 έως το 2013, μόνο για το κλάμα τη βραδιά του υποβιβασμού στο Περιστέρι θα τον έχουμε στη μνήμη μας. Τουλάχιστον δέθηκε με την ομάδα.

Σχολή… Βαζέχα

Ο Παναθηναϊκός είναι αυτός που συνήθως έπεφτε διάνα στο σκάουτινγκ για τους Πολωνούς. Ισως γιατί είχε μια δυνατή άκρη στη χώρα αυτή, εκεί στα τέλη του ’80 και στις αρχές του ’90. Ισως πάλι γιατί αντιλήφθηκαν στην Παιανία όσα ενώνουν τους Ελληνες με τους Πολωνούς. Ο χώρος μάλλον είναι μικρός για να αποτυπώσει την προσφορά του Βάντσικ για εννιά χρόνια (από το ’90 έως το ’99, 249 συμμετοχές!) ή την αντίστοιχη του φοβερού και τρομερού Βαζέχα (244 γκολ σε 390 παιχνίδια από τον χειμώνα του ’89 έως το 2005!). Τίτλοι αξέχαστοι, πορείες στην Ευρώπη που μεγάλωσαν γενιές και γενιές Παναθηναϊκών, τα λόγια είναι περιττά και τα παράσημα στο πέτο των δύο θα τους συνοδεύουν για πάντα. Από κοντά και ο… Μανωλάκης Ολιζαντέμπε. Από τη Νιγηρία ο κυνηγός, τον έκαναν Πολωνό όταν διέπρεψε με την Πολώνια (!), τον είδε ο ΠΑΟ σε ένα ραντεβού και τον τσίμπησε! Στο νταμπλ του 2004 είχε καθοριστική συμβολή με γκολ κρίσιμα, συνολικά «έγραψε» 74 παρουσίες και 24 γκολ, αλλά τα γυάλινα πόδια του κάπου τον φρέναραν. Οσον αφορά στον Ιγκόρ Σιμπνιέφκι, τα στοιχήματα δεν κερδίζονται πάντα.

Οι Ερυθρόλευκοι

Και πάμε στον Ολυμπιακό. Κάποιοι έβγαλαν τα χρήματά τους και ορισμένοι έφυγαν άπραγοι και δίχως δάφνες. Ο Αντρέι Γιουσκόβιακ είχε το όνομα του βραβευμένου συμπατριώτη του σκηνοθέτη Βάιντα και στο φιλμ της εδώ παρουσίας του με τα ερυθρόλευκα (’95-’96) κατάφερε να… σκηνοθετήσει ορισμένες υπέροχες σκηνές. Το ένα γκολ μετά το άλλο, τανκ στο χορτάρι, αγαπήθηκε αλλά ήθελε να φύγει, ίσως απογοητευμένος και από τα πέτρινα χρόνια που «ακουμπούσαν» όλον τον οργανισμό του Ολυμπιακού. Ο Ζεβλάκοφ αργότερα, από το 2006 μέχρι το 2010, ήταν εκπληκτικά αξιόπιστος. Εμαθε ελληνικά, δεν έλεγε «όχι» στα τραγούδια μας, αγωνίστηκε σε όλες (!) τις θέσεις της άμυνας και ήταν επαγγελματίας από τους λίγους. Στις αποσκευές του είχε τίτλους όταν αποχώρησε. Αντίθετα, τίποτα δεν έμεινε από τον Καζιμιέρσκι που εμφανίστηκε το ’87 σε μια εποχή που ο Ολυμπιακός αναζητούσε εναγωνίως τον αντι-Σαργκάνη. Τέσσερις μήνες «ό,τι πάει μέσα γράφει» ήταν ο γκολκίπερ.

Στον ΠΑΟΚ ο Μάρτσιν Μίετσελ είχε ποιότητα και φάνηκε από το πέρασμά του νωρίτερα με τη φανέλα του Ηρακλή και έδωσε αρκετά με την ασπρόμαυρη φανέλα. Οπως και ο συνεπής Σνάουτσνερ στην άμυνα και βέβαια ο Σφιντέρσκι που όπως αθόρυβα ήρθε το ίδιο χωρίς τυμπανοκρουσίες έφυγε. Εκτός από τα γκολ του σέντερ φορ, όμως, ο Δικέφαλος δεν μπορεί να μη θυμάται από τον Σφιντέρσκι και τα χρήματα που έφερε με τη μετακίνησή του…