Η Ντόρα σε νέο ρόλο

Η Ντόρα σε νέο ρόλο

«Η δασκάλα με τα… μαύρα μαλλιά» ονομάζεται Ντόρα και όχι Νατάσα, όπως η άλλη με τα ξανθά. Είναι στριμωγμένη σε ένα γραφειάκι στο ισόγειο της Βουλής 12 τετραγωνικών, στο οποίο μετά βίας χωράει το γραφείο της. Ενας εμφανώς ταλαιπωρημένος καναπές, ένα τραπεζάκι με ένα βαζάκι στο μέσον, με κομπολόγια και δύο ανάλογα ταλαιπωρημένες καρέκλες, συμπληρώνουν το σκηνικό. Εχει πάντα λουλούδια στο βάζο δίπλα της, «πορτοκαλί» τηλέφωνο, που τώρα είναι… γκρίζο, και δουλειά… Πολλή δουλειά. Διότι η Ντόρα (Μπακογιάννη), η φίλη μου και… συναγωνίστριά μου επί πολλά χρόνια στα τηλεοπτικά πάνελ (τότε που ο κόσμος αγαπούσε την πολιτική και παρακολουθούσε μανιωδώς πολιτικές εκπομπές στην τηλεόραση), έχει αναλάβει πλέον έναν νέο ρόλο, υποβοηθητικό του αδελφού Κυριάκου. Κάνει μαθήματα τηλεοπτικής… αγωγής, σε βουλευτές και υπουργούς, καθότι διαπιστώθηκε (χρειάστηκαν βέβαια πάνω από δύο χρόνια, και μερικές επικές γκάφες…) πως υπάρχει σοβαρό έλλειμμα μεταξύ του πολιτικού προσωπικού της ΝουΔου, το οποίο θέλγεται από την τηλεοπτική προβολή.

Και όταν δεν κάνει μαθήματα, κάνει κάτι ακόμη πιο σοβαρό: pampering όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο σε άψογα αγγλικά, πάντα με οξφορδιανή προφορά, την επιχείρηση κατευνασμού των βουλευτών (κυρίως) οι οποίοι συνεχώς διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία, ότι αγνοούνται επιδεικτικά από το Μέγαρο Μαξίμου, ότι δεν μπορούν να δουν τον Πρωθυπουργό, ότι είναι μόνο για να ψηφίζουν και δεν έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώνουν αποφάσεις, ότι οι υπουργοί δεν τους δέχονται στα υπουργεία – τέτοια, τόσο κοινά ωστόσο περί των εξουσιών κάθε λογής.

Η φίλη μου η Ντόρα όμως, είναι εκεί για να ακούσει, να κατευνάσει, να «χαϊδέψει» τους πικραμένους, να υποσχεθεί καλύτερες μέρες στους πονεμένους, να πείσει ότι θα «φτιάξουν» τα πράγματα. Γενικώς ότι είναι ο άνθρωπός τους, να τους λύσει προβλήματα. Αν όχι όλα, τουλάχιστον αρκετά.

Με καμιά σαρανταριά χρόνια στην πολιτική, εκ των οποίων αρκετά δίπλα στον μέντορά της και πατέρα της Κώστα Μητσοτάκη, η Ντόρα νομίζω ότι έχει πλέον έναν ρόλο που της ταιριάζει. Κι εγώ που τη συνάντησα προχθές, τη βρήκα καλύτερα από ποτέ…

Ενόψει εκλογών

Αναφέρθηκα προηγουμένως σε προβλήματα, να πω και κάτι που φαίνεται ότι οργανώνεται σωστά. Παρά το γεγονός λοιπόν πως στην κυβέρνηση φαίνεται (επί του παρόντος τουλάχιστον) να επικρατεί η άποψη ότι οι εκλογές (οι πρόωρες εκλογές, πιο συγκεκριμένα) απομακρύνονται πλέον για το φθινόπωρο, εξαιτίας της παράτασης του πολέμου στην Ουκρανία, το επικοινωνιακό επιτελείο που συστάθηκε με εντολή Μεγάρου Μαξίμου για να λειτουργήσει υπό την καθοδήγηση του Κυριάκου Πιερρακάκη, λειτουργεί κανονικά. Ο σχεδιασμός ήταν με την προκήρυξη των εκλογών, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης να παραιτηθεί και να αναλάβει κυβερνητικός-κομματικός εκπρόσωπος της ΝουΔου, και παράλληλα να είναι επικεφαλής ενός σχήματος στο οποίο θα συμμετέχουν μερικοί εξπέρ στην επικοινωνία (όπως για παράδειγμα ένας γνωστός οικονομικός συντάκτης που τον είχαμε παλιά στον ΔΟΛ και τώρα εργάζεται σε μιντιακό όμιλο, δυο-τρεις σύμβουλοι επικοινωνίας που απασχολούνται σε υπουργεία κ.λπ.). Αν και όπως διατείνεται το πρωθυπουργικό περιβάλλον, επί του παρόντος δεν διαφαίνονται εκλογές στον ορίζοντα, αποφασίστηκε το επιτελείο να λειτουργήσει. Ισως σε πιο χαλαρούς ρυθμούς, αλλά να είναι συγκροτημένο ως ομάδα, έτοιμο να αναλάβει «υπηρεσία» όποτε δοθεί το πράσινο φως από το Μέγαρο Μαξίμου. Για να το περιγράψω πιο παραστατικά, θα δανειστώ ως παράδειγμα κάτι από το ποδόσφαιρο: σε αυτή τη φάση το «επιτελείο» Πιερρακάκη θα κάνει ό,τι και οι ομάδες το καλοκαίρι: προετοιμασία ενόψει της έναρξης της ποδοσφαιρικής περιόδου.

Εξυπακούεται ότι ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης δεν θα είναι υποψήφιος με σταυρό. Θα φιλοξενηθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝουΔου, σε υψηλή – εμφανή – θέση, για ευνόητους λόγους: ως πασοκογενής που είναι, θα αποτελέσει ένα σημαντικό σήμα στους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς που ετοιμάζονται να επαναπατριστούν στο Κίνημα του Νίκου Ανδρουλάκη…

Μάχη στον δυτικό τομέα

Υπενθυμίζω σχετικά, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει κάνει ήδη μια άλλη σημαντική κίνηση με την ίδια στόχευση: επαναβεβαίωσε τη σχέση του με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, σχέση που είχε διαταραχθεί έπειτα από την απομάκρυνση του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κατά τον ανασχηματισμό του περασμένου Αυγούστου. Ο κύριος Χρυσοχοΐδης θα είναι υποψήφιος στον δυτικό τομέα της Αθήνας, και αυτή την περίοδο οργανώνει τους πυρήνες του σε Περιστέρι, Ιλιον, Αγίους Αναργύρους, Χαϊδάρι, Πετρούπολη, και κονταροχτυπιέται στη βάση, με Μιχάλη Καρχιμάκη που θεωρείται άρχοντας της περιοχής. Υπενθυμίζω επίσης ότι το Κίνημα Αλλαγής είναι αρκετά ισχυρό στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια, έχει ήδη βουλευτή, τη Νάντια Γιαννακοπούλου, φίλη μου επίσης…

Δεν «κατεβαίνει» ο Κοντονής

Και κλείνω με τα εκλογικά, με κάτι ακόμη, που αφορά αυτή τη φορά το Κίνημα Αλλαγής: επειδή έχει γίνει πολύς λόγος το τελευταίο διάστημα, αναφορικά με τα ανοίγματα που επιχειρεί ο Νίκος Ανδρουλάκης προς διάφορες πλευρές, με στόχο την αύξηση της πολυσυλλεκτικότητας του χώρου, ενημερώνω ότι ο πρώην υπουργός Σταύρος Κοντονής δεν θα είναι υποψήφιος στα ψηφοδέλτια του Κινήματος. Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ παρότι έχει έρθει πολύ κοντά με το Κίνημα Αλλαγής, και έχει δηλώσει πόσο εκτιμά τον Ανδρουλάκη και την προσπάθεια που κάνει για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, δεν θα διεκδικήσει την επανείσοδό του στη Βουλή. Και αυτό είναι τελεσίδικο. «Δεν είναι ώριμες οι συνθήκες», με ενημέρωσαν σχετικά, και δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω…

(Το γνωστοποίησε πρόσφατα και ο ίδιος, σε μια συνέντευξή του που μάλλον πέρασε απαρατήρητη, σε εφημερίδα των Πατρών)

Υπάρχουν και χειρότερα

Εκανα μια μεγάλη αναφορά την περασμένη εβδομάδα εδώ, για την απίθανη ιστορία με το… ακριβό μου διαβατήριο, το ελληνικό διαβατήριο, που διεκδικεί μερικές παγκόσμιες πρωτοτυπίες – με κυριότερη ίσως το πόσο (ακριβά) μας κοστίζει σε σχέση με τα διαβατήρια άλλων χωρών της Ευρώπης και του κόσμου. Και έλαβα σε συνέχεια του δημοσιεύματος, μεταξύ πολλών και διαφόρων άλλων, επιστολή συμπατριώτη, ο οποίος διαβιοί στην Πορτογαλία, ο οποίος μου διεκτραγώδησε τι συμβαίνει σχετικά στη χώρα του Τάγου και την πατρίδα του Βάσκο ντα Γκάμα.

Κατά τον επιστολογράφο μου λοιπόν, το πορτογαλικό διαβατήριο έχει και αυτό 5ετή διάρκεια, αλλά το κόστος του είναι στα 70 ευρώ. Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση με τις ταυτότητες που μέχρι πέρυσι η διάρκειά τους ήταν 5ετής και σήμερα 10ετής με κόστος 15 ευρώ.

Δυστυχώς, μου γράφει, «στη χώρα που όλοι θαυμάζουν για την ανάπτυξή της έπειτα από μία υπερπεντηκονταετή δικτατορία το κόστος ζωής για τον απλό πολίτη είναι υπέρογκο». Και προσθέτει: «Σας δίνω ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα: οι δημόσιες υπηρεσίες χρεώνουν τα πάντα. Πιστοποιητικά από 20 ευρώ, γνήσιο υπογραφής υποχρεωτικά από δικηγόρο ή συμβολαιογράφο επίσης με κόστος 20 ευρώ, ανυπαρξία υποδειγμάτων αιτήσεων, απόρριψη αιτήσεων εάν δεν έχουν συνταχθεί σωστά και υποχρέωση των ενδιαφερομένων να προσφεύγουν οπωσδήποτε, στις υπηρεσίες δικηγόρου. Και ας μη μιλήσουμε για τον χρόνο αναμονής…».

Να βρουν και αυτοί έναν Πιερρακάκη, δεν έχω να συστήσω κάτι άλλο…