Διαχείριση πολιτισμικών αγαθών στην Ουκρανία

Είναι πολύ σωστό ότι τώρα στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, με πρωτοβουλία του πρύτανη Θ. Παπαθεοδώρου (ο γνωστός πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υφυπουργός) συλλέγουν υπογραφές για να αφαιρεθεί ο τίτλος του επιτίμου διδάκτορα από τον Πούτιν. Καλά κάνουν και ξεκινώ με αυτή την επισήμανση το θέμα μου, για να μην παρεξηγηθώ. Αν αυτή είναι η τυπική διαδικασία αφαίρεσης διδακτορικού και αν μένει ακλόνητη από τον πόλεμο του Πούτιν η τυπολατρία των πανεπιστημιακών αρχών, τότε καλά κάνουν που τις μαζεύουν. Υποθέτω ότι από τα υψίπεδα του πνεύματος, όπου συνεδριάζει η σύγκλητος του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα την Καλαμάτα, η θέα των γήινων είναι πολύ διαφορετική. Ενας πόλεμος είναι βεβαίως ένα σοβαρό ψεγάδι στην εικόνα. Αλλά μήπως είναι νωρίς να κριθεί το μεγαλείο του πνεύματος του Πούτιν από ένα ψεγάδι;

Θα μου πείτε, «ψεγάδι» είναι τα γυναικόπαιδα μέσα στα συντρίμμια πολυκατοικιών και θεάτρων; Καταλαβαίνω ότι ακούγεται άσχημα, αλλά οι σοφοί του ανωτάτου πνευματικού ιδρύματος της Πελοποννήσου οφείλουν να σταθμίσουν την απόφασή τους με την ίδια περίσκεψη, όπως τότε που του απένειμαν τον τίτλο! Η ευθύνη τους, μην το ξεχνάτε, είναι έναντι της Ιστορίας, ενώ εσείς κι εγώ είμαστε υπεύθυνοι ο καθένας για τον εαυτό του.

Επιπλέον υπάρχουν και ένα σωρό πρακτικά ζητήματα, τα οποία εμείς οι απλοί άνθρωποι δεν τα υπολογίζουμε, επειδή δεν πάει ο νους μας, παρότι κατά τα λοιπά σπεύδουμε απερίσκεπτα να κατακρίνουμε τους σοφούς καθηγητές. Λόγου χάρη, δεν θα πρέπει να επιστρέψει την τήβεννο; (Οπως επίσης το καπελίνο, που συμπληρώνει τη στολή). Δεν πρέπει να επιστρέψει και την περγαμηνή με τον τίτλο; Τι, θα την κρατήσει να μοστράρει πίσω από το γραφείο του; Η τήβεννος κόστισε ένα σκασμό λεφτά, στο κάτω κάτω. (Γιατί δεν φαντάζομαι να του πήραν καμιά κινέζικη από συνθετικά νήματα…) Δεν τα σκεφτόμαστε όμως αυτά εμείς! Γι’ αυτό εκείνοι είναι καθηγητές και εμείς…

Αλλά εδώ ας τελειώνει το αστείο. Και μόνο το γεγονός ότι συλλέγονται οι υπογραφές προκειμένου να αφαιρεθεί ο τίτλος σημαίνει ότι δεν είναι για όλους εξίσου αυτονόητη η ανάγκη να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια του ανωτάτου πνευματικού ιδρύματος της Πελοποννήσου. Αντιθέτως, δεν θυμάμαι να είχε υπάρξει καμία περίσκεψη, όταν του απένειμαν τον τίτλο, τον Φεβρουάριο του 2018. Πρεμούρα μάλλον υπήρχε, αλλά και αφέλεια, διότι περίμεναν να τους κάνει την τιμή αυτοπροσώπως ο Πούτιν, ο οποίος βέβαια τους σνόμπαρε και έστειλε τον ρώσο πρεσβευτή.

Από την άλλη πλευρά, τώρα που το σκέφτομαι, τι σημασία έχει αν του το πάρουν πίσω ή το αφήσουν; Αν του το αφήσουν, θα είναι οπωσδήποτε προσβλητικό για το πανεπιστήμιο που τον ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών. Υπό προϋποθέσεις, όμως, θα μπορεί να το δει κάποιος στο μέλλον και ως ένα αξιοσημείωτο «κακό» αστείο, αν λάβουμε υπόψη πώς διαχειρίζεται τώρα ο Δρ. Πούτιν τα πολιτισμικά αγαθά στις πόλεις που ισοπεδώνει ο στρατός του. Διαχείριση πολιτισμικών αγαθών είναι αυτό που κάνει τώρα στην Ουκρανία, με μόνη διαφορά ότι είναι πιο δραστική η προσέγγισή του από όσο έχουμε συνηθίσει…

Η ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ
Πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, είναι γνωστό, πρότεινε να στείλουμε στην Ουκρανία σταφίδα, ως χειρονομία υψηλού συμβολισμού, επειδή κατά τον ίδιο το δίλημμα τίθεται μεταξύ σταφίδας και Καλάσνικοφ. Γιατί όχι στραγάλια, λέω εγώ, που είναι θανατηφόρα στα χέρια κάποιου επιδέξιου στο φυσοκάλαμο; (Σημειωτέον δε ότι τα καλάμια τα βρίσκεις πολύ εύκολα στην Ουκρανία, λόγω των πολλών βάλτων και ελών). Προσοχή, όμως! Με τίποτα τα κίτρινα, που είναι μαλακά! Δεν πάμε να τους κοροϊδέψουμε τους ανθρώπους, αλλά να βοηθήσουμε. Τα άσπρα, τα διαολεμένα, που δεν μασιούνται με τίποτα. Τέτοια να στείλουμε. Δύσκολο το βλέπω, αλλά το λέω μόνο για τη θεωρητική του αξία, ως υπόδειγμα μέσης λύσης που γεφυρώνει τις διαφορές…

Υστερόγραφο. Μου ήλθε εκ των υστέρων, αλλά να το καταθέσω και αυτό. Γιατί όχι ρύζι; Το εκτοξεύεις με τον σωλήνα ενός κοινού «Μπικ» και το δραστικό βεληνεκές του φτάνει ίσα με το ενάμιση μέτρο. Για μάχες εκ τους συστάδην είναι αποτελεσματικό. Εχει και το πλεονέκτημα ότι βγάζει μάτι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σκοτώνει. Εχουμε λοιπόν και αυτή την εναλλακτική. Τι νομίσατε; Αν αγαπάς την ειρήνη, βρίσκεις τρόπους…